We zaten op het kleedje waarvan ik thuis het tweelingbroertje heb liggen. De zon verloor haar kracht door het wolkendek dat voor haar geschoven was. 'Wat staat daar op dat bordje?' vroeg Inge. Ze wees naar het bordje dat bij het parkeerautomaat stond. 'Ja, dat vroeg ik me ook al af', zei Michaël. 'Alleen?' 'Alleen bewoners?' Hoe we ook staarden, we zagen het niet.
Inge haalde haar fototoestel tevoorschijn, nam het bordje op de foto. 'Alleen dagkaarten', antwoordde ze. En ineens lazen we het allemaal.
Posts tonen met het label picknicken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label picknicken. Alle posts tonen
25 april 2009
08 december 2008
Witte mist
De mist bekrast de bomen
en het gras van waar we zaten
Het was voorjaar en de bijen
zongen een liedje tussen de bloemen
Nu waait de koude het warme
gras van toen weg en drukt
de bladeren wat harder
tegen het zompige groen op de grond
We aten een broodje, hingen
de ruggen tegen de barst
en droomden van het mooie weer
dat zo krachtig onze nekken omhelsde
De leegte roept de herinnering
en zegt dat het tijd is
van verder gaan en niet meer omzien
voordat de koude voeten stil staan
De honden zijn weg en kruipen
in de schulp van de winter
die sneller komt dan gaat
en daar zitten onmogelijk maakt
Nog één keer kijk ik om
terwijl de wolkjes voor mij
uit blazen en de tranen tralies
maken in blokjes grijs en witte mist
en het gras van waar we zaten
Het was voorjaar en de bijen
zongen een liedje tussen de bloemen
Nu waait de koude het warme
gras van toen weg en drukt
de bladeren wat harder
tegen het zompige groen op de grond
We aten een broodje, hingen
de ruggen tegen de barst
en droomden van het mooie weer
dat zo krachtig onze nekken omhelsde
De leegte roept de herinnering
en zegt dat het tijd is
van verder gaan en niet meer omzien
voordat de koude voeten stil staan
De honden zijn weg en kruipen
in de schulp van de winter
die sneller komt dan gaat
en daar zitten onmogelijk maakt
Nog één keer kijk ik om
terwijl de wolkjes voor mij
uit blazen en de tranen tralies
maken in blokjes grijs en witte mist
Labels:
almere,
almere haven,
gedicht,
herfst,
park,
picknicken,
weteringpark,
winter
11 mei 2008
Picknicken
Het verhaal van Jip en Janneke, en een yup die z'n moeder vanmorgen trakteerde op een ontbijt in de buitenlucht. Ik rende langs het gezelschap en bedacht hoe leuk het zou zijn om vanmiddag te gaan picknicken.
Ik was net terug van het hardlopen en vatte de koe bij de hoorns. Gelijk de fietskar opgezet terwijl Inge het eten inpakte. Sientje had wat moeite met de open kar en sprong eruit toen we over de Amsterdamweg reden. Daarom maar de voorkant dichtgemaakt, zodat de twee door een gaasje moesten kijken.
Lekker rondje gefietst en in het Weteringpark een beschut plekje gezocht waar de broodjes tevoorschijn kwamen. Heerlijk gegeten en van de buitenlucht genoten. Doris rende achter de bellen die Inge blies. Sientje lag lief tussen ons in. Ik vergat alles en leefde heel even alleen in het nu.


Ik was net terug van het hardlopen en vatte de koe bij de hoorns. Gelijk de fietskar opgezet terwijl Inge het eten inpakte. Sientje had wat moeite met de open kar en sprong eruit toen we over de Amsterdamweg reden. Daarom maar de voorkant dichtgemaakt, zodat de twee door een gaasje moesten kijken.
Lekker rondje gefietst en in het Weteringpark een beschut plekje gezocht waar de broodjes tevoorschijn kwamen. Heerlijk gegeten en van de buitenlucht genoten. Doris rende achter de bellen die Inge blies. Sientje lag lief tussen ons in. Ik vergat alles en leefde heel even alleen in het nu.
Labels:
almere,
jip en janneke,
park,
picknicken,
weteringpark,
zomer
Abonneren op:
Posts (Atom)