Mobiel internetten in de trein

Een jaar kan ik nu mobiel internetten via T-mobile. Het kost me een tientje in de maand en daarmee kan ik in Nederland onbeperkt internetten op mijn mobiel. Het gaat echter niet overal even makkelijk. Op veel plaatsen heb ik onvoldoende bereik en lukt het me moeizaam om contact met het netwerk te maken.

Mobiel

Een nieuw mobieltje is altijd leuk. Mijn abonnement verliep en ik werd wekelijks gebeld door mijn provider. Elke keer werd het aanbod mooier.

Nu typ ik dit stukje tekst in met de nieuwe Nokia E71, een heel charmant ding dat ongeveer evenveel kan als mijn laptop. Ik hoef straks onderweg alleen mijn telefoon mee te nemen.

Het vraagt nog wel wat oefening want deze zin heb ik ergens anders moeten oplossen...

Dubbelgeparkeerd

Ik zwaaide nog naar de vriendelijk lachende juffrouw achter de balie en wenste haar een prettig weekend. De rijp kraakte onder mijn voeten. Het witte voetpad wilde zelfs op dit late uur niet versmelten.

Ik draaide de hoek om, uit het zicht van de receptioniste en zag een grote bestelwagen pal voor mijn auto staan. De andere kant van de weg was helemaal vrijgehouden, geen auto zou hij daar in de weg hebben gestaan. Nu vormde hij een obstakel voor mijn vehikel. Ik kon geen kant op. De auto's aan mijn zijden konden nog makkelijk wegkomen. Ik stond hier voor een dilemma.

Terug naar de receptioniste. 'O, dan moet hij van T-Mobile zijn', concludeerde ze. 'Wat is het voor een auto?' 'Een bestelwagen, een blauwe', antwoordde ik. 'Een blauwe', herhaalde ze terwijl ze een telefoonhoorn naar haar oor bracht. Ze mompelde wat door de hoorn en zei dat ze eraan kwamen.

Ik liep weer terug, wachtte bij de auto. De deur van T-Mobile ging open, een forse man met blonde krullen kwam eruit. 'Nee, die is niet van ons.' Hij liep voor mij uit over het witte pad naar de receptioniste. Ik volgde hem. 'O, dan is hij van Assink.' En weer ging de hoorn naar het oor. 'Ze gaan kijken', zei ze. Ik draaide me om en wachtte weer.

Geluiden klonken bij de deur van het magazijn. Ik hoorde wat klinken bewegen, maar alles bleef dicht. Nog even wachten, het werd koud. De deuren kraakten weer en gingen open. Een man in overall kwam naar buiten. Hij draaide in zijn vrije hand een sjekkie. Hij lantefanterde met alle tijd van de wereld in zijn zakken traag naar zijn auto. Keek me even stuurs aan, maar sprak geen woord uit zijn mond. 'Is hij van u?' vroeg ik met een lichte ergernis. Hij stapte in en reed hem naar het vrije stukje weg aan de overkant. Had hem daar eerder gezet, dacht ik terwijl ik de sleutel omdraaide en de motor al hoorde draaien.

Smoorverliefd

Schaarste veroorzaakt de helft van de hype. Vannacht is de iPhone 3G te koop bij T-Mobile. Vijfhonderd exemplaren zijn vanaf 0.00 uur te koop bij het Rotterdamse filiaal aan de Lijnbaan en morgen bieden de rest van de filialen de mobiele telefoon aan.
Vanmiddag was ik even in het filiaal hier in de stad. Natuurlijk mocht de verkoper niet vertellen hoeveel van die dingen er waren, maar het waren er in elk geval niet meer dan honderd. Niks natuurlijk voor als een paar duizend Almeerders zo'n ding wil hebben.
Er zitten zoveel snufjes op, dat je bijna vergeet dat je ook nog kunt bellen. En hij ziet er ongelooflijk mooi uit. Zo mooi, dat ik normaal totaal ongevoelig voor gadgets, smoorverliefd ben op het toestel. Dat een beetje design zoveel doet.
Voor de rest is de campagne werkelijk voortreffelijk geregeld. Al een maand houden Apple en T-Mobile de geïnteresseerden in spanning. Eerst werd bekend dat ze vanaf 11 juli te koop zouden zijn, daarna dat T-Mobile het ging doen en pas vorige week vertelden ze wat de prijs van het toestel zou worden. Elke onthulling voelde als een groot nieuwsfout. Pure onzin natuurlijk, maar je wordt er smoorverliefd van.
Gelukkig ben ik nog niet zo verliefd dat ik de hele avond in de regen ga staan, zoals de Telegraaf vertelt.