Kerstbomen na kerst en nieuwjaar

Op het pleintje achter ons huis liggen al een tijdje 2 kerstbomen. De eerste spar moest er een dag na kerst al aan geloven. Voor hem geen Derde kerstdag. Hij kreeg een plekje op het pleintje achter ons huis. Een klein maandje eerder liep de eigenaar nog stad en land af voor het scoren van zo'n mooie Nordmann-spar. Zo eentje waar de naalden zo traag van uitvallen.

Nu was het genoeg. Al hing de geur van de aangebrande kerstkalkoen nog in de naalden. De eigenaar vond de kerst over. Geen kerstgedachte was meer in hem opgekomen de spar met opgespoten sneeuw nog wat genade te schenken. Wellicht was het laten staan tot nieuwjaar vervallen omdat het gezin er eventjes tussenuit ging. Wie weet?

Na nieuwjaar kwam de tweede boom erbij liggen. Ook door een anonieme eigenaar daar neergeworpen. Hij wilde eveneens van het ding af, waar hij een paar weken eerder nog voor voordrong bij de kerstbomenleverancier. Mag je het aanleveren van zulke bomen nog zien, de eigenaar loopt er trots mee in de hand, het weggooien blijft een anonieme aangelegenheid. Ik heb nog nooit de eigenaars van de bankstellen, stoelen en dozen met troep trots hun bende zien weggooien.

Het wekt bij mij ergernis. Waarom moet iemand zo'n boom voor veel geld aanschaffen, hem in huis zetten en een paar weken later weer weggooien? Ineens draag ik dan op zulke momenten geitenwollen sokken, vormen mijn stoppels in no time een baardje en is mijn haar plotseling centimeters langer. Kopen is best, maar waarom weggooien? Het is toch van de zotte deze spullen weg te gooien, terwijl je er veel geld voor betaald hebt?

Glitters aftuigen

Op nieuwjaarsdag hoort het kijken naar het nieuwjaarsconcert, gevolgd door het skischansspringen in Garmisch-Partenkirchen. De traditie is ongetwijfeld ontstaan omdat er op nieuwjaarsdag verder weinig op televisie te zien was. Zodoende bleef die televisie keurig aan na het even traditionele nieuwjaarsconcert, waarvan zelfs de toegiften tot een vast prik zijn verworden. De verwachting mag niet teleurgesteld worden, zeker niet als het om een katerig nieuwjaarspubliek gaat.

Vandaag tijdens het skischansspringen gelijk de kerstboom afgetuigd.

Geen bal aan

Allemaal beren hangen in de kerstboom. Vandaag hebben we de kerstboom opgetuigd. De doos met beertjes konden we vorig jaar niet vinden, maar ik heb hem vandaag van zolder gehaald.
Het leukste is natuurlijk het versieren van de kerstboom. Doris heeft de onderste regionen van ons boompje voorzien van beren, Inge heeft de bovenkant vol gehangen. Doris vulde het hangen met het zingen van 'O denneboom'.
Ook het kerststalletje is van stal gehaald.
Het eindresultaat:

Geen piek aan

Man bijt hond vraagt zich af: wat vindt u ervan? Een oud-collega bij de krant refereerde graag naar dit televisieprogramma. Veel nieuws begint bij het kleine nieuws dat verteld wordt door de gewone man van de straat.
Gisteren liet Man bijt hond het werk van vrijwilligers zien. Ze bezochten ouden van dagen die een eenzame kerst tegemoet gaan. Ze volgden drie ouderen, die ze vragen stelden terwijl achter hen een kerstboompje door vrijwilligers werd opgetuigd.
Twee toonden zich erg tevreden. 'Het is misschien wel tien jaar terug dat ik een kerstboom had voor het laatst', vertelde een eenzame man. Er was ook een oudere vrouw die eigenlijk vond dat op haar kerstboom een piek hoorde. 'Er zit geen piek op', mompelde ze.
Het laatste shot van het item toonde de vrouw met de boom achter zich, met een piek erboven. Alleen het verhaal van de piek werd niet verteld. Heel jammer, omdat daar volgens mij het grote nieuws zat. Ondanks de piek kon de piekvrouw haar gezicht niet blij trekken.