In de nesten

Vanmiddag bij het snoeien van het groen in de erfafscheiding, zag ik ineens een broedende merel zitten. Het dier keek me met grote en angstige ogen aan. Bovendien zat het dier erg ongemakkelijk. De staart wees omhoog en de kop zat ook in een vreemde knik. Ik ben snel gestopt met snoeien en heb mevrouw niet teveel gestoord. Haar man zag ik even later druk en liefdevol in de weer met wormpjes en ander lekkers.

Kappen

Weer verder met de voortuin. Het zijstukje dat de buurman eens typeerde tot 'bush bush' is nu weer een strak betegeld terrein. Als een traumahelicopter landen moet, kan hij weer terecht op het plein naast ons huis.

Gekortwiekt en uitgebaggerd

De tuin zag er ondanks het mooie weer van de laatste dagen nog altijd troosteloos uit. Ik vond het vandaag een moment om even snel de ergste wildernis aan te pakken, voordat het allemaal weer overwoekerd is met groen. Daarom is de bramenstruik gesnoeid en kreeg ook de vlinderstruik er flink van langs. De gekortwiekte planten maken de tuin gelijk een stuk minder troosteloos.

Wildernis

In deze tijden van warmte en droogte geef ik de planten in de tuin om de avond een sproei water. De droogte alles doen verleppen en laten doodgaan.
Het enige stukje tuin dat ik altijd negeer met mijn volle gieter, is ons zijtuintje voor. Het groeit en bloeit, zoals het nog nooit gedaan heeft. Dat onder de bossages eigenlijk volledig een betegeld stuk grond schuil gaat, zou iemand die dit ziet niet vermoeden.

Op klappen staan

Ze staan op klappen, de honderd knoppen van de klaprozen die in de achtertuin groeien. De enkele papavers die ertussen staan, kunnen ook ieder moment openspringen. Het zal een bijzonder gezicht zijn de rode rozen in onze achtertuin.
Vandaag is de eerste roos opengeklapt. Vlak erachter bloeit de eerste papaver. Rood en geel. Het ziet er heel schattig uit zo tussen al dat groen.
Vorig jaar waren we bang dat onze tuin erg kaal zou zijn in het eerste jaar. We knipten de gerijpte bolletjes van de uitgebloeide klaprozen uit de voortuin. De zaadjes verspreidden we over de verse aarde achter. We zijn iets te royaal geweest, blijkt nu, maar het is jammer als we ze nu uit de tuin halen. Zo kort voor de bloei...