Mobiel hoofddoek

Het galmt over de gracht, stopt abrupt, draaft dan weer verder en de tong struikelt nog eens midden in een woord. Ze loopt langs mijn raam, stopt, keert zich om, ijsbeert een paar meter terug en draait midden in een zin weer om. De route vervolgt ze even, druk pratend.

Het mobieltje drukt tegen haar bruine hoofddoek. De jurk sleept vlak boven haar zwarte schoenen en steekt een luttele centimeter onder de lange, donkere jas uit. Het verhaal gaat verder, de ijsbeer loopt zijn meters en ik verbaas me over de telefoon die door het stof heen praat. De rieten schutting lijkt het hek waarachter ze zich schuilhoudt. Alleen het verhaal schalt verder, langs de heg en over de gracht.

Even knuffelen moderniteit en traditie elkaar. Ik schrijf het op en het is verdwenen.

Angstkanon

Buitensporig is de aandacht van onze premier voor de film van Wilders. Een vreemde gewaarwording, onze premier die het aan de orde stelt onder zijn Europese collega's. De bedreiging van een film die niemand gezien heeft en die de maker een 'prachtige' film noemt. Het is een gotspe dat de premier daar zoveel energie in pompt.
Wat zou er gebeuren als onze volksleider de negatieve energie van Wilders omzet in positieve aandacht voor de Marokkanen en Antilianen, de twee groepen mensen waar Wilders aanhangers zich vooral zorgen over maken?
Het is jammer iemand die steeds de verkeerde dingen de schuld van iets geeft, die zo graag als martelaar neergeschoten wil worden, zoveel aandacht te geven. Of het een prachtige of een tenenkotsende film is, de moslims voelen zich verplicht door het angstkanon Balkenende een aanslag te plegen.