Het voorjaar is echt begonnen!

Een dreigement van boete lokte me vanmiddag weer de bibliotheek in. Tussen de buien door reed ik met de 2 boeken naar de nieuwe bibliotheek. Kort voor sluitingstijd, maar ik had tijd genoeg om nog even goed om me heen te kijken.

Dom gansje

De fax spuugde de bevestiging uit dat het bericht was verstuurd. Ze keek naar buiten. 'Waar kijk je naar?' vroeg ik. 'Daar achter het bord. Een grote eend of zo. Hij wil oversteken.'

Ik tuurde naar de weg waar de auto's de tunnel uit kwamen. Geen vogel te zien. 'Nee, hij loopt niet over de weg.' Haar stem sprak eerder een wens of een bezwering uit dan een constatering. Ik tuurde, probeerde de bosjes die mijn zicht blokkeerden, weg te denken.

Gans
'Het is een gans', zei ik op hetzelfde moment als ik het dier inderdaad halverwege de rijbanen zag lopen voor het verkeer dat de stad in reed. Onzeker waggelde het dier naar de middenberm. De auto's vertraagden of ontweken het dier.

Hij bleef op de middenberm staan, waagde soms een sprong, maar stond weer terug op de verhoging tussen de rijbanen. Daarna stapte hij zeker de andere weghelft op, drukte zich verder, maar zakte ook meer en meer de tunnel in, waar de wanden zijn oversteek ernstig beletten.

Machteloos
Waar bleef de hulp? Wij keken machteloos. De auto's raasden voorbij en telkens als er weer eentje weg was, stond daar de gans nog overeind op zijn poten. Een bus raasde de stad uit. Het leek het einde voor het dier, maar ook nu ontsprong hij de dodendans. Hij keerde terug en keek weer onze kant op vanaf de middenberm.

Kamikaze
Nog een laatste kamikaze-actie volgde op de rijbanen waar hij eerder ook al zijn leven niet zeker was. Een zucht van verlichting blies onze longen uit. 'Wat moeten we doen met het beest?' vroeg ze. Hij waggelde alweer over het grindpad. Een vleugel hing wat vreemd naar achteren en viel wat dieper naar de grond, bijna over zijn staart. 'Zou ik de dierenambulance bellen?'

Zorgen
Ze telefoneerde en vertelde over het gansje dat daar gelopen had. 'Wat?' blies ze de telefoon in. 'De politie bellen? Nee, ik maak me geen zorgen over het verkeer. Ik maak me zorgen over de gans.'

A room with a view

En hoe is het uitzicht? De vraag is me nog niet gesteld, daarom ben ik hem nu maar voor. Keek bij mijn vorige baantjes altijd uit op een spoorbaan, deze moet ik dit keer ontberen. Hoewel hij maar net uit het zicht is. Ik kan immers naar het station lopen. Bovendien heet de straat waar ik werk Het spoor. Een betere werkplek kan ik mij als treinliefhebber niet wensen. Vandaag scheen daar nog eens een heerlijke zon bovenop die een lange schaduw van het kantoorgebouw maakte.
Mijn bureau is nog niet echt spannend. Wie weet komen er binnenkort vissen en bijzondere plantensoorten.

Morgenstond

Een groot deel van de dag zat ik alleen op de kamer en ik kon het echt niet laten even mijn kleine camera een blik te gunnen op mijn dagelijkse uitzicht. Zo met de zon en de sneeuw, is het bijna een sprookje. Terwijl ik gewoon aan het werk was.