Hondenpoep op een schep

Ze kwam opeens vanachter de schutting. In haar hand hield ze een schep vast, waar iets op lag met vers gemaaid gras. 'Kijk', riep ze boos en keek mij indringend aan. 'Hij heeft zelf gras voor de deur waar hij zijn hond kan laten schijten.'

Hoofddoekje

De koude waterstralen van de regen vielen hard op het hoofd. Mijn blote handen koelden snel af. Ik fietste de spoordijk op, de wind blies de regen nog harder in mijn gezicht.

Ik passeerde een oudere vrouw, die haar hondje uitliet. Het beest liep troosteloos met de kop naar beneden de dijk op. Het hoofd van de vrouw was eveneens in elkaar gedoken om het ergste nat buiten te houden.

Muts
Uit vrees voor natte haren, droeg ze een vreemde muts. Het ding had veel weg van zo'n kuipmuts – zo'n gele – die vissers dragen. Ik keek nog eens aandachtig achterom toen ik het stel voorbij was. De vrouw droeg een plastic zak op het hoofd. De naad keurig in het midden en de handgrepen sloegen naar buiten bij de oren.

De grens tussen een kopvod en een hoofddoekje moet hier ergens liggen. Mijn haren waren ondertussen al aardig nat. Ik zou het hoofd niet meer droog houden.

Poep in een poepzakje

De hondenriemen sneden elkaar, alsof het een schaar was. De lange kant van de schaar was bij de hondjes, de korte kant was in de nabijheid van de hondenuitlater.

Hij stond bij het smalle boompje langs de straatkant. Een metalen platje beschermde de boomwortels tegen ruwe voetstappen of het gewicht van auto's de rakelings de stam konden passeren.

Poepgat
Op het enige stukje grond dat lag tussen platje en boomstammetje, stond het Jack Russeltje. De pootjes gekromd onder het lichaam, de rug zodanig bol dat het poepgat zo dicht mogelijk bij de dumpplaats terechtkwam. Het baasje wachtte. Het andere hondje trok in de richting waar het gezelschap naar toe zou gaan als het hondje klaar was.

De drol viel, maar het dier bleef in de houding staan, nog een stukje viel. Een draadje trok van de drol die aan het achterste bengelde naar binnen. Het dier liep, voorzover dat ging met een drol aan het lijf bengelend. De drol viel en iets verderop, op het metaal van het platje viel de rest.

Hengelen
Het baasje stond al die tijd gedwee om zich heen te kijken. Wat doet hij met deze informatie vroeg ik mij af. De man hengelde in zijn jaszak, grabbelde er een plastic zakje uit en plukt de drollenserie keurig van de grond.

Daarna bengelde het zakje tussen zijn vingers. De honden wilden weer verder. Het baasje volgde.

Haarelastiekje

Sommige dingen duren langer dan je zou verwachten. Zo at Sientje vorige week donderdag een soep van Doris op. Doris had van haar kiwi een soep gemaakt, compleet met een haarelastiekje erin. Het ding stond even onbeheerd en werd leeggelebberd door de teckel, compleet met elastiekje.

'Dat wordt wachten en veel kijken naar de poep', zei ik 's avonds tegen Inge toen we met de hond liepen. Ik verwachtte het wel wat sneller dan de afgelopen tien dagen, maar vandaag was het eindelijk zover. Bij het uitlaten volgde na een eerste poepronde, een tweede. En daar lag de trofee...

Echt voorjaar

De straten zijn zwanger van het voorjaar. Een vrouw laat haar hond uit. Het dier loopt traag vooruit van de ouderdom die in zijn liezen zwerft. De vrouw hangt een beetje voorover waardoor haar buik nog wat meer hangen gaat. De borsten zitten zo vastgeklemd in het witte shirt dat ze prompt naar voren wijzen, terwijl de vrouw juist wat voorover hangt. Ze hijst aan haar sjekkie, de vingers klemmen nauwkeurig het laatste reepje papier dat nog niet te heet is. De hond heeft net zijn achterpoten naar voren getrokken en laat een reep stront naar op het talud langs het fietspad vallen.

Het is voorjaar, de blaadjes komen nog aarzelend uit de boomtakken, maar ik weet dat het echt zover is. Anders had ik dit nooit zo kunnen zien.