Prinsjesdag fotografen collage

Fotografen van de Prinsjesdag 2010. Klik op foto voor vergroting.

Prinsjesdag is het Walhalla voor fotografen. Eindeloos fotograferen ze. En wat ze nu eigenlijk fotograferen. Goud, wierook en mirre. Maar veel meer. Wat het leukste is, is natuurlijk om al die fotografen op de foto te zetten. Het mooiste lijkt het mij om ooit een foto te mogen maken van 100 fotografen die mij op de foto zetten. En tot die tijd zet ik gewoon 100 fotografen op de foto en laat ze samensmelten in een collage.

Gouden koets en veegwagen

Gouden koets en veegwagen. Een contrast.

De ene wagen rijdt iedere dag door de straten van Den Haag. De andere mag één keer per jaar een ritje door de Hofstad toeren van paleis Noordeinde naar Binnenhof en terug. De gouden koets en een veegwagen, ze vormen een mooi contrast. Twee werelden begroeten elkaar: de vergulde opsmuk en de alledaagse realiteit.

Den Haag maakt zich op

Een dame die zich nog even opdoft voor het grote feest: Den Haag maakt zich op voor prinsjesdag. De straten zijn al afgezet, de rails voor de televisiecamera's is gelegd en de vlaggen worden volgens protocol gehesen. De fotograaf staat klaar om het vreugdevolle feest in te luiden. Klaar voor het grote feest. Wat er eigenlijk te vieren valt, weet niemand. Prinsjesdag gaat door. Dat staat als een paal boven water.

Alternatieve troonrede

Heerlijk die alternatieve troonrede van Rob Wijnberg vanmorgen in Next. Hij heeft vanuit de eerste, originele alinea een verhaal opgebouwd waarin hij stelt dat er behoefte is aan een nieuwe mens. De homo economicus moet vervangen worden door de homo cooperatus.

Vaak worden de jaren dertig aangehaald om te zeggen dat we lessen moeten trekken uit het verleden. De wereld van toen heeft er lang over gedaan om van de ellende te herstellen. Bovendien werden in die tijd evenmin effectieve maatregelen genomen. Een zelfherstellend vermogen zit er niet in. Bankiers kunnen hun fouten uit het verleden niet herstellen, als je altijd bonussen hebt genoten, dan kun je niet meer zonder.

De wereld verandert niet radicaal. Vorig jaar had ik ergens de hoop en dacht dat een ecologische samenleving het alternatief zou worden. Minder gericht op consumptie en meer op een harmonie tussen mens en natuur. Nu een jaar na de crash zie ik dat de wereld hetzelfde is als toen. Graaiers graaien en armoedzaaiers oogsten armoede.

Als je iets wilt veranderen, is het de tijd de wereld te veranderen. Daar heb je anderen voor nodig, maar jezelf nog het meest. Daar kan geen troonrede tegenop.