IJsbeertje Lars

Na de logé Boris is het enige tijd rustig gebleven, maar donderdag diende zich een nieuwe logé aan. Het jonge ijsbeertje Lars zat in de rugzak van school. Samen met een leesboekje Een ijsbeer in de tropen en een schriftje. Doris was deze week de gelukkige.

Lars is een ijsbeertje dat zijn vader kwijtraakt en in een tropische wereld terechtkomt. Een mooi verhaal over beertje in een wondere en kleurrijke wereld. De knuffel die bij het boek hoort, mocht natuurlijk in bed. Omdat hij een beetje stonk en er groezelig uitzag, is hij zaterdag in de wasmachine gegaan.

De lekker fris ruikende Lars is vandaag meegeweest naar de speeltuin.

In het mandje voorop de fiets van Doris en in het voorjaarszonnetje.

Lars mocht zelfs mee op de schommel.

En van de glijbaan.

Een leuk weekend zo samen met een logeerbeer en een verhaal.

Links
Doris kreeg het boekje Een ijsbeer in de tropen mee van Hans de Beer. Dit boek is uitgegeven door uitgeverij De vier windstreken.

Rupsje Nooitgenoeg

Het Jip-en-Janneke-tasje was gisteren bij de oppas blijven liggen. Met dikke tranen vertelde Doris gisteravond dat ze het tasje vergeten was. Vanmorgen bracht ik haar naar school en kreeg ik het vergeten tasje mee van de oppas waar we vlak langslopen als we naar school gaan.

In het tasje zat Rupsje Nooitgenoeg, de figuur van het gelijknamige kinderboekje uit 1969. Het tasje was een uitleentasje dat elk kind van de klas mag meenemen naar huis en de volgende dag weer terugbrengt. Het rupsje wilde gisteren mee met Doris, stond in het schriftje.

In het schriftje kunnen de ouders de ervaringen met het verhaal opschrijven. Wanneer en waar het voorgelezen is, wie het voorlas en wie het verhaal hoorden. In het schriftje stond vandaag uitvoerig het verhaal dat het was blijven liggen bij de oppas en hoe jammer we dat allemaal vonden.

Vanavond mocht Rupsje Nooitgenoeg bij Doris in bed slapen. Voordat hij ging slapen, at hij een hap uit papa's trui.

In zijn bloemlezing De Nederlandse kinderliteratuur in 100 en enige verhalen, schrijft kinderverhaallezer Abdelkader Benali over zijn eerste leeservaring. Het gaat om, geloof het of niet, over Rupsje Nooitgenoeg: 'Mijn eerste meesterwerk was Rupsje Nooitgenoeg, dat ging over een rupsje dat zich pagina na pagina door van alles en nog wat heen eet, zodat hij een vlinder kan worden.'

Richard Scarry

Ik ben zelf opgegroeid met Mijn leuk schooltje. Het ding is letterlijk stuk gelezen. De rug van het boek is gescheurd en stukken plakband houden de pagina's bijeen. Dat krijg je met kleine lezertjes. Na mij lazen mijn jongere broertje en zusje het boek eveneens.

Stukgelezen
Dit fragment herinner ik mij nog heel goed. De concierge spuit per ongeluk met de brandslang het lokaal in.

Voor Doris kocht ik een jaartje terug twee boekjes van Richard Scarry bij de kringloopwinkel. Een boekje over Krul Konijn bij de dokter en het Eerste kijk- en leesboek.

Aan de hand van deze bladzijden leerde Doris verschillende kleuren benoemen.

Vandaag kwamen we twee andere uitgaven van Richard Scarry tegen. We weifelden eventjes, want de prijs stootte een beetje enthousiasme af, maar even later ben ik ze alsnog gaan halen: Mijn leuk wereldje en Mijn leuk woordenboek. Het eerste boek was direct het feest der herkenning, want mijn neefjes hadden deze boeken. Heel leuk om een oude vriend weer te begroeten.
We kregen er zelfs een gratis poster bij...