Caravan op Grote Markt in Almere

Een vreemd gezicht, midden op de Almeerse Grote Markt zie ik vanmorgen een caravan staan. Het toermodel is vastgebonden aan een paal, midden op het plein. Er loopt een barst door een raampje, er hangen doffe gordijnen voor de ramen. Ik vraag me echt af wat het ding hier doet. Zouden er eens stel Polen in slapen, of staat het ding te wachten op de schoonmaak voor de vakantie?

Hernia of hernie-nee

Vorige week ging Sientje door haar rug. Het was een keer te verwachten, ze sprong in de duisternis de caravan uit. We dachten dat ze verlamd was, want ze bewoog haar achterpoten niet meer, zakte door de poten en had geen pijnprikkel meer.

Op de avond voor Pinksteren regelden we een dierenarts in Wierden. Hij vermoedde een hernia en gaf haar een ruggeprik. Ook gaf hij een doosje pijnstillers mee, te beginnen met één per dag. Dat aantal konden we langzaam afbouwen. Over drie weken moesten we contact opnemen met de dierenarts om te zien hoe het nu verder moet. En vanaf nu geen sprong meer op de bank of een sprong uit de caravan.

Maandag bouwden we de hoeveelheid pillen al af, want ze werd iets te overmoedig en sprong zonder aarzelen en moeite op en van de bank. Na nog een dag zijn we helemaal gestopt met de pillen, want alles deed het weer en ze toont geen greintje pijn.

Nu vragen wij ons serieus af of ze wel een hernia heeft gehad. Ze is levendiger dan ooit en beweegt het lijf zo soepeltjes als een jonge pup. Ik fluister nu tegen Inge dat er vorige week zaterdag niet iets uit elkaar geschoven is, maar iets terug op haar plek is gekomen. Inge fluistert terug dat het gewoon een hernie-nee is.

Vreemde poepjes

Een onbekende indringer is onze caravan binnengedrongen. Op ons bed lagen vreemde poepjes, met een uiteinde in de vorm van een slurfje. Vooral de bank heeft als schijtplaats gediend. Op de kleden lagen her en der de magere drolletjes verspreid. Zonder enig verder knaagspoor.
Geruststellend dat in het wilde bos nog dieren leven, maar welk dier het dan is, is de vraag die ons sinds donderdag heeft beziggehouden. Ze zijn te groot en te dik voor een muis, te klein voor een marterachtige. Het enige waar we op konden komen was een eekhoorn. Ook omdat helemaal niets aangevreten of geknaagd was.

Het poepboek komt ook op een eekhoorn met vergelijkbare drollen, uit een inzending van Heleen:
Heel goed mogelijk, ook omdat het dier geen winterslaap houdt en met de koude goed door het geopende raampje voor in de caravan is gekropen. Nu maar hopen dat hij weer buiten is, want uit voorzorg hebben we nu alles dicht gedaan.