Posts tonen met het label geiten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label geiten. Alle posts tonen

18 september 2010

De geit, de bok en het varken

Geit (bron: wikimedia.org)
Die studenten leren het ook nooit: nu zijn in Maastricht 2 geiten uit een korpsballentent verwijderd. In een corps met veel drank op en dan storten ze zich op een maffe mascotte: een geit of een varken. Levend aas, parels voor de zwijnen. Dieren horen niet voor dat soort doeleinden gebruikt te worden. Laat ze lekker waar ze horen, maar ga er niet mee zeulen.

13 september 2009

Vooruit met de geit

Ze sleepte een eind voor mij uit op het fietspad twee dieren achter zich aan. Het leken zo vanuit de verte twee flinke honden, maar toen ik wat dichterbij kwam zag ik uit elke kop twee hoorns steken. De geiten lieten zich niet gewillig meevoeren met de oversteek. Het touw vormde een splitsing waarbij de ene geit de tegenovergestelde richting van de andere koos. Het hielp niet, maar de dieren lieten zich niet ontmoedigen en wisselden keurig van richting.

Ik holde steeds meer in haar richting en hoe meer ik haar naderde hoe meer ze de twee dieren met zich kreeg. Ze kwam weer op gras langs de sloot terecht en liep over het smalle paadje. De twee dieren liepen achter haar aan. Het meisje liet de touwen zelfs los en liep als een verkenner voorop. De geiten volgden keurig.

Vooruit met de geit, de snelheid kwam er goed in. Ze zette het zelfs op een sukkeldrafje en de geiten namen het tempo over. Bovendien volgden ze netjes in de strook aarde die de twee stukken gras scheidde. Ik passeerde het drietal en even leek eentje mij interessanter te vinden. Het meisje zwaaide wat met een hand en riep er wat bij en het dier volgde haar weer.

13 februari 2009

Vooruit met de geit

We liepen het terrein van de kinderboerderij op. De deur ging open, de man van de kinderboerderij kwam naar buiten en liep ons tegemoet. Ik maakte net Sientje vast tegen het hek bij de schapen. 'Mogen we naar binnen?' vroeg ik. De schapen stonden dicht bij ons. 'Hé geiten', riep Doris. 'Het zijn schapen', corrigeerde ik. 'Als jullie heel stil mogen jullie naar binnen. Een geit is net aan het bevallen. Er is al één lammetje', zei hij. We volgden hem naar binnen.

Er lag een heel klein hoopje geit, de haartjes stonden vochtig overeind. Hij staarde wat verdwaasd om zich heen. Ik wees naar het diertje en vertelde dat het beestje net geboren was. 'Wat doet hij nou' riep Doris onthutst. 'Gaat hij poepen?' Een rode loper hing uit het achterste van het beest. Een bolletje vocht bengelde aan het vlies.

Het dier begon weer te persen. Een heel klein kopje met ernaast twee pootjes stak uit de opening. Het leek of het dier een duik wilde maken in het zwembad van het leven. De man boog naar de activiteit, want na de pers trok het hoofdje weer terug. Hij trok het met de volgende pers mee. Een vochtige klont viel eruit en plofte in het stro. Moeder draaide zich om naar haar jong en likte het gelige vlies eraf.

'En dat op vrijdag de dertiende', grinnikte de man trots. Zijn mobieltje zong iemand die hem wilde spreken. Hij nam op. 'Nee, de offerte moet ik nog met mijn baas bespreken.' Hij keek weer naar de opening, de spieren trokken samen. De sliert bloed bewoog. Er kwam nog wat bloed mee, maar geen nieuw lammetje.

Doris keek ondertussen naar de geiten in het hok naast de bevallende moeder. De geit boog in de richting van Doris en snuffelde aan de sterrenmuts. Ik wees Doris op de geit en Doris aaide haar vlak onder het oog. Het dier hapte in de mouw van mijn jas en trok eraan. 'Kijk hij ruikt aan mijn handschoen', zei Doris, de andere geit in het hok snuffelde aan de kleurrijke want die aan haar jas bengelde.

Ik liet Doris even achter om te kijken hoe met Sientje buiten ging. De schapen hadden zich gegroepeerd bij de paal waar Sientje aan vastzat. Sientjes rug keek de schapenogen toe. Ze rilde. Een schaap knaagde aan de riem. Zij had geen boodschap aan het geboren zien worden.