Posts tonen met het label werkgever. Alle posts tonen
Posts tonen met het label werkgever. Alle posts tonen

01 juli 2010

Hoe gevaarlijk is twitteren?

Ik ben gek op krantenberichten over de gevaren van twitteren. Zo schrijft de Pers vanmorgen over foute tweets die mensen vooral hun baan kosten. Het is voornamelijk paniekzaaierij. De voorbeelden worden vaak aangehaald en betreffen vaak bekende Nederlanders. Hun woorden liggen ook op een weegschaaltje als ze iets op televisie zeggen of in een interview in de krant. Over sommige dingen twitter je namelijk niet en zeker niet ongenuanceerd.

06 januari 2010

Bloemlezing afwijzingen sollicitaties

Het programma EenVandaag besteedde vandaag aandacht aan een onderzoek onder bedrijven. Zij vinden dat studenten betere sollicitatietechnieken moeten aanleren. De studenten zelf vinden dit overigens ook. De voorbeelden in het filmpje met twee werkgevers waren herkenbaar. Slordige sollicitatiebrieven met daarin de verkeerde bedrijfsnaam of een andere functie. Ook werden zinnen weleens vreemd geformuleerd.

Prachtig natuurlijk die opmerkingen, maar een onderzoek naar hoe werkgevers met hun sollicitanten omgaan, had een eerlijk verhaal van de andere kant opgeleverd. Zo mocht ik in het verleden geregeld solliciteren en de mailtjes waarmee je sollicitatie wordt afgewezen zijn ronduit beschamend. Een greep uit mijn e-mailbak:

Wier profiel
Geen vagere reden dan de kandidaat die niet aansluit bij het profiel (??):
"Onlangs heeft u gesolliciteerd [bij naam functie en naam bedrijf]. We hebben zeer veel reacties binnen gekregen en daaruit een selectie gemaakt.
 We hebben besloten om u niet uit te nodigen voor een eerste gesprek. Reden hiervoor is dat er sollicitanten zijn wier profiel beter aansluit Wij danken u hartelijk voor uw interesse.bij de functie."

Te laat
Je kunt als bedrijf ook teveel zeggen in een antwoord. Hier de reactie op een sollicitatie die een dag na de sluitingsdatum verstuurd is, en twee weken later het volgende antwoord oplevert (terwijl de sollicitatiecommissie op vakantie was):
"Excuses voor de late reactie in verband met vakantie van leden van de sollicitatiecommissie.
Helaas kunnen wij uw sollicitatie niet meer in behandeling nemen. Uw sollicitatie is na de sluitingsdatum bij ons binnengekomen. De sollicitatiecommissie heeft bij navraag aangegeven over voldoende geschikte kandidaten te beschikken.
Wij danken u voor de getoonde belangstelling."

Niet-passend profiel
Weer een typisch voorbeeld van een kandidaat die niet bij het profiel past:
"Naar aanleiding van uw sollicitatiebrief, berichten wij u het volgende.
De selectiecommissie heeft de binnengekomen reacties beoordeeld. Op basis van uw gegevens delen wij u mee dat we uw brief niet verder zullen meenemen in deze selectieprocedure. Het aantal binnengekomen reacties gaf de selectiecommissie de mogelijkheid kandidaten te selecteren die beter aan het profiel voldoen dan u.
Wij danken u voor de genomen moeite en wensen u veel succes met eventuele andere sollicitaties."

Nog een profieltje
"Hierbij bevestigen wij u dat wij niet ingaan op uw sollicitatie.
De reden hiervoor is dat het profiel van andere kandidaten nog beter overeenkomt met de door ons gestelde functie-eisen.
Wij danken u voor de getoonde belangstelling in ons bedrijf en wensen u veel succes bij eventuele sollicitaties elders."

In file
Soms ben je blijkbaar als kandidaat iets te interessant om gelijk helemaal af te wijzen, ook al heeft de werkgever heel fijne gesprekken met andere sollicitanten gehad:
 "Graag stellen we u op de hoogte van de stand van zaken rondom de sollicitatieprocedure [naam functie].
Vorige week heeft de 1e ronde sollicitatiegesprekken plaatsgevonden met negen kandidaten. Met vier van hen hebben we komende week een vervolggesprek.
Graag houden we uw sollicitatie in file totdat de gehele procedure is afgerond. U ontvangt van ons bericht indien we u alsnog willen uitnodigen voor een nadere kennismaking of dat de sollicitatieprocedure leidt tot een definitieve afwijzing."

