Posts tonen met het label muren sausen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label muren sausen. Alle posts tonen

20 februari 2008

Maïzena

Ze wilde Inge graag meehelpen met koken. Ze schoof haar stoel erbij en keek aandachtig in de richting van de kok. Het geduld werd echter snel beproefd en ze wilde haar moeder graag helpen.
Ik kwam op het idee haar wat water te geven, er wat maïzena bij te doen en haar lekker in de smurrie te laten roeren. Het kind heeft zich kostelijk vermaakt.
Zojuist dweilde ik al haar activiteiten op. De smurrie was al een beetje hard geworden en liet zich niet simpel verwijderen.
Ik bedacht hoe ik vanmorgen nog de toekomstige naaikamer van Inge sausde. De smurrie leek er wel een beetje op. Eerder vanavond verwijderde ik de morssporen van deze activiteit. Eigenlijk niet zo'n groot verschil, alleen mijn werk wordt als nuttig gezien en dat van Doris onnuttig. Het verschil is dat zij er meer plezier in heeft dan ik.

09 januari 2008

Rood

De muren krijgen niet alleen thuis een sausje. Op mijn werk ruikt het de hele week al naar verse kalk. Het is een frisse geur, die vaak ook iets als opruimen en schoonmaken betekent. Een lucht die goed past bij deze tijd van het jaar.
We mogen kiezen uit vier kleurtjes: geel, blauw, groen en bruin. De vloerbedekking wordt ook vernieuwd. Binnenkort ligt overal groen gevlekt marmoleum op de grond. Het geluid de rollende bureaustoelwieltjes zou hierop heel hinderlijk klinken, zo ving ik in de wandelgangen op.
Tijdens de koffie het onderwerp maar eens aangesneden. 'We moeten dat bruin doen', vond ik. Ons hoofd wil eigenlijk dat de hele afdeling dezelfde kleur op de muren laat kalken. 'Dat geel is te licht en het blauw en groen staan niet', vervolgde ik stellig.
Zoals een goed hoofd betaamt, liet ze zich niet direct overtuigen. Ze ging even later kijken in de verschillende kamers die het nieuwe kleurenpalet toonden. Ze kwam heel stellig terug. Inderdaad, het moet bruin worden.
Ik vertelde bij het koffie drinken over de kleurenleer van de schrijver Goethe. Elke kleur vertegenwoordigt een bepaalde gemoedstoestand. Voor elke gemoedstoestand had Goethe een eigen kamer, die de kleur van die gemoedstoestand bevatte.
Het riep een herinnering op bij één van de aanwezigen. 'Ja, ik had een keer een rood colbertje aan bij een sollicitatiegesprek.' 'Een ben je het geworden?' vroeg ik, terwijl ik het antwoord al wist. 'Nee, maar ik las pas later dat je nooit iets roods moet aantrekken als je een sollicitatiegesprek hebt.'
Ik ben benieuwd wat een bruine kamer met je doet. In de loop van februari zijn onze kamers aan de beurt. Tot die tijd kunnen we speculeren.