De koek is nog niet op

Voor het CDA is de koek nog niet op in deze campagnetijd. Bij het binnenkomen op Den Haag Centraal stonden campagnedames klaar met wafels en een kaartje in de hand. Ik sla iets lekkers nooit af. Vanmorgen kreeg ik een cruesli-achtig goedje in de hand gedrukt. Waarom zou ik een wafel afslaan van een partij waarop ik niet zal stemmen?

Zere voeten

Bij het verlaten van de finish gisteren, werd een deelneemster door haar man van het veld gedragen. Ze droeg open sandalen en duidelijk zichtbaar waren haar voeten. Overal waren rode vlekken te zien en dikke blaren. Zouden mijn voeten er ook zo uitzien, dacht ik terwijl ik naar de auto strompelde. Ik kon het eigenlijk niet geloven. Ik had mijn voeten weer in de loopschoenen te gepropt. Ik durfde niet te kijken naar het resultaat.

Moe maar voldaan

Ik heb het gehaald: 100 kilometer gelopen. Dan zijn die laatste 10 nog best zwaar. Maar dan finish je, roept iedereen je naam en juicht. We zijn binnen!

Loodzware tocht in mulle zand en hete zon

Het is echt heel zwaar deze etappe over de Edese hei. Vooral de hete zon nekt me aardig. De vaart is er helemaal uit jammergenoeg. De andere 2 lopen een eind voor mij uit. Bijna bij checkpoint 9.

Heerlijk ontbijt, de laatste 20

Een heerlijk ontbijt, met soep en broodjes ei en kaas. Voedsel is brandstof en dat merk bij een prestatie als deze. De temperatuur stijgt ontzettend snel. Gelukkig hebben we een geweldig supportteam, die ons verwend met veel lekkernijen. Wat is thee met suiker toch lekker bij zoiets.

Blaren prikken

De 7e post gepasseerd en ik maakte van de gelegenheid gebuik de blaren op mijn hiel te laten doorprikken. De grootste was al kapotgegaan, dat had ik ook wel gevoeld. Verder maakten we het moment van duisternis naar licht mee. Erg opwekkend, tenslotte deden de pannenkoeken de rest. Wat is dat lekker om 5 uur in de ochtend.

Duisternis

De donkere nacht heerst, de 2 heren hebben een muziekje opgezet. Bij de vorige checkpoint is Heleen jammergenoeg afgehaakt. Jammer, maar heel veel respect voor de beslissing. Het zat ook niet mee.

De schapenkooi bij het vallen van de avond

Hoe mooi een zonsondergang kan zijn

Beetje balen dat we een lange pauze moesten hebben, merkte dat ik er een beetje door was. Gelukkig heb ik het eruit kunnen lopen. Wel stijf geworden door de lange pauze. De zonsondergang was daarmee extra mooi op de Hoog Buurlosche heide. Wat een kleurenpracht en wat een totale rust. Met zo'n mooi vergezicht komt het vergezicht van de resterende 50 kilometer wel in zicht.

Het was een zware etappe, maar we zijn er

De vierde etappe, het routeboekje waarschuwde er al voor: zwaar. 5 km mul zand hakt er flink in. Ergens is het zelfs lekker voor de voeten. Ik voel wel mijn voeten, gelukkig nog geen blaren. De route is overigens prachtig aangegeven, bijna een keer sloeg ik verkeerd af, maar gelukkig corrigeerde een ander team ons snel. De warme zon is aan de ene kant heerlijk maar hakt er ook flink in. Nu voelen we wel dat het al kouder wordt. Bij de checkpoint werden we enthousiast onthaald met een prachtig spandoek. Echt waar, zonder het supportteam zouden we hier nooit zijn gekomen.