Afslankthee

De rij mensen die willen afrekenen in het Kruidvat groeit allengs. Als ik aansluit, loopt een collega van het meisje dat in haar eentje achter de kassa staat de rij voorbij. Daar komt de versterking, denk ik. De collega houdt een opschrijfmap voor haar neus en vraag het meisje iets. 'Nee, bij de shampoo', zegt het meisje. Haar collega schrijft driftig op het blok en loopt de rij weer voorbij.

'He, daarvoor ging ik hier naartoe.' De vrouw voor mij wijst naar een pak met thee dat een andere vrouw in haar hand vasthoudt. 'Wilt u weten waar het staat', zegt de andere vrouw behulpzaam. 'In deze rij.' Ze wijst naar de rij waar wij vlakbij staan. 'Ach, maar nee', aarzelt de vrouw. 'Ingrid, wil jij deze halen?' De andere vrouw laat haar dochter het pak thee zien. 'Afslankthee' staat op het pak.

Het meisje komt met een ander pak de rij uit. 'Ze hadden die niet meer mama, alleen deze nog.' 'Nee, die moet je niet hebben. Breng hem maar terug', antwoordt haar moeder. 'Ach', zegt de vrouw voor mij een beetje verlegen. 'Ik wilde het een keertje proberen. Helpt het?' 'Ja', zegt de moeder. 'Telkens als ik denk dat het weer tijd dan neem ik het en dan gaan die kilo's er echt af.' Ze denkt na. 'Maar je kunt dit ook bij De Tuinen kopen hoor.' De vrouw knikt. Ondertussen heeft het meisje wel een rol Mentos in haar hand. 'Mag deze ook?'

Voor de vrouw die op zoek is naar de afslankthee, staat nog een andere dame. Ze heeft zich een beetje verstopt voor het gesprek, maar is nu echt aan de beurt. Aarzelend steekt haar hand met de boodschap naar voren. Heel duidelijk is het laatste pakje van de afslankthee te zien.

Dik nieuws

Wat is nieuws en wat niet? Dat Erica Terpstra 45 kilo kwijt is, kun je een hele prestatie noemen, maar niet iedere dikkerd is gezegend met een personal trainer. Ook krijgt niet iedere afvaller een hometrainer op zijn hotelkamer in Peking als hij op zakenreis is.
Ieder zichzelf respecterend nieuwsprogramma en voert het verhaal op zoals het wel vaker gebeurt. Iedereen vindt het knap, buigt in een diep respect en geeft een knipoog van bewondering. Wat knap. Dat een jaar later de persoon in kwestie weer op het oude gewicht zit, merkt iedereen maar zegt niemand.

Het zijn verhalen als die van Erica Terpstra die de wereld zo dik maken. Niet eten maakt dik, maar het lijnen, vermageren, dieëten en verhongeren.

Genieten van een servet

Eten is lekker. Het verbaasde me een beetje toen ik het interview las met de Britse kokkin Nigella Lawson in NRC Next. Ze heeft een boek geschreven waarvan de recepten room en boter bevatten. Niet het afvallen, maar eten als vorm van sensualiteit en als genotsmiddel. Het klinkt bijna als het uitspreken van een vloek in dit 'Sonja Bakker'-tijdperk.
Best jammer, omdat eten gewoon lekker is en we dat ook best wel mogen vinden. Het genot van eten ligt dicht bij seksueel genot. Verliefde stelletjes gaan niet voor niks uit eten. Ze voeren elkaar. Vaak komt eten ook goed van pas bij een potje sex. Dikwijls wordt het liefdesspel afgebeeld met een tros druiven en een vrouw die reikhalst naar de vruchten.
De mooie foto die het interview vergezelt, roept wel wat vragen op. Wat ligt eigenlijk op haar bord? Een opgevouwen servet? Ze kijkt wel heel verlekkerd de camera in, dus ze kan goed acteren.

Je eigen werkwoord

Haar naam is een werkwoord. Sonja Bakker is meer dan lijnen. Ze is een merk en vooral een hype. Haar geheim: minder eten. Daar verdient ze er heel veel geld mee. Ik meen dat de Quote500 haar bezit op 7 miljoen schat.
Ze leefde ooit even royaal als de meeste Nederlanders. Toen de weegschaal te ver uitsloeg, zette ze zichzelf op een mager dieet van minder dan de helft aan calorieën die een volwassen mens nodig heeft. Ze viel ervan af, schreef er een boek over met recepten die van eten een straf maken, boordevol crackers en rijstwafels.
Met het boek in de hand doen miljoenen Nederlanders dagelijks boodschappen, alsof ze zelf niet weten wat lekker en gezond is. De fascinatie voor voedsel is bij Sonja Bakker compleet doorgeslagen. Ze stelt lijstjes samen die in haar dieet passen en waarvan ze zegt dat het goed is.
'Ik doe het zelf ook', durft ze te zeggen bij De wereld draait door. Als er iemand het werkwoord in de wereld heeft gebracht, dan is het Sonja Bakker zelf. Ze spreekt in het interview over 'sonja bakkeren' alsof het om een ander gaat.
Hoe eerlijk is ze? Is haar doel echt wel het afvallen van haar medemens, of het spekken van haar portemonnee. Dan is de obesitas van Sonja Bakker de hebzucht voor de centen. Want als iedereen zo zou afvallen van haar dieet, dan zouden de boeken op den duur niet meer verkopen.
Overal slaat onze dieetgoeroe een commercieel slaatje uit. Is het niet afvallen, dan is het wel op gewicht blijven. Het ene lijstje wordt veranderd voor het andere. Of het allemaal zo gezond is, betwijfel ik. Ik geloof meer in een gezondere levenswijze, waarbij bewegen belangrijker is dan eten...