Veel analyses, nog meer suggesties. De bankier, het kamerlid, de varkenshouder en de man bij mij op de hoek. Iedereen is deskundig en de ene onzekerheid wordt met de andere afgewisseld. De kredietcrisis toont niet alleen een crisis in het krediet, maar ook in de media.
Zo vind ik het bijzonder interessant wie de helden van de crisis zijn. In de meeste gevallen is de president de held. De Franse Sarkozy en de Britse Brown worden nationaal en internationaal de hemel in geprezen.
In Nederland is de Minister van Financiën de held: Wouter Bos. Premier Balkenende staat hierbij op de achtergrond. Er is één land waar ook de Minister van Financiën vaker genoemd wordt als held: de Verenigde Staten. Daar is het land Bush-moe. Of zegt dat ook wat over Nederland?
Posts tonen met het label Verenigde Staten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Verenigde Staten. Alle posts tonen
20 oktober 2008
Bos en Bush
Labels:
balkenende,
bos,
brown,
bush,
kredietcrisis,
media,
nederlandse banken,
sarkozy,
Verenigde Staten
22 juli 2008
Door merg en been
De droom van elke organist is een 32-voetregister. Op de wereld zijn er twee orgels met een echt 64-voetregister, de Diaphone-Dulzian in het Main Auditorium Organ van de Boardwalk Hall in Atlantic City, New Jersey (Verenigde Staten) en de Contra-Trombone in het Town Hall Organ in Sydney (Australië).
Van het laatste orgel vond ik een youtube-filmpje. Dat zijn geen tonen meer, maar is niet veel meer dan gebrom. Het is slechts 8 Hertz die je hoort. Helaas vond ik niet de klank van het register in een tutti. Het moet namelijk wel erg indrukwekkend klinken in samenspraak met de rest. Ik denk zelf dat het voornamelijk door merg en been gaat, net als de dreunende bas bij een popconcert.
Voor de liefhebber, hier hoor je het tutti van het orgel in de Boardwalk Hall. Niet alleen de grote van het orgel, maar ook de indrukwekkende akoestiek maken het tot een belevenis voor het oor. Luister maar eens naar de improvisatie op psalm 100. Ik kan me voorstellen dat het op zo'n groot orgel moeilijk is je ritme in bedwang te houden.
Meer informatie over het grootste orgel ter wereld vind je op: www.acchos.org
Van het laatste orgel vond ik een youtube-filmpje. Dat zijn geen tonen meer, maar is niet veel meer dan gebrom. Het is slechts 8 Hertz die je hoort. Helaas vond ik niet de klank van het register in een tutti. Het moet namelijk wel erg indrukwekkend klinken in samenspraak met de rest. Ik denk zelf dat het voornamelijk door merg en been gaat, net als de dreunende bas bij een popconcert.
Voor de liefhebber, hier hoor je het tutti van het orgel in de Boardwalk Hall. Niet alleen de grote van het orgel, maar ook de indrukwekkende akoestiek maken het tot een belevenis voor het oor. Luister maar eens naar de improvisatie op psalm 100. Ik kan me voorstellen dat het op zo'n groot orgel moeilijk is je ritme in bedwang te houden.
Meer informatie over het grootste orgel ter wereld vind je op: www.acchos.org
09 januari 2008
Hillary huilt, Hillary lacht
Vreemd idee dat je met een snik een verkiezing kunt winnen. Het ene moment is Hillary Clinton de grote verliezer. Een traan is voldoende om haar het menselijke gezicht te geven dat ze nodig heeft.
Hoe veranderlijk en wisselvallig de Amerikaanse politiek is. De democratie wankelt op populariteit, lege uitspraken en een half oor. Niets is sneller dan de Amerikaanse verkiezingen. De uitkomst is totaal onzeker. Bovendien hebben wij Nederlanders geen enkele vat op deze loterij.
Hoe veranderlijk en wisselvallig de Amerikaanse politiek is. De democratie wankelt op populariteit, lege uitspraken en een half oor. Niets is sneller dan de Amerikaanse verkiezingen. De uitkomst is totaal onzeker. Bovendien hebben wij Nederlanders geen enkele vat op deze loterij.
Labels:
Amerika,
hillary clinton,
media,
televisie,
Verenigde Staten,
verkiezingen
Abonneren op:
Posts (Atom)