Hyves en vissen

Sinds een kort weekje is het helemaal hot om aan de waterkant van de Alkmaargracht te zitten vissen. Een buurman en een buurmeisje begonnen ermee en elke dag scharen er zich meer klapstoelen langs het plekje. Elke dag verdubbelt het aantal witte tuinstoelen zich tegen het houten stootrandje.

Het werkt aanstekelijk. Van het weekend betrapte ik mij erop dat ik aan Inge vroeg of ik mijn visspullen een paar jaar terug had weggegooid. 'Ik denk het wel', kreeg ik als antwoord. Ik zag mijn rode hengel van drie meter met het fibertopje weer voor me. De laatste keer dat ik met het ding gevist heb, moet ergens tussen de vijftien en twintig jaar terug liggen.

Zo gaat dat met een hype. Iemand doet iets, iemand anders denkt 'goh, leuk' en voor je het weet doet iedereen het. Begin maar eens in een gezelschap uitvoerig in je haren te krabben en binnen de kortste keren heeft iedereen hoofdluis.

Internet hobbelt van hype naar hype. Een jaar terug leek het sociale netwerk hyves helemaal hot te zijn. Nu knaagt de belangstelling langzaam weg en lokt het volgende sociale netwerk: LinkedIn. En wat je bij hyves deed, doe je nu bij LinkedIn. Je nodigt allerlei interessante mensen uit om vriend te worden en in no time tel je mee in het netwerk.

Ondertussen liggen er allemaal ongebruikte accounts langzaam af te sterven, verdwijnen vrienden en speurt iedereen alweer naar het nieuwste netwerk. Hoeveel beter kun je aan de waterkant zitten vissen. Zelfs na het vallen van de schemering zitten ze er nog.

Invulling

Je ziet het in de verte naderen. Je bent al te laat. De golf overspoelt je en sleurt je mee. Iedereen praat erover en je wilt dolgraag meepraten. Daarom keek ik zondagavond ook naar de onthulling van Peter R.
Onthulling, over dat woord durf ik nog te twijfelen. Het was meer de invulling van de theorieën van meneer De Vries, weliswaar uit de mond van de vermeende dader. Gaat het hier om een heuse gewetenloze psychopaat of om een tiener die klunzig zijn eigen onschuld in zee gooit?
Zeven miljoen kijkers, zeven miljoen rechters die de jongen minstens tot levenslang veroordelen. Waarvan ik nog het meeste schrok was een psychiater die op de televisie een complete analyse wist te geven van Joran, terwijl hij niet meer gezien had over de jongen dan wij. Als hij altijd zo snel zijn oordeel klaar heeft, mag half Nederland de sticker TBS op de rug geplakt krijgen.
Zeker het zou niet mijn vriend zijn en de televisie-uitzending had allemaal wel een hoog 'Charlie da Silva'-gehalte, waarbij pocherij en grootdoenerij schering en inslag waren. Ik kon vaak het lachen niet inhouden. Het Antilliaans vloog je om de oren. Veel stoerdoenerij en opgeklopte waarheden. Bovendien ontlokte de bestuurder van de auto bomvol verborgen camera's ook één en ander bij de dader.
Daarnaast riepen de 'bekentenissen' meer vragen op dan antwoorden. Wie waren die handlangers en waarom had Peter R ze niet gezocht? Hij maakte het zich wel makkelijk af door te vertellen dat dit een zaak van de politie was. Journalistiek gezien lag het goud voor het oprapen en Peter R had een echte onthulling gehad. De enige fact-check die Peter maakte was de ontdekking van het zandpaadje en de telefoon waarmee Joran zijn handlanger belde.
Nu jaagt iedereen op de man met de achternaam die Peter R wegpiepte, behalve de politie. Volgens mij heeft de butler het gedaan.

Goeiemoggel mongool

Dat een hype niet zonder gevaar is, bewijst het volgende berichtje. Twee heren begroetten elkaar gistermorgen in een Rijswijks café met 'Goeiemoggel'. Een derde omstander begreep de referentie naar de televisiereclame niet en begon te meppen. Hij had 'mongool' verstaan in plaats van 'goeiemoggel'.
Dat het niet kennen van de commercial ook grappig kan zijn, hoorde ik laatst. Verrast reageerde een kantoormedewerker op het horen van 'goeiemoggel': 'Ja, ook goeiesmorgens deze morgen'.