Van blauw naar grijs naar wit

De zonsondergang met bewolking hoeft helemaal niet saai te zijn. De wolken trokken vanavond met een flinke wind voorbij. Achter de wolken schijnt de zon, laat deze foto zien. Door het wolkendek toont de zon alleen maar zijn licht. En het licht lijkt te veranderen in allerlei blauwtinten.

Licht in het donker

Gisteren kwam Irma langs en ze bracht een bril mee voor Doris. Bij ons bezoek in oktober was de bril al heel leuk en ze had er eentje over voor Doris. Vanavond moest hij mee naar boven en knipperden de lampjes voortdurend. Helemaal leuk om het in je donkere kamer te doen:

Hoe het er met licht uitziet?

De wolken slapen

Vanuit de hoogte werpt hij zijn schijn naar beneden. Het licht zuigt de mist naar zich toe. De schijnwerper maakt alles lichter en drukt de duisternis weg. Alleen is er niks te zien. Alles verdwijnt in het licht en duwt een deken van wolken om zich heen.
'De wolken slapen', zei Doris vanmorgen toen ik haar naar de peuterspeelzaal bracht. Ik voelde me nog slaperig genoeg om het met haar eens te zijn.

Daar zit een lichtje aan

Soms trekt geen hond zich iets van een campagne aan. De campagnes 'Val op fiets verlicht' en Losse lampjes mogen ook heeft zoveel effect dat ik er vanmiddag zelfs een hond betrapte op het dragen van een lampje aan zijn poot. Het dier liep naast zijn baasje en twee andere honden langs een druk befietst fietspad.
Kijk, daar kun je mee thuiskomen.

De kwelling van herfst en winter

Als hardlopen alleen maar uit rennen in de zomer bestond, dan was hardlopen geen sport geweest. De kwelling van herfst en winter maken van het hollen de prestatie. Dat besefte ik vanavond toen ik mijn rondje rende.
Mistlagen flarden over weg en land, de duisternis slokte de witte sluier op en at er al het zicht bij op. Het vocht van de mist, beet zich in mijn shirt vast en elke hap adem leek een rookwolk die naar binnen joeg.
Toen ik buiten adem thuis kwam, wist ik het weer. Hardlopen is in de winter geen feest, maar als je het in de winter niet doet, dan wordt het in de zomer evenmin feest.

Geen hond

Een aarzeling liep in zijn loop
de ogen zochten het gevaar
stokten even bij mij en toen
stapte hij over het donkere asfalt

Het is een hondje dat zijn baas
ver vooruit loopt en weet wat
er te koop is in de wereld
dacht ik boven mijn stappen uit

De schemer deed het gordijn
wat verder dicht en een aarzeling
volgde op de aarzeling aarzelend
of de ander het wel goed zag

Daarna volgde weer een twijfel
achter het wit opruiende
kontje aan tikte de regen
in de maat van de komende avond

Terwijl het donker verder
duisterde lichtten de spiegels
op en deden de schemerlamp
alvast aan als de avond stond