Het verse CDA-kamerlid Jack Biskop haalt in een openingsspeech voor zijn fractie Menno ter Braak aan. De vergelijking met de PVV komt hier angstwekkend sterk naar voren. Jammergenoeg vermeldt Biskop niet waar het vandaan komt. Het verzameld werk van Ter Braak beslaat al ruim 4850 pagina's in 7 delen. Dan is er nog de 4-delige briefwisseling tussen Ter Braak en Du Perron en zijn er nog ontzettend veel artikelen in tijdschriften die niet in het Verzameld werk zijn opgenomen.
De zoekfunctie van de nieuwe website www.mennoterbraak.nl werkt nog niet zo goed om het fragment snel te vinden. Daarnaast gebruikt Biskop een uitgave met de huidige spelling. Helaas, want ik had graag gelezen wat er om het fragment zelf heen staat. Schrijft Ter Braak dit naar aanleiding van een boekrecensie of komt het uit zijn eigen gedachtenkoker. Zeker in formulering doet het zeer Ter Braaks aan, maar context en de bijbehorende duiding is bij dergelijke citaten onontbeerlijk.
Posts tonen met het label cda. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cda. Alle posts tonen
26 november 2010
10 juni 2010
Tijd voor een brede coalitie
De dag na de verkiezingen moet het strijdbijltje begraven worden, vieren de winnaars hun overwinning en likken de verliezers hun wonden. Nu moet een coalitie samengesmeed worden. Bijna een onmogelijke taak met deze uitslag. Overigens is de winnaar nog niet helemaal zeker van zijn overwinning. Het lijkt net zo nipt te zijn zoals tot nog toe alleen in Amerika leek te kunnen.
08 juni 2010
De koek is nog niet op
Voor het CDA is de koek nog niet op in deze campagnetijd. Bij het binnenkomen op Den Haag Centraal stonden campagnedames klaar met wafels en een kaartje in de hand. Ik sla iets lekkers nooit af. Vanmorgen kreeg ik een cruesli-achtig goedje in de hand gedrukt. Waarom zou ik een wafel afslaan van een partij waarop ik niet zal stemmen?
23 april 2009
Die JSF komt er wel
Uitstel is afstel, zegt een bekend spreekwoord. Of dat voor de JSF ook geldt, betwijfel ik. Politiek werkt vaak zo, uitstel van een beslissing om de meningen te weken, tijd te maken en daarmee wisselgeld te creëren.
De aanhouder wint, zegt een ander spreekwoord. Die JSF komt er wel.
De aanhouder wint, zegt een ander spreekwoord. Die JSF komt er wel.
21 mei 2008
Eenzame dichter
Weggegooid geld, dat noemt het gros van de Almeerse politiek het voorstel van GroenLinks om eenzame doden bij hun laatste tocht door een dichter te laten vergezellen. Een vandaag had het bericht opgevangen uit de notulen van de Almeerse gemeenteraad en besteedde er vandaag een item aan.
'Niemand hoort het, dus wat heb je eraan,' redeneerde een politicus. Het ging hem niet eens om het geld, maar geld voor iets waar niemand iets aan heeft, ging hem echt te ver. De betreffende CDA'er beseft waarschijnlijk niet dat het bloemetje bij de uitvaart van de eenzame, ook door niemand wordt gezien. De vier dragers ziet ook niemand, de kist kan net zo goed op een karretje naar het betreffende perkje worden gereden. Zo kan de uitvaartleider het best in zijn eentje af, hij rommelt wat met een hijskraantje en loopt gelijk weer door naar de volgende klus.
De enkele eenzame doden die in een stad jaarlijks worden begraven, zonder familie, zonder vrienden. Er is alleen de kist en het uitvaartpersoneel. Er wordt een stuk muziek gedraaid dan wordt de kist begraven. Een schrijnender beeld van eenzaamheid bestaat bijna niet.
Ik kocht en las in januari het boek De eenzame uitvaart van de dichter F. Starik. Daar werd ik getroffen door de verhalen over de doden. Ik las over eenzamen die enige dagen dood in huis lagen en dan een begrafenis kregen waar niemand kwam. De zwervers die iedereen kende, maar bij wie niemand op de begrafenis was. Hoe mooi het is om daar een gedicht te lezen voor de dode alleen. Als het dan regent, is het nog mooier.
De Almeerse politici laten een prachtige kans verschieten. De doden genieten eer en zeker de eenzame doden. Het gedicht toont respect aan de dode en aan de dood, maar vooral ook aan de eenzaamheid. Voor hoeveel mensen wordt bij leven een gedicht geschreven. De eenzame krijgt er eentje bij zijn uitvaart.
