De lijst met verkeerde sites

Een interessant fenomeen ontrafelt De Pers vandaag in het artikel 'Gods internet is nogal leeg'. Het behandelt het fenomeen van internetfilters, waar niet alleen mensen van reformatorische huize gebruik van maken. Ook andere gelovigen willen de verleiding van het www proberen te bestrijden via een veilige blokkade.

Ik ben zelf altijd nieuwsgierig naar de makers van die filters. Zij moeten immers de betreffende sites zien om ze in het filter te programmeren. Ik moet dan altijd denken aan de lijst met verboden boeken. Volgens sommigen heeft het Vaticaan een exemplaar van elk verboden boek in bezit. Je moet immers het bewijs hebben dat het boek verkeerd is. Als je het boek kent, kan het ook niet verkeerd zijn.

Burgerinitiatief met vuurwerk de lucht in

Het burgerinitiatief is bedoeld om punten op de politieke agenda te zetten die burgers dwarszitten. Met 40.000 handtekeningen haalt een onderwerp de agenda van de Tweede Kamer. Het idee achter het burgerinitiatief is de kloof tussen burgers en politiek te verkleinen. De politiek bespreekt onderwerpen waar het zelf niet zo snel op komt, maar waar de man in de straat wel mee zit.

Een vuurwerkverbod is natuurlijk een voorbeeld van een burgerinitiatief dat het kabinet wel serieus moet nemen. Het aantal slachtoffers, het vandalisme en de grote onrust die het vuurwerk veroorzaakt, zijn genoeg redenen om in elk geval het gebruik en misbruik van consumentenvuurwerk goed onder de loep te houden.

Het kabinet ziet echter geen heil in het voorstel. Misschien gaat een verbod wat te ver, maar een initiatief van burgers op deze manier aan de kant schuiven, vindt ik onacceptabel. Het toont een arrogantie die de onvrede van burgers niet serieus neemt. Een logische stap van Den Haag is het burgerinitiatief gewoon in de prullenbak te smijten. Waarom zou je iets bewaren als je het toch nooit gebruikt.

Oorlogsgebied

De knallen ploffen al een tijdje bij mijn raam. Het ergert mij dat mensen dagen voor de jaarwisseling al met explosieven in de weer zijn. De lolbroeken gooien rotjes op het ijs en hebben de grootse lol. Gevaar bestaat niet en het eigen vertier wolkt uit de rook van de rotjes.

GroenLinks stelt nu in Rotterdam voor om in elke straat een vuurwerkverkiezing te houden. Wel of geen rotjes. Ik zie de dreigementen al rondgaan. Als we geen rotjes mogen afsteken, dan zullen we je. Gun ons die paar uurtjes plezier moppert iemand in een reactie.

En gelijk heeft hij, maar dat er dagen mortieren, bommen en granaten door de lucht vliegen, verzwijgt hij. Dat sommige gebieden een week lang tot no-go-area's zijn verheven, dat iedereen kruit voor de voeten geworpen krijgt, kind of volwassene. Het maakt niet uit, ze vuren op alles dat beweegt. Een terrorist voert een eerlijkere strijd.

Vuurwerkverbod of niet, je kunt beter de huidige wetgeving handhaven. Als er op 31 december en op 1 januari een paar uurtjes geknald mag worden, is het buiten die tijden stil.

Rokersafdakje

Uit de fietsenstalling op mijn werk is een hap gehaald. Een gedeelte van het hek loopt nu onder het afdakje door. Vandaag is een stuk uit het houten zijstuk verwijderd. Zo staat de verstokte roker in de wintermaanden droog. Wind en regen halen hem niet meer uit zijn humeur. Ook hoeft hij zijn jas niet meer als windscherm te gebruiken als hij zijn sigaretje opsteekt.
Ooit rookte ik ook als een schoorsteen. Ik heb mij nog drukgemaakt om het nieuwe rookbeleid, waarbij we niet meer in de kantine van het universiteitsgebouw een sigaretje mochten opsteken. Toen ik begon met studeren was er een doorgetrokken streep, waarachter je mocht roken. Het was een sport om zover mogelijk in het verboden gebied te komen.
Ik ben op tijd gestopt, denk ik. Het roken onder een afzuigkap, de rookvrije trein en zelfs de begrenzing op het perron. Ik heb het allemaal als niet-roker meegemaakt. De asbak gaat pas stinken als je niet meer rookt, dus ik vond het heerlijk al die schone lucht. Nu sla ik geërgerd een blik op het rokersafdakje. Kun je het niet laten, denk ik. Dat terwijl ik vroeger met plezier de lucht vervuilde voor mijn medemens.