Waar eindigt een discussie? Naar mijn oordeel op het moment dat de opponenten rondjes gaan draaien. Voor mijn gevoel begin ik ook aardig te dralen. Ik cirkel in smalle rondjes om hetzelfde heen. Daarom zal ik voor de laatste keer een paar gedachten wil ordenen in een blog. Ik wil mijzelf graag behoeden voor een oneindige herhaling. Daarmee doe ik mijzelf en mijn opponent, T.S. Eliot onrecht.
Posts tonen met het label frans bauer. Alle posts tonen
Posts tonen met het label frans bauer. Alle posts tonen
29 september 2010
18 juli 2008
Nieuws
'Met Frans.'
'Hoi Frans, met mij. Hé knul, hoe is het? Ik dacht laat ik eens bellen hoe het is.'
'Nou met mij alles prima hoor.'
'Hé Frans, je weet dat ik de krant van morgen nog vol moet schrijven, heb je nog nieuws?'
'Nou, niet veel hoor. Ik zou het niet weten. Ik ben al getrouwd, Maris is niet zwanger en we hebben nog steeds geen hondje erbij.'
'Toe Frans, ik hoorde dat je vorige week bij je juwelier was.'
'Juwelier?'
'Ja, een fan zag je er binnen gaan.'
'Een fan? Ja, nu herinner ik het me weer. De juwelier, daar waren we inderdaad.'
'Wat deed je daar?'
'Nou, ik schaam me er een beetje voor, maar we hadden Chinees gegeten. Draadjesvlees en je weet dat dat zo tussen je tanden blijft hangen. Ik dus flossen, maar mijn trouwring kwam te dicht bij mijn gebit. Bleef verdorie hangen. Ik trekken, vulling los en mijn diamant viel op de grond. Wij met z'n allen zoeken, dagenlang. En je raadt het nooit?'
'Gevonden?'
'Nee, natuurlijk niet. Hij was spoorloos. Wel vond ik mijn poliep terug, maar de diamant bleef spoorloos.'
'Verdorie Frans, dat is nieuws!' (begint te hijgen)
'Nieuws, dat ik een nieuwe moest kopen?'
'Dus daarom was je bij je juwelier?'
'Ja, bleef niks anders over dan een nieuwe kopen.'
'Hé Frans, geweldig bedankt.'
'Dat van die Chinees, weet ik niet zeker hoor. Het kan ook bij een optreden gebeurd zijn, maak dat er maar van.'
'Tuurlijk Frans, ik maak er een mooi stukje van.'
Leve de komkommer
'Hoi Frans, met mij. Hé knul, hoe is het? Ik dacht laat ik eens bellen hoe het is.'
'Nou met mij alles prima hoor.'
'Hé Frans, je weet dat ik de krant van morgen nog vol moet schrijven, heb je nog nieuws?'
'Nou, niet veel hoor. Ik zou het niet weten. Ik ben al getrouwd, Maris is niet zwanger en we hebben nog steeds geen hondje erbij.'
'Toe Frans, ik hoorde dat je vorige week bij je juwelier was.'
'Juwelier?'
'Ja, een fan zag je er binnen gaan.'
'Een fan? Ja, nu herinner ik het me weer. De juwelier, daar waren we inderdaad.'
'Wat deed je daar?'
'Nou, ik schaam me er een beetje voor, maar we hadden Chinees gegeten. Draadjesvlees en je weet dat dat zo tussen je tanden blijft hangen. Ik dus flossen, maar mijn trouwring kwam te dicht bij mijn gebit. Bleef verdorie hangen. Ik trekken, vulling los en mijn diamant viel op de grond. Wij met z'n allen zoeken, dagenlang. En je raadt het nooit?'
'Gevonden?'
'Nee, natuurlijk niet. Hij was spoorloos. Wel vond ik mijn poliep terug, maar de diamant bleef spoorloos.'
'Verdorie Frans, dat is nieuws!' (begint te hijgen)
'Nieuws, dat ik een nieuwe moest kopen?'
'Dus daarom was je bij je juwelier?'
'Ja, bleef niks anders over dan een nieuwe kopen.'
'Hé Frans, geweldig bedankt.'
'Dat van die Chinees, weet ik niet zeker hoor. Het kan ook bij een optreden gebeurd zijn, maak dat er maar van.'
'Tuurlijk Frans, ik maak er een mooi stukje van.'
Leve de komkommer
09 mei 2008
Het huwelijk
Ik ging naar Oudenbosch
om de basiliek te zien
Groot grauwde de gevel
tegen de hemelblauwe lucht
Als ik sterren aan de hemel
zag staan, neuriede ik met ze
mee juichte ik bij de witte sleur
die maagdelijk binnenschreed
De NS zet extra lange treinen
in en doet of een heuse ster
niet genoeg is voor deze kerk
Ze speelt net zo alsof als de rest
om de basiliek te zien
Groot grauwde de gevel
tegen de hemelblauwe lucht
Als ik sterren aan de hemel
zag staan, neuriede ik met ze
mee juichte ik bij de witte sleur
die maagdelijk binnenschreed
De NS zet extra lange treinen
in en doet of een heuse ster
niet genoeg is voor deze kerk
Ze speelt net zo alsof als de rest
Abonneren op:
Posts (Atom)