Waterrat en klimgeit

In huis hebben we een waterrat en een klimgeit in één. Inge heeft vandaag deze 2 vaardigheden van Doris samengebracht in een blogje. Gisteren was het kijkles bij zwemles en daarna zijn Inge en Doris even langs het klimrek op het schoolplein gefietst. Het leverde leuke beelden en filmpjes op. En inderdaad: ze wordt in allebei de vaardigheden steeds beter.

Lees de blog met filmmateriaal van Inge »

Bejaardendiscriminatie

Ze ligt op haar rug en trekt haar handen in trage rondjes door het water. Het is geen zwemmen, maar drijven. Een opstopping van zwemmers ontstaat achter haar. Inhalen is er niet bij, want de tegenliggers loeren op de route.
Als ik terugkeer van de volgende heen-en-weer, hangt de badmeester over de badrand en gebaart naar de dame in kwestie. Ik vang iets op: 'anderen last van' en 'in de eerste baan zwemmen'.
'Niks daarvan', zegt de oudere dame streng. 'Dan gaan zij maar in een andere baan zwemmen.' Ze loopt van de badmeester weg en laat zich in het water vallen om zich aan een nieuw baantje drijven te wijden.
Aan het eind van de baan, als ik allang mijn volgende serie baantjes trek, kiest ze eieren voor haar geld en duwt haar hoofd onder de afscheiding.
'Het is schandalig', hoor ik een man zeggen die even aan het begin van mijn baan, de derde, rust. 'Dan zeurt ze over bejaardendiscriminatie en dat ze recht heeft op die baan. Alsof ze niet op een andere dag kunnen zwemmen, uitgerekend nu op zondagmorgen moeten ze zwemmen.'
Zijn zwem sterft alweer weg, want ik wil op zondagmorgen zwemmen en niet ergeren. Ik denk aan de eerste keer dat ik een oudere dame haar been raakte. Ze schrok ineen en ik hoorde 'au, au'. Toen ik haar vroeg of het ging, merkte ze op dat ze herstellende was van een operatie aan de achillespees.
Als je al die speciale uren voor alle kwesturen en leeftijden hebt, wat doe je hier dan, vraag ik mijzelf opnieuw af.

Vermolmd

Voor het trainen van de rugspieren bezoek ik het zwembad op zondagmorgen. Er zijn meer mensen op het idee gekomen een baantje te trekken. Ik spring in de eerste baan en probeer mijn slaperige spieren op te monteren in het water.
Het is filezwemmen, soms port een hand in mijn zij of voel ik een lichaam tegen mijn tenen drukken. Soms slaat mijn vingers tegen een voet of ontmoeten een ander uitslaande hand. Ondertussen draalt Skyradio over het water, in een rondje.
Zo zwemmend tussen de natte hoofden en de chloordoorlopen ogen, denk ik aan het wedstrijdzwemmen van weleer. Zo'n brilletje heb ik ook gehad. Als ik het nog bewaard heb, moet het elastiek en het bandje onder de glazen zijn vermolmd.
Als ik dan een klein uurtje later mij afdroog, vertelt een opa aan een andere afdroger dat hij in de zomer zes keer in de week zwemt. 'In de winter drie keer vult hij aan. 'Ik zwem alleen buiten. Ik heb de beschikking over een verwamd buitenbad.' Nu gaat hij met zijn kleindochter het water in van het binnenbad.
Een verwarmd buitenbad, zo kunnen we allemaal in de winter buiten zwemmen. Ik moet het doen met een file op zondagmorgen met een schrootjesplafond boven mijn hoofd, of de onverwarmde plomp voor de deur.

Waterrat

Een maandje terug was ik voor het laatst met haar gaan zwemmen en nu dook ik weer het water in met haar. De verwondering sloeg snel toe, wat is ze snel vooruit gegaan in die korte periode. Ze duikelt en buitelt in het water. Soms weet ze al een begin van een crawl te maken. Ze heeft hierbij het hoofd nog in het water, maar ik geloof dat de echte slag niet lang op zich laat wachten.

Zwembad dicht?

Elke donderdag neem ik een frisse duik in het zwembad samen met Doris. We zingen dan liedjes en springen vanaf de kant het water in. Ook laten we ons drijven, of proberen zoveel mogelijk onze hoofden onder water te laten zakken.
Vandaag was het mogelijk de laatste keer dat we in het water doken. De toekomst van de drie zwembaden in Almere is uiterst onzeker. Het contract met de huidige exploitant Sportfondsen verloopt op 31 december en wie het beheer overneemt, is nog altijd onduidelijk.
Een heel gedoe die aanbesteding van de drie Almeerse zwembaden. De gemeente vindt dat de huidige exploitant niet aan de eisen voldoet, er is een proces geweest dat de aanbesteding heeft vertraagd en nu zitten we zonder zwembad.
Ik vind het niet alleen sneu voor Doris, mijzelf of al die andere kinderen met ouders. Ik vind het vooral vervelend voor het personeel. De badjuf vertelde het verhaal over de onzekerheid met tranen in de ogen. Het ziet ernaar uit dat we in januari helemaal niet kunnen zwemmen.
Is dat de bedoeling van een openbare aanbesteding? Wat is het voordeel van de openbare aanbesteding? Het is misschien makkelijk de wijzende vinger te steken in de richting van de gemeente, maar ik voel die neiging wel heel sterk. Het zwembadgedoe heeft tot nog toe alleen maar verliezers opgeleverd.
Ik heb wat gespeurd op internet, maar tot nog toe ontbreekt elke vorm van informatie.

Plannen voor peuters

Vandaag een dagje alleen met Doris. De televisie staat aan en we kijken samen naar Fifi en haar bloemenvriendjes. Fifi is een vergeet-me-nietje en kan het werk allemaal niet meer aan. Ze raakt verstrikt in haar werkzaamheden, zo druk heeft ze het. Ze krijgt het gouden advies van haar spin-vriendinnetje Pinnetje met de vele armen. Pinnetje schrijft op wat ze 's morgens moet doen, anders vergeeet ze het.
Een cursus organiseren ontspint zich in het verhaal. Plannen voor peuters, daar lijkt dit nog het meeste op. Fifi tekent alles op een velletje papier. Haar vriendje Bombus moet ze leren vliegen en daarnaast is er nog veel te doen. Ze doet het planmatig en geordend. En ja hoor, het lukt.
Hoe ver moet je nu gaan met dit soort dingen? Als ik om mij heen kijk loopt iedereen over van het werk. Dingen worden niet gedaan of te laat opgeleverd. Het lijkt een ziekte van deze tijd. Maar of voor een peuter de planning in het gedrang komt, betwijfel ik. Aan de andere kant, met plannen kun je niet vroeg genoeg beginnen. Stel dat je te laat komt op zwemmen, of de peuterspeelzaal vergeet. Lijkt me meer dat dit aan de planning van de ouders ligt, dan aan de planning van de peuter.