Hondenpoep op een schep

Ze kwam opeens vanachter de schutting. In haar hand hield ze een schep vast, waar iets op lag met vers gemaaid gras. 'Kijk', riep ze boos en keek mij indringend aan. 'Hij heeft zelf gras voor de deur waar hij zijn hond kan laten schijten.'

Wilders en de hondenpoep

Nu we toch zo lekker met poep bezig zijn, het lijsttrekkersdebat van Eenvandaag vanavond sprak alleen maar over veiligheid, moslims en allochtonen.

Kappen
Vreemd dat de heer Wilders doorbreekt met zijn geluiden rond moslims, terwijl de gemeenteraadverkiezingen over de losse stoeptegel gaat, de straatverlichting, hoe vaak het groen geknipt wordt, de afvalbelasting, ozb en het vergunningenstelsel van de aanvraag van een dakkapel tot de kapvergunning van een berkenboom.

Terug op het poepverhaal, ik heb mij laten vertellen dat hondenpoep volksergernis nummer 1 is. Wilders zou dus veel beter kunnen scoren met een flinke aanpak van de honden. Immers alle honden veroorzaken poep, iedereen stapt in de drollen van die honden en die drollen zorgen voor een eindeloze hoeveelheid overlast. Mensen hebben er last van en ze voelen zich er onveilig en vies door.

Afschaffen
Afschaffen die honden. Geen enkele nieuwe hond mag het land in. Honden die zich misdragen moeten het land worden uitgezet en een hond die blaft, moet op trainingskamp, ze kunnen best met twee woorden spreken.

Het lijkt er soms op dat de Wildersstemmer een hondenbezitter is, want hij rept geen woord over de hondenpoep. Net als de anderen. Misschien is het een tegelwijsheid: politici kunnen alleen maar grote dingen beloven, want kleine dingen zijn zo moeilijk waar te maken. Het is veel gemakkelijker over de moslim te spreken, dan over de hondenpoep. Bij het laatste moet je namelijk echt iets doen.

En wat die honden betreft: iedereen een poepschep en elke drol die gefabriekt en achtergelaten wordt verhalen op de eigenaar van de hond voor de aardige prijs van 100 euro per drol.

Poep in een poepzakje

De hondenriemen sneden elkaar, alsof het een schaar was. De lange kant van de schaar was bij de hondjes, de korte kant was in de nabijheid van de hondenuitlater.

Hij stond bij het smalle boompje langs de straatkant. Een metalen platje beschermde de boomwortels tegen ruwe voetstappen of het gewicht van auto's de rakelings de stam konden passeren.

Poepgat
Op het enige stukje grond dat lag tussen platje en boomstammetje, stond het Jack Russeltje. De pootjes gekromd onder het lichaam, de rug zodanig bol dat het poepgat zo dicht mogelijk bij de dumpplaats terechtkwam. Het baasje wachtte. Het andere hondje trok in de richting waar het gezelschap naar toe zou gaan als het hondje klaar was.

De drol viel, maar het dier bleef in de houding staan, nog een stukje viel. Een draadje trok van de drol die aan het achterste bengelde naar binnen. Het dier liep, voorzover dat ging met een drol aan het lijf bengelend. De drol viel en iets verderop, op het metaal van het platje viel de rest.

Hengelen
Het baasje stond al die tijd gedwee om zich heen te kijken. Wat doet hij met deze informatie vroeg ik mij af. De man hengelde in zijn jaszak, grabbelde er een plastic zakje uit en plukt de drollenserie keurig van de grond.

Daarna bengelde het zakje tussen zijn vingers. De honden wilden weer verder. Het baasje volgde.

Echt voorjaar

De straten zijn zwanger van het voorjaar. Een vrouw laat haar hond uit. Het dier loopt traag vooruit van de ouderdom die in zijn liezen zwerft. De vrouw hangt een beetje voorover waardoor haar buik nog wat meer hangen gaat. De borsten zitten zo vastgeklemd in het witte shirt dat ze prompt naar voren wijzen, terwijl de vrouw juist wat voorover hangt. Ze hijst aan haar sjekkie, de vingers klemmen nauwkeurig het laatste reepje papier dat nog niet te heet is. De hond heeft net zijn achterpoten naar voren getrokken en laat een reep stront naar op het talud langs het fietspad vallen.

Het is voorjaar, de blaadjes komen nog aarzelend uit de boomtakken, maar ik weet dat het echt zover is. Anders had ik dit nooit zo kunnen zien.

Hondenpoep

Een klein weekje ligt een smeuige drol vlak voor ons huis. De kleur is zo oranje dat hij in het donker bijna licht geeft. Een metertje of vijf verder, aan de andere kant van het trapje naar ons huis, ligt precies eenzelfde drol. De producent zal ongetwijfeld bij dezelfde hond liggen. Dat zoveel drol überhaupt uit een hond kan komen.
Vandaag keek ik uit het raam en zag een groepje meiden langsrennen. De vroege pubers namen de hele breedte van het pad en een meisje stopte ineens. Ze hield haar schoen omhoog en ik hoorde een geluid vol afgrijzen. Ze keek me zo aan, dat ik me ter plekke verantwoordelijk voelde voor die smerigheid.
Haar schoen schoof ze over de tegels, alsof dat haar zou verlossen van de drap. Vreemd dat je altijd wel ziet hoe iemand er in trapt, maar nooit dat een hond zo'n geval voor mijn deur aan het droppen is.

Hondenpoep is smerig en onfatsoenlijk. Niet de hond, maar het baasje is er verantwoordelijk voor. Ik loop altijd braaf met een schep achter mijn producent aan. Een tijdje terug liep iemand voorbij. 'Wat fantastisch dat je dit doet. Echt grandioos.' Aan zijn hand liep een grote hond, die net een hele hoop uit zijn gat liet glijden van het taluut langs de gracht.

Drie-eenheid

Ze liggen zo schattig
aaibaar knuffelbaar koopwaar
gestrengeld in een drie-eenheid
alsof klein zijn ze tot God verheft

De adem drukt het raam
vies en ligt er in een paar tientjes
zachte vacht dat op een baasje wacht
ze verkopen zichzelf zo lief
Maar in die schattigheid
schuilt een grote hond
die op straat poept een zachte
drol en die achter je holt bij het rennen
Geen aardige blik of liefkozing
schuilt in de ouderdom
binnen een jaar is alles weg
waar je nu zo voor valt

Hier en daar een bui

Ik ren voor een bui uit
en een bui holt voor mij

De regen slingert in slierten
uit de dreigende wolken

Uit de schoorsteen cirkelt
geelbruine rook de bui in

Het straaltje plas mengt
in het water van de toiletpot

Ik ruik een walm van
hondenpoep langs de waterkant

Hoe kan het dat er mensen zijn
die dat niet ruiken, vraag ik mij af

De druppels regen vallen traag
en lijken een stortbui in het water

De bui zit mij op de hielen
hij hijgt vlak achter mij

Als ik een wedstrijd liep
was ik tweede geworden

Net voor hij goed en wel
valt, stap ik mijn droge huis in