Het andere resultaat is dat de duobak weer vol zit. Dat ding zit met 3 uitgebloeide takken al vol en is ook nauwelijks leeg te schudden door de vuilnismannen. Helemaal nu het ding eens in de 2 weken wordt geleegd, is het een crime met de biologisch afval. Op zulke momenten vraag ik mij altijd af wie dat ding bedacht heeft. Praktisch was hij in elk geval niet. Hij, inderdaad, zulke vreselijke dingen kunnen alleen mannen uitvinden!
Posts tonen met het label tuinieren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tuinieren. Alle posts tonen
22 januari 2011
Helemaal winterklaar
Iedereen maakt de tuin winterklaar sinds de Van Kooten en De Bie typetjes Jacobse en Van Es een oud vrouwtje besodemieterden door de tuin winterklaar te maken. Onzin natuurlijk, maar vandaag heb ik wel even de enorme takken van de braam weggehaald. Net als de uitgebloeide spruiten van de framboos. Het resultaat: een opgeruimde schutting, waartegen de nieuwe spruiten weer genoeg ruimte krijgen.
Labels:
afval,
braamstruik,
tuin,
tuinieren,
winter,
winterklaar
28 maart 2010
Gekortwiekt en uitgebaggerd
De tuin zag er ondanks het mooie weer van de laatste dagen nog altijd troosteloos uit. Ik vond het vandaag een moment om even snel de ergste wildernis aan te pakken, voordat het allemaal weer overwoekerd is met groen. Daarom is de bramenstruik gesnoeid en kreeg ook de vlinderstruik er flink van langs. De gekortwiekte planten maken de tuin gelijk een stuk minder troosteloos.
Labels:
achtertuin,
kikkerpoeltje,
snoeien,
tuinieren,
voortuin,
wildernis,
winter
27 april 2009
Waterpoeltje
Labels:
achtertuin,
graven,
tuin,
tuinieren,
waterpoeltje
11 juni 2008
Wildernis
In deze tijden van warmte en droogte geef ik de planten in de tuin om de avond een sproei water. De droogte alles doen verleppen en laten doodgaan.
Het enige stukje tuin dat ik altijd negeer met mijn volle gieter, is ons zijtuintje voor. Het groeit en bloeit, zoals het nog nooit gedaan heeft. Dat onder de bossages eigenlijk volledig een betegeld stuk grond schuil gaat, zou iemand die dit ziet niet vermoeden.


Het enige stukje tuin dat ik altijd negeer met mijn volle gieter, is ons zijtuintje voor. Het groeit en bloeit, zoals het nog nooit gedaan heeft. Dat onder de bossages eigenlijk volledig een betegeld stuk grond schuil gaat, zou iemand die dit ziet niet vermoeden.
Abonneren op:
Posts (Atom)
