Vanuit de hoogte werpt hij zijn schijn naar beneden. Het licht zuigt de mist naar zich toe. De schijnwerper maakt alles lichter en drukt de duisternis weg. Alleen is er niks te zien. Alles verdwijnt in het licht en duwt een deken van wolken om zich heen.
'De wolken slapen', zei Doris vanmorgen toen ik haar naar de peuterspeelzaal bracht. Ik voelde me nog slaperig genoeg om het met haar eens te zijn.
Posts tonen met het label mist. Alle posts tonen
Posts tonen met het label mist. Alle posts tonen
16 december 2008
04 november 2008
De kwelling van herfst en winter
Als hardlopen alleen maar uit rennen in de zomer bestond, dan was hardlopen geen sport geweest. De kwelling van herfst en winter maken van het hollen de prestatie. Dat besefte ik vanavond toen ik mijn rondje rende.
Mistlagen flarden over weg en land, de duisternis slokte de witte sluier op en at er al het zicht bij op. Het vocht van de mist, beet zich in mijn shirt vast en elke hap adem leek een rookwolk die naar binnen joeg.
Toen ik buiten adem thuis kwam, wist ik het weer. Hardlopen is in de winter geen feest, maar als je het in de winter niet doet, dan wordt het in de zomer evenmin feest.
Mistlagen flarden over weg en land, de duisternis slokte de witte sluier op en at er al het zicht bij op. Het vocht van de mist, beet zich in mijn shirt vast en elke hap adem leek een rookwolk die naar binnen joeg.
Toen ik buiten adem thuis kwam, wist ik het weer. Hardlopen is in de winter geen feest, maar als je het in de winter niet doet, dan wordt het in de zomer evenmin feest.
Abonneren op:
Posts (Atom)