De Valentijn waar ik van houd

Valentijns Meer-min of Boeroeneesch-zeewijf

Zoals ik gisteren al schreef, houd ik niet van Valentijnsdag. Toch is er een Valentijn waar ik van houd: François Valentijn (1666 - 1727). De Dordtse predikant bezocht vanaf 1685 de Nederlandse koloniën in de Oost en woonde tussen 1686 en 1694 op het eiland Ambon.

In diezelfde tijd woonde op Ambon ook de beroemde natuuronderzoeker Rumphius (1627 - 1702), die het indrukwekkende twaalfdelige Het Amboinsche kruidboek uitbracht waarin de flora en fauna van Ambon tot in detail beschreven wordt. Heel veel bijzondere schelpdieren en beschrijvingen van kruiden bevatten deze boeken. Naast de zeer zorgvuldige en gedetailleerde beschrijvingen bevatten de boeken zeer gedetailleerde pentekeningen, werkelijk een lust voor het oog.

Valentijn

Morgen op de dag van Valentijn valt de halve wereld in de zwijm van de liefde, een kwart van de wereld doet alsof zijn neus bloedt en de overige kwart zit verdrietig thuis te wezen. De rozen zijn uitverkocht, het snoepgoed is op en de restaurants volgeboekt. Om over de Amerikanen en Valentijnsdag maar te zwijgen.

Ik heb het niet zo op Valentijn. Ik geloof niet in de commercie die schreeuwt dat je iets voor je geliefde moet kopen. Net zoiets als moederdag of vaderdag. Allemaal verplichte nummertjes die alleen maar een doel in zich hebben: verkopen en daarmee geld in het laatje brengen. De kaart die je anoniem verstuurde is er niet meer bij, het is de algemene liefde geworden die bejubeld wordt.

De enige die niet onder Valentijnsdag uit kan, is Valentijn zelf. Ik zie onder de invloed van het feestje waarop je anoniem je geliefde de liefde kenbaar maakt, ook een flinke toename van de naam zelf.