Ja pannetje

De woonkamer weer eens aan het opruimen. Omdat Doris zo van koken houdt, het kookgerei van haar opgezocht. We wisten nog dat diverse pannetjes in de tuin lagen. Die vond ik spoedig in een emmer met speelgoed dat ik aan het einde van de zomer bijeen geraapt had.
Nu was alleen nog de braadpan kwijt. Ik zocht, zocht en zocht nogmaals, maar vond het ding niet. Ook Inge vond het ding in geen velden of wegen. We overpeinsden alle plekken waar hij in de herinnering lag, gingen die plekken af, maar vonden niets.
Toen ik in de gang, het papier opgeruimd en de schoenen maar eens netjes bij elkaar legde, hoorde ik het gerinkel van een pannetje achter mij. Doris haalde hem uit het reisvak van haar poppenwagen. Ik juichte. 'Ja pannetje, ja pannetje, hij is weer terecht.'

Corrie Vonk, de vrouw van Wim Kan, hield tijdens de Japanse bezetting van Nederlands-Indië af en toe een show voor haar medekampgenoten. Ze stond dan met wat pannen op het podium, zette een kookpannetje op haar hoofd en zei: 'Ja pannetje, ja pannetje, jouw krijg ik nog wel.' De bezetter zat in de zaal, maar hoorde de grap niet. Alle vrouwen die er waren wel. Kijk, dat is nou creatief verzet.

Gewichtsloze gewichtigheid

Ze drinken een glas, doen een plas en alles blijft zoals het was. De G8 bestaat uit gewichtigheid, veel geheimzinnigheid en vooral veel beloftes. Dit jaar staat het milieu volop in de belangstelling, maar tot een heuse afspraak is het niet gekomen. De berichten puilen uit van de informatie over alle afspraken.
Het doet mij denken aan het bezoek aan de kroeg, waarbij je laat op de avond tot de grootste afspraken doen. Een paar clichés: 'Gaan we doen'; 'we bellen, mailen, faxen' en 'doen we'. De afspraken zijn de volgende morgen opgelost in hoofdpijn.
Wat ik mis in alle berichtgeving is het terugkijken. Voor journalisten een kat in het bakkie, door simpel een rijtje op te stellen met de afspraken van de afgelopen tien jaar en daarnaast de uitkomsten. Miljarden veranderen in een paar stuivers en reductie van emissie, wijzigt in toename. Geen makkelijkere vorm van journalistiek. Je weet dat er weinig in praktijk is gedaan, het is alleen de vraag hoe weinig.
Ik vraag me vaak af waarom activisten strijden tegen deze top. Het levert niks en de grote hoeveelheid bombast zou gewoon genegeerd moeten worden. De wereldleiders kiezen steeds afgelegener plekken. Een beetje kroegtijger slaat hier een slaatje uit.