Posts tonen met het label slapen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label slapen. Alle posts tonen

20 augustus 2010

Verslapen

Wolkenhemel boven Almere een uur later. De zon verslaapt zich nooit
Dan kijk je op de wekker en ziet ineens dat het 7 uur is. Je schrikt je rot: verslapen. Een uur eerder had ik hem nog op de 'snooze' gezet, maar blijkbaar was het andere knopje ingedrukt. Je schiet met een ruk
overeind. Alsof je daarmee de verloren tijd kunt inhalen. Daarna is alles een uur later, de trein is dubbel zo vol en de zon staat al een uur hoger. Want dat doet de zon nooit: zich verslapen.

24 juni 2009

Onder de brug

Als mijn schoonmoeder geen zin heeft aan een opdringerige man te vertellen waar ze woont, antwoordt ze steevast dat ze onder de brug woont. Vanmorgen op weg naar het station, moest ik even aan haar denken. Ik fietste er zelfs eventjes voor terug, want dat kon niet waar zijn. Er woonde inderdaad iemand onder de brug. In elk geval had de persoon in de gele slaapzak er geslapen.

20 januari 2009

Wakkere griep

Hoor de griep giert door de bomen
hier in huis huilt zelfs de griep

De koorts fiebert de nacht in
zweet druppels en tranen

De hoest slaat kuchend om zich heen
en verwenst de slaap een ander leven

Een pil, een slok en een puf
brengen de nachtrust even terug

Een snurk doet alsof het slaapt
maar eigenlijk zit de neus dicht

Als de dag insomnia roept
vallen de oogleden van de wakkere

Zou de beterschap wel komen
dan ademt mijn nachtrust rustig verder

16 december 2008

De wolken slapen

Vanuit de hoogte werpt hij zijn schijn naar beneden. Het licht zuigt de mist naar zich toe. De schijnwerper maakt alles lichter en drukt de duisternis weg. Alleen is er niks te zien. Alles verdwijnt in het licht en duwt een deken van wolken om zich heen.
'De wolken slapen', zei Doris vanmorgen toen ik haar naar de peuterspeelzaal bracht. Ik voelde me nog slaperig genoeg om het met haar eens te zijn.

25 november 2008

Verkouden

De snotjes hollen d'r neus uit, een nies en een hoest. Doris is behoorlijk verkouden. Alle trekt, loopt en holt de neusgaten uit. Of een hoest blaft de kriebel en irritatie weg.
Een verkouden kind is gewoon vervelend en sneu. Vanavond stoomde ze lekker in een warm bad en is met een flinke sloot hoestdrankjes en paracetamol naar bed gegaan.
Hopen dat ze vannacht wat beter slaapt dan afgelopen nacht...

23 september 2008

Groundhog Day voor peuters

In de film Groundhog Day moet de hoofdpersoon TV-weerman Phil Connors eindeloos de marmottendag opnieuw beleven in het plaatsje Punxsutawney. Als ik Doris naar bed breng zoek ik ook de variatie in hetzelfde patroon dat we afleggen.
Het glaasje water dat we samen drinken waarbij ik af en toe een beetje water krijg. Ze laat zich in het bed vallen, ik gooi het dekbed over haar heen en dan komt zij er onderuit. Ik moet dan schrikken. 'Je liet me schrikken', zeg ik dan. En tenslotte het verhaaltje.
Vier keer hetzelfde verhaal van Jip en Janneke vond ik te ver gaan. De volgende avond heb ik iets minder elegant gewoon een ander verhaal gelezen dan ze wilde.