Veni Creator Spiritus - #pinksteren

Al sta ik inmiddels anders in het leven dan toen, ik denk vandaag terug aan die tijd. 30 jaar geleden deed ik op Pinksterzondag belijdenis van het geloof in de Westerkerk van Veenendaal. We zongen psalm 17: 

Ik zet mijn treden in Uw spoor,
Opdat mijn voet niet uit zou glijden;
Wil mij voor struikelen bevrijden,
En ga mij met Uw heillicht voor.
Ik roep U aan, 'k blijf op U wachten,
Omdat G', o God, mij altoos redt,
Ai, luister dan naar mijn gebed,
En neig Uw oren tot mijn klachten.

God-in-ons

Het was bijzonder om met Pinksteren het geloof te belijden. Ik moet eraan denken als ik het boek van Johan Goud lees: Een brief die niet meer dicht kan, Gesprek met mijn ongelovige alter ego. Ik kreeg het boek vorige maand van de remonstrantse dominee en filosoof. Hij schrijft:

Toen de Leidse godsdienstfilosoof Herman Heering mij op Pinksterzondag als remonstrants predikant in Eindhoven bevestigde, in juni 1984, typeerde hij de grote christelijke feesten met de woorden die me bijgebleven zijn: Kerstfeest als de viering van God-met-ons, Pasen als het feest van de opstanding en van God-voor-ons, Pinksteren als de viering van God-in-ons.

Een betere aanduiding voor het bijzondere feest van de geest is er eigenlijk niet. De goddelijke geest die in ons leeft, inspiratie geeft en liefde. Dat is meer dan een wens. Het is een levenskracht.

Pinksterhymne

De Pinksterhymne Veni Creator Spiritus is één van de mooiste hymnes. Het verlangen naar de schepper en de geest, die het hart vervullen van hemelse barmhartigheid. De tekst ook veelomvattend over het duistere verstand dat verlicht wordt door de geest in de vertaling van J.W. Schulte Nordholt.

Verlicht ons duistere verstand,
geef dat ons hart van liefde brandt,
en dat ons zwakke lichaam leeft
vanuit de kracht die Gij het geeft.

De geest zorg voor levenskracht. Het is de adem waarmee God de mens bij de schepping tot leven wekte. De geest die leven geeft, het verstand inspireert en de liefde opwekt.

Notre-Dame Parijs

Er is op Youtube een filmpje uit de Notre-Dame in Parijs. Een priester zet met een heel zwaar Frans accent het Veni Creator Spiritus in. Dan nemen het orgel en de mensen in de kerk het over. Dat is voor  Pinksteren.

de stem zweeft hoog door
de gewelven een gebed
kom schepper geest

Hernia of hernie-nee

Vorige week ging Sientje door haar rug. Het was een keer te verwachten, ze sprong in de duisternis de caravan uit. We dachten dat ze verlamd was, want ze bewoog haar achterpoten niet meer, zakte door de poten en had geen pijnprikkel meer.

Op de avond voor Pinksteren regelden we een dierenarts in Wierden. Hij vermoedde een hernia en gaf haar een ruggeprik. Ook gaf hij een doosje pijnstillers mee, te beginnen met één per dag. Dat aantal konden we langzaam afbouwen. Over drie weken moesten we contact opnemen met de dierenarts om te zien hoe het nu verder moet. En vanaf nu geen sprong meer op de bank of een sprong uit de caravan.

Maandag bouwden we de hoeveelheid pillen al af, want ze werd iets te overmoedig en sprong zonder aarzelen en moeite op en van de bank. Na nog een dag zijn we helemaal gestopt met de pillen, want alles deed het weer en ze toont geen greintje pijn.

Nu vragen wij ons serieus af of ze wel een hernia heeft gehad. Ze is levendiger dan ooit en beweegt het lijf zo soepeltjes als een jonge pup. Ik fluister nu tegen Inge dat er vorige week zaterdag niet iets uit elkaar geschoven is, maar iets terug op haar plek is gekomen. Inge fluistert terug dat het gewoon een hernie-nee is.