Teleurstellende mededeling
Ook zo'n mooie, begin vooral niet met het slechte nieuws, maar houd de lezer nog even lekker in spanning. Prachtig geschreven om even aan het eind een flinke klap in het gezicht van de lezer te geven:
"De afgelopen herfstvakantie heeft de sollicitatiecommissie een keuze gemaakt uit het overweldigend aantal reacties op de advertentie die op Villamedia geplaatst werd. En binnenkort wordt met een zevental sollicitanten nader gesproken.
Hierbij moet ik je echter de teleurstellende mededeling doen dat jij niet de nieuwe [functie] van [organisatie] zal worden."

Blunder
Kort na dit mailtje verscheen een ander mailtje:
"Ik keek toen ik mijn vorige mail opstelde nog even in mijn digitale archief, en heb toen in alle haast een oude, eerdere advertentietekst opgediept – die voor een X. Excuses voor deze slordigheid en de mogelijke verwarring - jij solliciteerde uiteraard naar de functie van Y.
En dan te bedenken dat de afschrijving van gisteren meer dan tachtig (!) maal de deur uitgegaan is …"

Toen ik de afzender vroeg of er over de andere vacature nog geen bericht was, er stonden namelijk twee vacatures open), kreeg ik het volgende antwoord:
"Nee, het betekent alleen dat ik gisteren “Y” had moeten schrijven in de afschrijvingen."

Helemaal niet reageren
Deze mensen zijn nog zo vriendelijk om een reactie te sturen. Dan zwijg ik nog over het verhaal dat ongeveer 20 procent van de sollicitaties überhaupt nooit een reactie krijgt. Dat zal wel afgewezen zijn. Het meest tekenende voorbeeld is een sollicatie waarvan ik een gesprek in november 2008 had en waar ik nooit meer iets van heb gehoord. Ik heb meerdere keren gebeld ('Nee, meneer is er niet') en mailtjes verstuurd. Ik ben bijna geneigd om de naam van de betreffende instantie te noemen.

Meneer EenVandaag ik zie uit naar uw onderzoek. Dat levert een mooie uitzending op volgende week.

02 februari 2009

Grijs werk

Ik vertelde dat ik nu ergens anders werkte. Dat ik nu met de trein moet en niet meer op de fiets. Dat ik daardoor wat eerder weg moet en wat later thuis kom. Ze luisterde aandachtig. 'Welke kleur heeft jouw werk', vroeg ze. Ik wist geen raad met deze vraag. 'Ik werk nu ergens anders', herhaalde ik nog eens.

Zij herhaalde haar vraag nog eens. 'Welke kleur heeft jouw werk.' Het bleef stil. Ze vervolgde: 'Jou andere werk groen. Welke kleur heeft je werk.' Ik snapte het verhaal. Het gebouw waarin ik eerst werkte was groen. Ik moest heel hard nadenken. De kleur van het gebouw lag niet zo op het netvlies. 'Grijs', zei ik. Ik dacht aan het dak van het gebouw. Of de stenen nu ook grijs waren wist ik niet meer.
Vanmorgen en vanavond maar even het gebouw op de foto gezet. Het dak is inderdaad grijs, maar de stenen van het Citadel zijn bruin.
Ik liet Doris de foto's zien en verwees naar de dag ervoor waar we het over de kleur van mijn werk hadden gehad. 'Dit werk ben ik niet geweest', antwoordde ze. Ze keek nog even naar het plaatje en vervolgde waarmee ze bezig was.

01 februari 2009

Hyvesvrienden in groepen delen

Al die collega's die in je Hyves zitten te turen en de foto's van een feestje zien, je aan een sigaret zien lurken, of weten dat je vanmorgen in de sauna zit. Het is een beetje dubieus, je wilt zo veel mogelijk vrienden, ook je collega's, maar tegelijkertijd hoeft niet iedereen alles te weten. Net zoals in het echte leven.

Vanmorgen lag er een berichtje in mijn postvak dat je nu je vrienden kunt indelen in groepen. Vrienden vrienden, Vrienden familie en Vrienden zakelijk. Je kunt het allemaal gaan aanmaken in een bakje. Soort bij soort, boodschap bij boodschap. Zo hoeft je baas niet te zien dat je gewoon brak bent van het feestje gisteren, in plaats van ziek, meldt de Hyvesbeheerder. Tegelijk zegt hij snel dat zijn Hyves-team de boel niet mag afsluiten voor hem. Dat je vrouw vanaf nu niet meer kan zien dat je bij je vriendinnetje zit, vergat hij erbij te zetten.

Ik zie hierin dat langzaam de openheid van het www meer en meer verandert in de werkelijkheid. Tegen je collega's kun je niet alles zeggen en tegen je vrienden zeg je weer andere dingen dan tegen familie. Zo zit het leven in elkaar en dat is lastig te rijmen met de openheid van internet. Collega's toelaten in je Hyves betekent dat je rekening moet houden met de informatie die je erop zet. Of het indelen van de Hyves-vrienden hierbij helpt, vraag ik me af. Je zult het als collega toch zien als een blokkade in de gesuggereerde openheid.

