Best wel een schrik vanavond: Manfred en Hilmar stoppen bij Man bijt hond. Ik genoot van de broers uit het Utrechtse Kanaleneiland. Ik had nog maar net een artikeltje over de twee broers geschreven.
De uitzending van vanavond liet niet veel zien van een afscheid. Ik vermoed dat de broers er geen zin meer in hadden. Natuurlijk zijn ze niet een onuitputtelijke bron voor onderwerpen voor televisie. Manfred loopt wekelijks rond op Schiphol en Hilmar kijkt dagelijks zijn favoriete Duitse soapserie Julia - Wege zum Glück. Waar het precies over gaat, weet hij ook niet, maar hij kijkt wel iedere dag.
Het is verschrikkelijk jammer dat de heren niet meer te zien zijn op televisie. De chaos in hun flat en het verschil tussen de twee broers, genoeg inspiratie voor een spannende serie. Ze maken toch iedere dag weer iets nieuws mee en is het nieuw voor hun, dan is het wel nieuw voor mij.
Posts tonen met het label manfred en hilmar. Alle posts tonen
Posts tonen met het label manfred en hilmar. Alle posts tonen
13 februari 2008
30 januari 2008
Manfred en Hilmar
Wat de IJzeren Heinen niet hadden, hebben Manfred en Hilmar wel. Sinds vorige week portretteert Man bijt hond dagelijks de twee broers uit het Utrechtse kanaleneiland. Ze zijn echt geweldig en heel excentriek.
Manfred praat met een Duits accent, hij is Duits van origine. Hilmar spreekt zuiver Utrechts. Ze hebben dezelfde moeder, maar hun verschijning verschilt wezenlijk van elkaar.
De inrichting van de flat schertst mijn grootste verbazing. Vol ontzag zie ik hoe stapels kranten aan weerszijden van Hilmar liggen tegen de rugleuning van de bank. Hoe de stapels zo prachtig blijven liggen, is mij een raadsel. Dan is het computerscherm dat op tafel staat in een wak van stapels papier. Onbereikbaar door de bergen papier ervoor.
Dan is Manfred een groot liefhebber van vliegtuigen. Iedere week brengt hij in de nacht van zaterdag op zondag een bezoek aan Schiphol om te werken. Hij begroet alle grondstewardessen en geeft de dames een uitdraai van de telex met het weer van de komende week.
Vandaag ging Hilmar boodschappen doen en keerde huiswaarts met meerdere kantenklaar maaltijden van de Albert Heijn. Prachtig hoe hij onderweg een gratis bakkie doet. Thuisgekomen wordt aan Manfred gevraagd waarom hij nooit boodschappen doet. 'Ik heb daar de tijd niet voor', zegt hij. Hilmar ontbreekt hem: 'Daar heeft hij het geduld niet voor.'
Manfred praat met een Duits accent, hij is Duits van origine. Hilmar spreekt zuiver Utrechts. Ze hebben dezelfde moeder, maar hun verschijning verschilt wezenlijk van elkaar.
De inrichting van de flat schertst mijn grootste verbazing. Vol ontzag zie ik hoe stapels kranten aan weerszijden van Hilmar liggen tegen de rugleuning van de bank. Hoe de stapels zo prachtig blijven liggen, is mij een raadsel. Dan is het computerscherm dat op tafel staat in een wak van stapels papier. Onbereikbaar door de bergen papier ervoor.
Dan is Manfred een groot liefhebber van vliegtuigen. Iedere week brengt hij in de nacht van zaterdag op zondag een bezoek aan Schiphol om te werken. Hij begroet alle grondstewardessen en geeft de dames een uitdraai van de telex met het weer van de komende week.
Vandaag ging Hilmar boodschappen doen en keerde huiswaarts met meerdere kantenklaar maaltijden van de Albert Heijn. Prachtig hoe hij onderweg een gratis bakkie doet. Thuisgekomen wordt aan Manfred gevraagd waarom hij nooit boodschappen doet. 'Ik heb daar de tijd niet voor', zegt hij. Hilmar ontbreekt hem: 'Daar heeft hij het geduld niet voor.'
Abonneren op:
Posts (Atom)