De driehonderd euro die de dichters krijgen voor het gedicht bij een eenzame uitvaart, is niet makkelijk verdiend. Je moet er veel voor doen. De gedichten die in De eenzame uitvaart staan, bevatten het leven, de liefde en de dood. Het gaat verder dan:
Dag onbekende met uw lach,
die lag en nu ligt
Ik daag de Almeerse stadsdichter uit om samen met mij en acht andere Almeerse dichters de eerste tien eenzame doden te begraven. Ieder een gedicht voor de eenzame mens, die daar ligt. Als de gemeenteraadsleden dan ook in wisseldienst komen, zijn zijn net zo overtuigd van het nut als ik en de fractie van GroenLinks.
'Niemand hoort het, dus wat heb je eraan,' redeneerde een politicus. Het ging hem niet eens om het geld, maar geld voor iets waar niemand iets aan heeft, ging hem echt te ver. De betreffende CDA'er beseft waarschijnlijk niet dat het bloemetje bij de uitvaart van de eenzame, ook door niemand wordt gezien. De vier dragers ziet ook niemand, de kist kan net zo goed op een karretje naar het betreffende perkje worden gereden. Zo kan de uitvaartleider het best in zijn eentje af, hij rommelt wat met een hijskraantje en loopt gelijk weer door naar de volgende klus.
De enkele eenzame doden die in een stad jaarlijks worden begraven, zonder familie, zonder vrienden. Er is alleen de kist en het uitvaartpersoneel. Er wordt een stuk muziek gedraaid dan wordt de kist begraven. Een schrijnender beeld van eenzaamheid bestaat bijna niet.
Ik kocht en las in januari het boek De eenzame uitvaart van de dichter F. Starik. Daar werd ik getroffen door de verhalen over de doden. Ik las over eenzamen die enige dagen dood in huis lagen en dan een begrafenis kregen waar niemand kwam. De zwervers die iedereen kende, maar bij wie niemand op de begrafenis was. Hoe mooi het is om daar een gedicht te lezen voor de dode alleen. Als het dan regent, is het nog mooier.
De Almeerse politici laten een prachtige kans verschieten. De doden genieten eer en zeker de eenzame doden. Het gedicht toont respect aan de dode en aan de dood, maar vooral ook aan de eenzaamheid. Voor hoeveel mensen wordt bij leven een gedicht geschreven. De eenzame krijgt er eentje bij zijn uitvaart.
De driehonderd euro die de dichters krijgen voor het gedicht bij een eenzame uitvaart, is niet makkelijk verdiend. Je moet er veel voor doen. De gedichten die in De eenzame uitvaart staan, bevatten het leven, de liefde en de dood. Het gaat verder dan:
Dag onbekende met uw lach,
die lag en nu ligt
Ik daag de Almeerse stadsdichter uit om samen met mij en acht andere Almeerse dichters de eerste tien eenzame doden te begraven. Ieder een gedicht voor de eenzame mens, die daar ligt. Als de gemeenteraadsleden dan ook in wisseldienst komen, zijn zijn net zo overtuigd van het nut als ik en de fractie van GroenLinks.
07 december 2007
Smiley
Staatssecretaris van Defensie of burgemeester van Ede. Het is een manke vergelijking en toch verruilt Cees van der Knaap zijn baan als staatssecretaris voor die van burgemeester van Ede.
Natuurlijk weet ik de reden niet van zijn besluit, maar de keus voor de middelgrote gemeente Ede is op zijn minst hoogst merkwaardig te noemen. Meestal gaat het andersom. De grote stoelendans bij de vorming van dit kabinet leverden veel gemeenten hun burgemeester of wethouder.
Het schijnt dat Van der Knaap een vertrouweling is van Balkenende. Nu kiest Balkenende een nieuwe vertrouweling voor de functie van staatssecretaris: Jack de Vries. De Vries was jarenlang adviseur van Balkenende en hielp hem in zijn presentaties.
In de aanloop naar de tweede verkiezing van Balkenende (in 2003) werkte ik korte tijd bij de oude werkgever van Jack de Vries. Ik hoorde daar dat zijn bijnaam Smiley was. Ik denk altijd aan de bijnaam als ik hem zie. Misschien dat je dan beter burgemeester van Ede kunt zijn.
Natuurlijk weet ik de reden niet van zijn besluit, maar de keus voor de middelgrote gemeente Ede is op zijn minst hoogst merkwaardig te noemen. Meestal gaat het andersom. De grote stoelendans bij de vorming van dit kabinet leverden veel gemeenten hun burgemeester of wethouder.
Het schijnt dat Van der Knaap een vertrouweling is van Balkenende. Nu kiest Balkenende een nieuwe vertrouweling voor de functie van staatssecretaris: Jack de Vries. De Vries was jarenlang adviseur van Balkenende en hielp hem in zijn presentaties.
In de aanloop naar de tweede verkiezing van Balkenende (in 2003) werkte ik korte tijd bij de oude werkgever van Jack de Vries. Ik hoorde daar dat zijn bijnaam Smiley was. Ik denk altijd aan de bijnaam als ik hem zie. Misschien dat je dan beter burgemeester van Ede kunt zijn.
Abonneren op:
Posts (Atom)