Mijn vorige baas ontdekte twee weken voordat ik vertrok, mijn blog. Ik hoorde al de verhalen die ik had opgeschreven uit haar mond en hoefde niks meer te vertellen. Ze zei er wel bij dat ze nog gezocht had wanneer ik gesolliciteerd had naar mijn nieuwe baan. 'Daar kon ik niks over terugvinden.' Ik heb dat gezien als een compliment op mijn zorgvuldigheid. Op internet kun je niet alles opschrijven. Een blog is geen dagboek.

27 januari 2009

A room with a view

En hoe is het uitzicht? De vraag is me nog niet gesteld, daarom ben ik hem nu maar voor. Keek bij mijn vorige baantjes altijd uit op een spoorbaan, deze moet ik dit keer ontberen. Hoewel hij maar net uit het zicht is. Ik kan immers naar het station lopen. Bovendien heet de straat waar ik werk Het spoor. Een betere werkplek kan ik mij als treinliefhebber niet wensen. Vandaag scheen daar nog eens een heerlijke zon bovenop die een lange schaduw van het kantoorgebouw maakte.
Mijn bureau is nog niet echt spannend. Wie weet komen er binnenkort vissen en bijzondere plantensoorten.

10 december 2008

Kerstpakketten

Vanmorgen liep ik binnen en daar stond een grote vrachtwagen voor het lossen van de honderden pakketten. De deur was open en joeg de koude tot in onze kamers.
Toen ik vanmiddag vertrok, werd een nieuwe lading uitgeladen.

Dat moet wel wat worden met het pakket dit jaar. Eén verschil met vorig jaar: hij is rood in plaats van zwart. Wel is hetzelfde bloemmotiefje in goudkleur op de dozen geprint.

06 mei 2008

Plasrondje

Vanmiddag in de pauze in georganiseerd verband een rondje gelopen om de Leeghwaterplas. Het was werkelijk heerlijk. Bovendien doet het de hersenen erg goed zo wandelend over het werk te praten. Zuurstof en groen genoeg voor de nodige afleiding.
Waarom vergaderen we niet zo eigenlijk? Gewoon een rondje wandelen. In die tijd moeten de besluiten genomen worden en kunnen we gelijk genoeg zuurstof opnemen voor het nadenken. Bovendien scheelt het heel wat beweegprogramma's.

02 mei 2008

Niet iemand

'Waar is iedereen?' Een collega keek mij aan en daarna naar de lege stoelen om mij heen. De blik waarmee ze mij aankeek, werd wat indringender. 'Er is niemand', constateerde ze snel. 'Ho, ho', maande ik terug. 'Ben ik dan niet iemand?' 'Jawel', stuntelde ze, 'maar jou moet ik niet hebben.'
Vandaag was er meer werk dan personeel op mijn werk. Bij mijn vorige baan behoorde de dag na Hemelvaartsdag tot een verplichte snipperdag, bepaald door de Ondernemingsraad. Bij mijn huidige werkgever is het vrijwillig en daarom was ik er vandaag. Dat bleek ook wel nodig, want een grote hoeveelheid vragen van cliënten lag in mijn inbox.
Ach, af en toe zo'n dag kan helemaal geen kwaad. Ik heb aandachtig kunnen werken aan dingen die anders blijven liggen. Als grote verrassing kwamen Inge en Doris nog even een kopje chocolademelk drinken. Ze waren toch in de buurt.

05 november 2007

Inbreken

Niet de draaideurcrimineel, maar het eigen personeel rooft de winkel leeg. Dat was een aantal jaar geleden nieuws. Het nieuws over de GPD hoort in deze lijn thuis. Eigen personeel is een groter gevaar dan een internationaal netwerk dat inbreekt. Blijkbaar gaat dat zo, je krijgt een nieuwe werkgever en breekt vervolgens met de oude.
Een ordinaire daad natuurlijk, zeker als je beseft met welk anti-journalistiek doel dit gebeurde. Wanneer je de lijn doortrekt, verbaast het mij dat dit echtpaar ooit bij de GPD werkte. Het zijn makkelijke overlopers, die hun oude journalistieke idealen verruilen voor hun nieuwe werkgever. Hoe goed hebben zij in het verleden hun werk uitgeoefend, vraag ik mij dan af.
Inloggen onder een andere naam is pure diefstal. Bovendien gebeurde alles heel amateuristisch. Als je dan nog opmerkingen hebt over een ongepubliceerd stuk, is het helemaal klunswerk. Dat je dan gesnapt wordt, is niet vreemd. Het is hoogstens vreemd dat het zo laat aan het daglicht komt.