Rustige snelweg

Stilte voor de storm? De terugweg naar huis is rustiger dan gebruikelijk. Duidelijk bereidt een groot deel van Nederland zich voor op de kampioenswedstrijd. De zon is gelukkig al minder fel, maar het zorgt op de snelweg voor mooie beelden. De bossen van de Veluwe maken de rest van het plaatje compleet.

En de file loste weer op

We vertrokken bijtijds om voor de zaterdagfiles op de A1 uit te rijden. Rond de klok van negen was iedereen geïnstalleerd, de tank vol en reden we. Tot we iets voor knooppunt Hoevelaken een bordje zagen. Alleen de rechterrijstrook bij Barneveld was open, vanwege een ongeval.

File

De hele weg van Schiphol naar Almere kon ik het volgen: de file op de A10 ging over in de file op de A1. Rijen auto's reden traag vooruit in de rij. Stonden dan weer eens stil en reden opnieuw een paar stappen.

Bij station Amsterdam Zuid ging de rij auto's zo traag dat een rode auto waar de trein bij binnenkomst evenwijdig stopte, slechts enkele meters verder was toen mijn trein wegreed.

Lichtsnoer
Lange slierten autolichten brandden in de duisternis, want ook alle aanvoerwegen slipten dicht. De snoer lichtjes reikte zover dat ik het einde van de rij niet kon vinden vanuit de snel rijdende trein.

Speelgoed
Ik herinnerde mij een vriendje met een broertje die van filerijden hield. Hij plaatste alle speelgoedautootjes in een lange rij. De voorste auto schoof hij een stukje vooruit, de tweede auto liet hij stoppen vlak achter de eerste, en de derde achter de tweede, etc. De rij auto's reed in een lange sliert door de woonkamer. Ouders, broer en vriend van de broer tot ergernis.

Het kind vermaakte zich er uren mee. De rij waar ik nu langsreed, was niet te vergelijken met de dertig autootjes van het broertje van het vriendje. Ik moest wel even aan het kereltje denken bij de treinreis naar huis.

Want in tegenstelling tot de rij auto's, reed de trein in sneltreinvaart de file voorbij.

Variabele snelheid

Op het stukje A1 tussen Bussum-Zuid en Naarden geldt een variabele snelheid sinds twee weken. Als het regent en het is druk, is de snelheid 80 kilometer per uur, is het iets rustiger, dan geldt 100 en als het nog rustiger is dan mag je daar 120 kilometer per uur.

Twee weken geleden opende onze Camiel Eurlings de proef. Het regende en er reed veel verkeer. De matrixborden gaven 100 kilometer aan als maximum snelheid. Hij drukte op de knop ten overstaan van de uitgerukte pers en de borden gaven 120 kilometer per uur. Onverantwoord vond ik, maar een opening is een opening natuurlijk. Dan moet je niet volgens de regels handelen.

Vanavond mocht ik het stukje proef openen voor mijzelf. Het was rustig en kurkdroog op het stukje snelweg. Prachtig lag de weg erbij om met 120 kilometers per uur over te rijden. Geen slecht weer of drukte hinderde mij om deze snelheid te nemen.

De matrixborden waren echter eigenwijs en schreven mij 100 kilometer voor. Boos toeterde en foeterde ik in de richting van de borden en de camera's die overal hingen, maar de '100' van weleer bleef onveranderbaar, niet flexibel en ook niet variabel.

Waarschijnlijk had Camiel net een vrije avond, want alleen hij mag de knop indrukken.