Wie dan ook

Ze stapten op in Duivendrecht. De een schoof naar het raampje en de ander ging aan de overkant bij het gangpad zitten. De andere plaatsen waren bezet. Ze droegen allebei een bril, waren rond de vijftig en stevig gebouwd. De vrouw bij het raam voerde het hoogste woord. De andere, die bij het gangpad zat, had haar tas voor haar buik gelegd. Een geliefde houding bij veel vrouwelijke reizigers.

De hele dag met een velletje rondlopen

Meisje (ca. 14) tegen ander meisje (ca. 14): 'Jeetje man, ik stond voor de spiegel en zag gewoon een velletje. Ik heb de hele dag met een velletje rondgelopen en jij zegt niks.'
Andere meisje: 'Huh?'
Meisje 1: 'Ja man, er zat een velletje op mijn onderlip en jij ziet dat niet eens.'
Meisje 2 '...'

Crisis

Hij zucht nog eens hard, hapt een flinke hap adem naar binnen en tettert het mobieltje in. 'Ik probeer je dat uit te leggen. Ik kan echt niet op wintersport. Mijn ouders hebben net 500 euro uitgeleend voor het huis en ik ben net twee weken terug van wintersport. Dan kan ik toch niet weer gaan, weet je.' [...] 'Nee, je moet het echt eens begrijpen. Je moet er eerst met de auto heen, dat kost 70 euro, je moet een skipas, dat is 25 euro.' [...] 'Nee, niet totaal, per dag. En ik heb geen snowboard, dus die moet ik huren. Weet je hoe duur dat kost?' [...] 'Nee, snap het nou Saar. Ik kan het gewoon niet betalen. Je snapt het niet, geloof ik.' [...] 'Dat probeer ik uit te leggen. Als je pappie en mammie alles betalen, dan is het echt anders. Maar ik moet nog afstuderen ook en ik kan toch niet weer om geld vragen. Ik kan het gewoon niet verantwoorden tegenover mijn ouders. Snap dat nou toch.' [...] 'Ik ga ophangen Saar, ik heb geen zin hier ruzie over te maken over een vakantie. Drie dagen Winterberg kan gewoon niet, snap dat dan. Nou, daag Saar' [hangt op] 'Kutwijf.'

Even later weer een hap lucht en dan weer het dunne metaaltje tegen het oor. 'Nee, Saar. Ik probeer je uit te leggen dat het niet kan. Het lukt gewoon niet, klaar. Dat moet je begrijpen.' [...] 'Lenen, gaat echt niet lukken. Dat kan ik toch niet verantwoorden tegenover mijn ouders.' [...] 'Nee, die ook niet. Dan krijg je weer dat van Thailand. Die honderd euro, dat heb ik nog jaren moeten aanhoren. Het kan gewoon niet. Snap je het nou Saar.' [...] 'Saar!' [...] 'Saar?'

De muts en de neus

Ineens leek het langer licht te zijn. De zon scheen intenser en het leek zelfs warmer te zijn. De twee mannen zaten tegenover elkaar. De ene droeg een Turkenmuts en droeg een stoppelbaardje van twee dagen. De andere keek indringend en had een neus die in een scherpe punt vooruit wees. 'Wil je vooruit of achteruit', gebaarde de man met de muts. Ik was allang blij een leeg plekje te hebben gevonden en ging direct naast hem zitten.

