Oproep der kabouters

De tekeningen van Anton Pieck vindt ze verschrikkelijk. Vooral die van het leven en werk der kabouters. De naakte kabouters van Anton Pieck, ze zijn een gruwel voor het oog van NRC.next columniste Aaf.
De opmerking is een dubbele gruwel in mijn ogen. Behalve dat ze titel van het boek verkeerd spelt (niet der, maar van de), zit ze helemaal abuis. Anton Pieck nog nooit een kabouter heeft getekend of geschilderd. Het is Rien Poortvliet die beide boeken heeft uitgegeven ergens in de jaren 1970. Prachtige prentenboeken, die ook veel wetenswaardigheden over kabouters bevatten.
Bij mij staan ze in de boekenkast: Het leven en werk van de kabouter en ook De oproep der kabouters. Kneuterigheid ten top, maar met grote eerbied voor het kabouterwezen.
Ik geloof in kabouters en ik bewonder deze huisgeesten. Ik verfoei de commercialiteit die eraan zit. Voor mij geen Kabouter Plop, maar een innig moment in het bos. Ik zie ze ook te snel wegschieten om ze goed te kunnen bevatten.
Jammer dat Aaf het bij het twee keer bij het verkeerde eind heeft. Geen eindredacteur die Aaf redt en kabouters steken voor zo iemand helemaal geen handje uit. En terecht. De eindredacteur kent alleen Kabouter Plop en een kabouter laat iemand met een verkeerde waan vooral in die waan.

Pedro

In de column van Aaf 's morgens liep hij nog enigszins. Met horten en stoten weliswaar, maar hij liep. 's Avonds bij Een Vandaag was ezeltje Pedro afgehaakt. De pelgrimstocht naar Santiago de Compostella werd gestaakt bij Katwijk.
Eigenaar Jan Jansen uit Schoorl had het dier speciaal aangeschaft voor de tocht. De naam van het dier refereert naar de pelgrimage, weliswaar naar een ander oord. Pedro had er in elk geval weinig trek in. Ergens bij Katwijk ging hij liggen en weigerde elke vorm van beweging.
Heimwee, vermoeidheid, te zware bepakking? Jan Jansen, vut-tende bakker uit Schoorl weet het niet. Feit is dat de tocht gestaakt is. Een droom spat als een zeepbel uit elkaar. Het deert zijn ezel Pedro niet, zo tonen de beelden van Een Vandaag. De ezel holt door zijn wei achter zijn baas aan, met de conditie van een jonge atleet. Blij dat hij thuis is. De duinen langs de Nederlandse kustlijn waren zwaar genoeg, aan de bergen duizenden kilometers verderop durft het dier niet eens te denken.
Zou baas Jan Jansen nog een poging durven wagen? Ik zou het niet doen, want ezels schijnen zich over het algemeen nooit twee keer aan dezelfde steen te stoten. Als hij het toch probeert, weet ik wel wie de ezel is.

Kijk ook op www.santiago.nl voor meer informatie over Jan Jansen en zijn ezel Pedro.