Voor schut in de steeg

Ze liep het hoekje om, het steegje in. De telefoon hield ze tegen haar oor gedrukt. De harde wind zou ongetwijfeld de hoorn in blazen. Zo hard dat ze het zelfs weer zou terughoren . Zo gaat dat altijd met mobieltjes in de wind. Haar stem galmde door het steegje. 'Waarom?' vroeg ze hoorn in.

Tros ballonnen

Een cluster ballonnen daalt de trappen af van de maisonnettes aan de overkant. De man die er onder hangt, speurt en zoekt. Hij loopt de nummers dan, keert dan weer zenuwachtig terug met de tros bolle kleuren lucht.
Hij draait en verdwijnt uit mijn zicht. Als ik weer opkijk passeert hij ons huis, een mobieltje houdt hij in zijn ballonvrije hand. Als hij een week eerder geweest was, was hij een dag te vroeg geweest. Hij rent weer langs mijn raam, de ballonnen zijn er niet meer. Ik spurt nieuwsgierig naar de voordeur en zie na de bocht de ballonnen een huis voorbij zweven, een trap opgaan en dan is de tros weg.