Zondag in Eindhoven

Ik loop het station uit, bij de automatische schuifdeur spreekt een jonge vrouw haar vriend vermanend toe. Haar toon is gedemd. 'Je schreeuwde net in een volle treincoupe tegen me. Dat is echt heel vernederend tegenover mij.' Zijn hoofd hangt vol schuld naar beneden.

De naakte waarheid van de stad openbaart zich op zondagmorgen. Eindhoven op zondagmorgen voelt alsof je een geweldige nacht hebt doorgemaakt en 's morgens op straat belandt. Het mag dan half elf zijn, als ze mij vertelden dat het half acht was, zou ik het ook geloven.

Ik heb nog even op de kaart van Eindhoven gekeken. Bij het groen stoplicht haal ik de schreeuwerd en zijn vriendin in. Ze lopen innig ineen gestrengeld over het zebrapad. Twee hippe moeders lopen mij tegemoet met drie dochters, een roze jas, roze wanten en een roze muts. Allemaal bij een ander kind. Het brengt de fleurigheid van Oilily op het 18 Septemberplein.

De bouwput ademt deze zondagmorgen bedrijvigheid. De man met een grote betonschaar, denk ik te betrappen op de diefstal van het vlechtwerk. De opzichters die er opzichtig bijstaan,halen de verdenking direct bij mij weg.

De Lichttoren, dan de witte dame. Daar zit de bibliotheek waar ik moet zijn. Ik heb zo een gesprek met directeur Thijs Torreman over zijn plannen en daden in zijn Bibliotheek Eindhoven. Het aantal auto's dat mij voorbij zoeft, ligt onder het aantal dat ik op zo'n ochtend als deze zou verwachten. Alle stoplichten vertellen mij rood, terwijl niemand en niets mij zou kunnen gevaren.

Nog snel een winkelstraat in gegaan. Deze troosteloosheid pleit voor het winkelen op zondag. Niets is triester dan een winkelstraat op zondag, leeg en verlaten, al dat fortuin dat de winkeliers mislopen nu geen winkel open is. In de etalage van boekwinkel Spijkerman liggen de mooiste boeken, maar de koper ziet alleen het bordje 'open als ik er ben'. De boekverkoper is duidelijk niet in deze duistere tent.

Als ik terugloop van de bieb, het is al middag, passeer ik De Slegte en zie hele mooie boeken die ik allemaal wil kopen. Ook hier is de deur dicht.

Misschien ben ik verwend met een centrum waar de winkels altijd open zijn. Alleen is er in Almere geen De Slegte...

Mensen lenen

Mensen zijn binnenkort te leen in de Haagse bibliotheek. Na de materialen van de bibliotheek in Eindhoven volgen mensen. Stadsdichters, gelukszoekers, alleenstaande bijstandsmoeders, geheelonthouders en een topsporters kunnen even geleend worden, onder het motto Leen een levend verhaal.
Ik kijk nergens meer van op. De boeken verdwijnen, maar de verhalen blijven. Straks is het bijzonder om met een boek onder je arm te lopen. Het boek heeft echter nog een heel groot voordeel. Een boek mag je mee naar huis nemen, maar deze leenmensen niet.

Bieb me up

Boek is een vies woord voor Bibliotheek Eindhoven. Een woord dat je niet mag zeggen, want dat past niet in het marketingplan van directeur Thijs Torreman. Meneer Torreman presenteerde onlangs het nieuwe logo van zijn bibliotheek. In het kader van de versobering heeft hij 'openbare' al geschrapt van de naam. Nu het woord 'bibliotheek' nog en er is helemaal niets meer om te verkopen.
Op de foto van zijn bibliotheek draagt hij een lelijk shirt met een rode bloedvlek voorop om het nieuwe logo van zijn bibliotheek te presenteren, samen met Herman Pieter de Boer. De laatste ziet er netter uit.

Boeken heeft de bibliotheek in Eindhoven niet, alleen maar materialen 'Uiteraard niet alleen boeken, ook cd’s, geluidscassette’s, cdrom’s, video’s en dvd’s', zegt de website verontschuldigend, of de boeken slechts bijzaak zijn.
Jammer dat boek een vies woord is, maar tegelijkertijd het product is dat meneer Torreman moet verkopen. Een bibliotheek zonder boeken, is geen bibliotheek. Hij had het woord 'bibliotheek' ook willen ruilen voor vage termen als 'ontmoetingsplek' en 'onderneming'.
Prachtig natuurlijk, maar de wereld zit vol met ontmoetingsplekken en ondernemingen. Een bibliotheek is een ruimte met boeken, die daar wachten om gelezen te worden. Het is daar rustig zodat je daar kunt lezen. Het moet er stil zijn, anders kun je de boeken niet ontmoeten en begroeten.
Als je dan stil genoeg bent en gewoon leest, hoor je heel veel stemmen. De stemmen van het boek, die heerlijk beginnen te vertellen. Daar hebben ze op gewacht, tot jij kwam om te lezen.

Voor meer onthullingen, bekijk de homepage van de bibliotheek Eindhoven: www.obeindhoven.nl. Overtuig jezelf, ik heb het woord boek op de homepage niet kunnen vinden. Ik zwijg verder over ' bieb me up', hijgerige medewerkers die op klanten af stappen en andere leegheden.