'Joost zit de hele dag naar het zwarte Hyvesscherm te kijken', zei de puntneus. 'Als je eraan komt, klikt hij direct iets weg. Je ziet ook altijd een klein icoontje van het bureaublad staan.' De muts knikte bevestigend, maar wilde alweer verder. 'Hoe gaat dat dan met die installatie?' 'Nou je moet eerst de user-id veilig stellen en daarna een back-up maken.' 'Ik heb een back-up gemaakt', gebaarde hij. 'Ik wil je het wel leren', zei de puntneus.
'Ja, ik ben een type die wil samenwerken en zo.'
'John vroeg mij laatst welke comsat-versie we hebben. Ik zei, dat weet ik niet, ik geloof .25, een e-bone. Kijk, dat communiceert wat. John communiceert niet. Hij doet maar wat en vertelt verder niks.'
'Toch weet hij precies wat Fred wil horen.'
'Ja, hij weet precies wat Fred wil horen.'
'Die Chris Bakker is een vrolijke jongen. Bij hem is het elke dag feest. Het is een baldadige kerel. Hij weet wel van aanpakken, maar gaat dan iets te snel.'
'Ik heb laatst een mailtje gestuurd naar Joost, ge-cc't naar Fred, maar ik heb er niks meer van gehoord.'
'Joost vroeg mij laatst hoe het moest. Dus ik heb hem uitgelegd, maak een documentje met inleiding, voor- en nadelen en geef dan een conclusie. Kijk zo pas je de issues toe. We hebben nog nooit issues gehad, vond Fred. Ik heb hem toen proberen uit te leggen dat we op productiesystemen jobs hebben die met olie worden bespoten. Dat doe je 's morgens en dan ga je 's avonds de comsat-command installeren.'

De deuren van de trein sloten weer bij het station waar het net gestopt was. '17.26 uur', zei de muts. 'Keurig op tijd.' 'Bij Altas werkten we altijd met van die documentjes. Fred is toen weggegaan bij Atlas, maar hij heeft zich er nooit mee bemoeid.' 'Joost, is zo'n zelfde figuur als Gert-Jan', antwoordde de muts. 'Dus ik ben heel benieuwd wat hij levert.' 'Nooit niks', reageerde de neus. 'Hij kijkt me altijd heel argwanend aan.' 'Dat komt omdat hij er niks van weet en jij het wilt leren', viel de neus hem bij. 'Toen sinds Atlas was hij enorm veranderd, hij begon echt goede eigenschappen te ontwikkelen. Maar laatst liet hij het mij zelf uitzoeken. Ik zei tegen Fred dat hij echt even moet vertellen wat ik moet doen. Als ik zelf iets bedenk, dan word ik toch teruggefloten door jou. Het komt gewoon door hem. Je kan nooit iets goed doen bij hem.'

We naderden Almere, de neus wilde opstaan. Hij zuchtte. 'Het wordt tijd te verhuizen', zei de muts. 'Nee, het is niet de goede tijd om te verhuizen. Eerst maar eens twee, drie jaar kijken wat de economie doet.' Een andere man zei zijn medereiziger gedag met 'tot donderdag'. 'Hé', riep de muts. 'Dat is mijn tekst.' 'Werk je morgen niet?' vroeg de neus. 'Nee, ik ben vrij morgen.' 'Nou tot donderdag dan', zei de neus en hij liep het smalle gangpad door.

Dubbele agenda

Zijn haar is naar achteren gekamd zoals Peter R de Vries. Een klein snorretje kriebelt tussen zijn neus en bovenlip. Hij buigt wat naar de man die schuin tegenover hem zit. 'Ze moet niet denken dat ze zomaar zo'n afspraak kan verzetten. Nu mag ik het weer opknappen. Ik kan het toch ook niet helpen dat ze dubbele afspraken maakt. Ik weet niet of ik een gaatje heb in mijn agenda, maar ze moet niet denken dat ik daar mijn afspraken voor verzet. Dat zij een dubbele agenda heeft kan ik niet helpen.'

De andere man knikt, hij draagt een kleurrijke das, die flets is geworden door het vele wassen. De camelkleurige jas camoufleert de kleurrijke das. De grijze plukjes haar aan weerszijden van zijn gezicht, maken hem wat intelligenter dan zijn cynische collega. 'Ik ben de beroerdste niet. Als ik haar kan helpen, help ik haar, maar ze moet niet denken dat ik mijn agenda voor haar verzet', vervolgt hij op gedempte toon. De stem is zo afgevlakt dat de emotie verbannen is.

