Ik ga tegenover hem zitten, hij snijdt net een broodje doormidden. De fijne korrels bovenop verraden dat het een maïsbroodje is.
Hij steekt direct van wal en praat in mooie volzinnen. Ik weet niet hoe hij heet, maar ik laat hem praten. Als ik vraag wat hij wil worden, zegt hij notaris. 'Je houdt van documenten?' antwoord ik in een vraag. 'Nou, dan moet je als je wat ouder bent zeker het Olografisch testament van Belcampo lezen. Dat is echt een verhaal voor notarissen', vervolg ik wat later.
Dan hebben we het over spannende films. Hij vindt ook wel dat de Orc' s uit Lord of the Rings ook wel eng zijn. 'Monsters zijn niet mijn ding', concludeert. Ik beken dat ik het niet zo op enge scènes heb. 'Ik lees liever over monsters dan dat ik ze op een televisiescherm zie', vertel ik hem. 'Ja', antwoordt hij bevestigend. 'Dat heb ik nou ook. Mijn vader leest iedere avond voor uit Lord of the Rings. Dan zijn Orc's maar drie letters en veel minder eng.'
Als mijn buurvrouw dan over een heel enge film begint, zwaait hij met zijn hand. 'Dat is niets voor hem. Monsters zijn niet zijn ding.'
Posts tonen met het label kantinegesprekken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kantinegesprekken. Alle posts tonen
30 juli 2008
26 juni 2008
Iets aandoenlijks
Uit de serie gesprekken in de kantine.
A: 'Om heel eerlijk te zijn, het is toch schandalig dat van de ruimte in het Beatrixpark negentig procent voor de honden is en tien voor kinderen.'
B: 'Laatst zag ik dat ze gewoon de honden uitlieten in het speeltuintje. Er zit zo'n hek omheen, maar ze laten die honden gewoon lopen. Ik vind dat schandalig.'
A: 'Ja, dat moest niet mogen.'
B: 'Ze ruimen het niet eens op. Je moet er toch niet aan denken dat zo'n baby die nog kruipt... met de handjes...'
A: 'Getvederie hou op.'
C: 'Ik ben het er helemaal mee eens, maar honden hebben ook iets heel liefs over zich.'
A: 'Nou, die honden in het park niet.'
B: 'Ze zouden ze allemaal moeten laten inslapen.'
C: 'Ja, je zegt dat zo, maar echt. Het heeft iets aandoenlijks. De avond voordat Max doodging, kwam hij naar boven en ging voor onze deur liggen. Net of hij het voelde.'
A+B: stilte
C: 'En het uitlaten. Hoeveel goede gesprekken ik met mijn zoon niet gevoerd heb bij het uitlaten van de hond. Ik weet zeker dat dit zonder hond niet zo gegaan was. Zo onder het lopen. Echt, het heeft iets aandoenlijks.'
B: 'Nou ze zetten die beesten mooi aan een boom nu de vakantie begint.'
A: 'En van mij mogen ze daar blijven, allemaal.'
H: 'Hoeveel honden zouden er eigenlijk zijn in Nederland, vijf miljoen?'
A: 'Veel meer.'
B: 'Ja, veel meer.'
A: 'Om heel eerlijk te zijn, het is toch schandalig dat van de ruimte in het Beatrixpark negentig procent voor de honden is en tien voor kinderen.'
B: 'Laatst zag ik dat ze gewoon de honden uitlieten in het speeltuintje. Er zit zo'n hek omheen, maar ze laten die honden gewoon lopen. Ik vind dat schandalig.'
A: 'Ja, dat moest niet mogen.'
B: 'Ze ruimen het niet eens op. Je moet er toch niet aan denken dat zo'n baby die nog kruipt... met de handjes...'
A: 'Getvederie hou op.'
C: 'Ik ben het er helemaal mee eens, maar honden hebben ook iets heel liefs over zich.'
A: 'Nou, die honden in het park niet.'
B: 'Ze zouden ze allemaal moeten laten inslapen.'
C: 'Ja, je zegt dat zo, maar echt. Het heeft iets aandoenlijks. De avond voordat Max doodging, kwam hij naar boven en ging voor onze deur liggen. Net of hij het voelde.'
A+B: stilte
C: 'En het uitlaten. Hoeveel goede gesprekken ik met mijn zoon niet gevoerd heb bij het uitlaten van de hond. Ik weet zeker dat dit zonder hond niet zo gegaan was. Zo onder het lopen. Echt, het heeft iets aandoenlijks.'
B: 'Nou ze zetten die beesten mooi aan een boom nu de vakantie begint.'
A: 'En van mij mogen ze daar blijven, allemaal.'
H: 'Hoeveel honden zouden er eigenlijk zijn in Nederland, vijf miljoen?'
A: 'Veel meer.'
B: 'Ja, veel meer.'
Labels:
honden,
kantinegesprekken,
lunch,
uitlaten,
werk
Abonneren op:
Posts (Atom)