De golven waren hem te machtig geworden en het optimisme had verloren. Zeker, hij had de eerste plek gehad bij de zeilwedstrijd dwars over het IJmeer. De catamaran lag op zijn zij in het water. De ene sloep stak een meter hoog boven het water uit, de andere was verzopen en moest op eenzelfde afstand in het water hangen. De mast en het zeil dobberden op de golven. Ze grijsden hun overwinning met een koude lach naar de zeilers die nu zichzelf moesten zien te redden.
Een motorbootje voer in volle vaart naar de omgeslagen boot en ontweek de zeilboot die nu voor was komen te liggen. Aan de andere kant van de omgeslagen catamaran passeerde de rest. En ik had altijd in de veronderstelling geleefd dat catamarans nooit konden omslaan. Hoe snel een idee kan omslaan.
Posts tonen met het label zeilen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label zeilen. Alle posts tonen
15 maart 2009
30 november 2008
Radiografisch bestuurbare zeilboot
Een rijtje van vier mannen stonden op het ponton over het water heen. Vier miniboeien dreven in het water, bovenop het piepschuim klemde een oranje haakje. Vier kleine zeilbootjes voeren achter elkaar aan. De mannen pielden met de koude vingers aan een bedieningspaneel.
De mannen konden zo van een schip komen. Ze waren bonkig van uiterlijk, droegen stuk voor stuk een donkere coltrui waarvan de kraag nauw aansloot tegen de baard. De sneeuw viel ondertussen op het parcours, een scheepje dreef van de waterkant af. Deze zeilboot lag duidelijk achter op de rest.
De zeilen stelden keurig bij met de windrichting. Kleine, smalle draadjes trokken de zeilen strak en lieten de bootjes mooi laveren door het winterse Weerwater. Op de zeilen stond een nummer. 'NL' meende een zeil alsof de andere bootjes van hot naar her waren verscheept.
Ik dacht aan het liefdesliedje over de radiografisch bestuurbare zeilboot van Brigitte Kaandorp. Glimlachend holde ik mijn tocht verder. De sneeuw veranderde langzaam in hagel en zette zich wat verderop om in koude regen.
De mannen konden zo van een schip komen. Ze waren bonkig van uiterlijk, droegen stuk voor stuk een donkere coltrui waarvan de kraag nauw aansloot tegen de baard. De sneeuw viel ondertussen op het parcours, een scheepje dreef van de waterkant af. Deze zeilboot lag duidelijk achter op de rest.
De zeilen stelden keurig bij met de windrichting. Kleine, smalle draadjes trokken de zeilen strak en lieten de bootjes mooi laveren door het winterse Weerwater. Op de zeilen stond een nummer. 'NL' meende een zeil alsof de andere bootjes van hot naar her waren verscheept.
Ik dacht aan het liefdesliedje over de radiografisch bestuurbare zeilboot van Brigitte Kaandorp. Glimlachend holde ik mijn tocht verder. De sneeuw veranderde langzaam in hagel en zette zich wat verderop om in koude regen.
Abonneren op:
Posts (Atom)