Ze turen samen dezelfde kant op naar het raam. Ze zien hoe de schemering hun spiegelbeelden steeds duidelijker maakt. Ze kijken bijna in een spiegel, die zich herhaalt tot in het eindeloze in het andere raam. 'Griep, hebben jullie daar ook zo'n last van', onderbreekt de cynische onze stille gedachten. De camelman kijkt niet begrijpend in zijn richting. 'Zieken, hebben jullie geen zieken? Gek word je ervan bij ons. De ene week, die, deze week weer twee.' De inteligente houdt wijselijk zijn mond. De cynische is nog niet klaar. 'Ik ben allang blij dat ze niet allemaal tegelijk ziek zijn, anders hadden we echt een probleem.

Twee generaties

Een man en een meisje zitten naast elkaar. Hij is kaal, grijze haren laten zien dat hij ergens in de vijftig zijn. Hij draagt een krijtstreeppak, waarbij gele krijtjes op het donkere bord de lijntjes hebben getrokken. Het meisje met krulletjes en een kauwgumpje in de mond. De trein rijdt net weg uit Utrecht Centraal, met een lichte vertraging.

Dat hoort, als de treinen op tijd gaan rijden, dan kan de NS worden afgeschaft. De man kijkt in een boekje waar iets met kwadraatberekeningen op staat. Het meisje luistert naar muziek die door haar MP3 speelt. Ze houdt hem heel goed vast met haar mond en wrijft het ding soms over haar lippen. In gedachten verzonken, of gewoon luisterend naar de herrie die haar oren binnen tettert. De man onderbreekt haar overpeinzing.

- 'We leven nu veel luxer. Als ik om mij heen kijk denk ik dat jullie veel luxer zijn opgegroeid dan ik veertig jaar geleden.'
/ 'Ja, we zijn hard vooruit gegaan. Je hebt nu veel meer dingen als dit', ze houdt haar MP3 speler omhoog. 'We zullen wel blijven vooruit gaan, over twintig jaar dan zitten de jongeren met nog meer dingen die nog meer kunnen.'
- 'Kom je van School?'
/ 'Ja.'
- 'Wat doe je?'
/ 'Ik zit op het grafisch lyceum.'
- 'Je bent zeker veel vrij?'
/ 'Nou dat valt wel mee.'
- 'Je wilt kunstenaar worden zeker.'
/ 'Ik wil hierna naar de kunstacademie. Ik wil fotograaf worden. Mijn broer doet journalistiek, dan kunnen we samen op reportage.'

Heel hard gaat de telefoon. Het meisje houdt haar MP3-speler tegen haar mond aan en schreeuwt: 'Nee, we staan nog stil bij Hilversum Sportpark... Ja, dat weet ik niet... We rijden nog niet... Ik denk dat we zo gaan rijden... Nee, ik bel wel als ik er ben, ja?'

- 'Dat is avontuurlijk, je hebt wel een avontuurlijke inslag.'
/ 'Ja, ik wil graag op reis en dan reportages maken.'
- 'Dat motorcrossen is geweldig, Dat zijn mooie en heftige ervaringen.'
/ 'Het is leuk om ervaringen ook aan anderen te vertellen. Het moet niet te gevaarlijk zijn anders dan kun je het niet meer vertellen.'

Hij mist het cynisme. Weer gaat de telefoon. 'Nee, we staan nog steeds stil... Hilversum Sportpark ja... Ik heb geen idee hoor... Nou gaan de deuren dicht... Ik denk dat we vertrekken... Ik bel je zo wel, ja?' Ze gaat verder tegen de man, de MP3 speler zakt weer. 'Motorcross, dat is wel tof.'
- 'Je moet er wel conditie voor hebben, anders val je ervan af.'
/ 'Ik rook, dus ik heb niet veel conditie.'
- 'Als je gewoon een halfuurtje per dag loopt heb je een goede conditie.'
/ 'Ik heb een keer een survivaltocht gemaakt in de Ardennen. Zo met abseilen en zo.'
- 'Daar heb je wel techniek voor nodig, is het niet?'
/ 'Nou, dat zou ik niet weten hoor.'
- 'Ja, volgens mij is dat hartstikke moeilijk.'
/ 'O, wij deden het zo.'
De trein stopt, het meisje staat op.
- 'Moet je er hier uit?'
/ 'Ja, een fijne dag verder en tot ziens meneer.'
- 'Ja, een fijne dag.'