Lijst of lijst?

Lijst in een lijst: de verzameling van aartshertog Leopold Wilhelm van Oostenrijk (bron: wikimedia.org)

Gisteren kocht ik het boek De betovering van lijsten van Umberto Eco. De titel sprak me onwijs aan. Een lijst vormt namelijk een inkadering. Als je een schilderij in een lijst plaatst, valt alles wat buiten de lijst valt, buiten het schilderij. Zonder de lijst is de grens tussen kunstwerk en buitenwereld veel schimmiger.

Kunst en kitsch

De kunstkenners bij het televisieprogramma Tussen kunst en kitsch hoor je vaak zeggen dat een lijst het schilderij meer waard zou maken. Bijna altijd is het schilderij mooier dan de lijst die er omheen zit. Soms is de lijst mooier dan het schilderij.

De opruiming van afgeschreven bibliotheekboeken

Afgeschreven boeken van de nieuwe bibliotheek op de vierde etage

Het blijft een machtig moment: de uitverkoop van afgeschreven boeken van de bibliotheek. Dit weekend heeft de nieuwe bibliotheek van Almere de uitverkoop. Vanmorgen ben ik weer geweest en kwam thuis met een enorme stapel boeken. Later vanmiddag reed ik er nog een keertje naar toe. De totale opbrengst: 37 boeken, waarbij ik ook een paar cadeau's voor Inge heb meegenomen. De prijs die ik ervoor betaalde komt ongeveer overeen met 2 nieuwe boeken.

Op de vierde etage van de nieuwe bibliotheek in Almere waren 2 forse zalen gereserveerd om de afgeschreven boeken te verkopen. Meerdere keren per dag wordt het aanbod aangevuld, waardoor het ook interessant kan zijn om nog een keertje terug te komen. Het aanbod rond 11 uur bevatte wel meer interessante boeken die ik om 16.30 uur niet meer tegenkwam. Hier gelden wel de wetten van de straat, dus: wie het eerst komt wie het eerst maalt.

De opruiming: overhemden in de aanb...

Deze opruimingsetalage kon ik niet voorbijlopen. Elk overhemd heeft z'n eigen aanbiedingslabel gekregen. De rode kaartjes verraden dat er iets mee aan de hand is . Het rek links verraadt de prijs van de shirts die eraan hangen en moeten de voorbijganger over de laatste streep trekken.

De opruiming is ingepakt

Bij opruimingen verwijzen winkeliers in hun etalage graag naar het magazijn. Met dozen en opgestapelde waar proberen ze de klant te laten zien dat hun magazijn leeg moet. Voor de klant zegt de referentie niet zoveel. Hij is meer geinteresseerd in het product en de prijs die voor dat product wordt gevraagd.

De opruiming verkoopt opruiming

De opruimingsetalages prijzen geen producten aan, maar verkopen de opruiming alsof het een product is. Het haakt niet in op de behoefte naar een product, maar benadrukt vooral dat alles goedkoper is dan anders. Dat is het walhalla voor koopjesjagers, maar wat kan een consument daarmee? Hij zal eerst de winkel in moeten voordat hij ziet of er iets van zijn gading bij zit.

Een streep door de opruiming halen

In mijn serie over opruimingsetalages vandaag de etalage van Esprit, die letter een streep haalt door de opruiming. Winkeliers doen er alles aan om hun aanbiedingen zo onaantrekkelijk mogelijk aan te prijzen. Woorden als 'aanbieding', 'uitverkoop', 'afgeprijsd' en 'opruiming' mijdt elke zichzelf respecterende retailer. In plaats daarvan gebruikt hij 'sale' of het meervoud 'sales'.

De opruiming: alles moet weg

De opruiming tiert weer welig in de stad. Elke winkel prijst zijn waar af. De etalages zijn afgeplakt met letters. De kleur rood domineert, net als het woord 'Sale', soms aangevuld met een 's'?

Zijn mooie schoenen ook goeie schoenen?

Een uithangbord trok vanmiddag in de middagpauze mijn aandacht. 'Zelden waren mooie schoenen zo voordelig', staat op het bord. Deze woorden moeten de klant naar binnen lokken. De vraag is welk soort klanten de winkel wil verleiden.

Elk boek is een ander boek

Een dag zonder internet, het lijkt voor mij steeds meer op een dag zonder zuurstof. Ik krijg het al benauwd bij de gedachte. We zijn gistermorgen naar Almelo gereden en zojuist teruggekeerd. De tussentijd is een periode geweest zonder internet.
Mijn schoonmoeder leeft altijd nog zonder internet. Sterker nog: ze kent de digitale wereld nauwelijks. Ze heeft een keer onder begeleiding gesurfd en verbaasd gekeken naar de mogelijkheden van het wereldwijde web. Het heeft haar leven niet veranderd, ze vindt zich te oud voor deze moderniteiten.
Voor mij is dit weekend gelukkig een groot gedeelte van het ene gemis goedgemaakt met een andere liefde: de liefde voor het boek. Het was de laatste dag in de opruiming van boekhandel Hilarius in Almelo. Dat in Almelo weinig liefhebbers voor mijn voorkeuren zijn, slaat voor mij op dergelijke momenten om in een voordeel.
Het ene goedkope boek na het andere openbaarde zich aan mij. Ik bezit ik de Erwin trilogie van Geerten Meijsing en mag ik mij gelukkig prijzen met brieven van Darwin, De eenzame uitvaart van F. Starik en een deel romans van Boon, ondermeer De liefde van Annie Mols en de onkruid-boeken. Om te zwijgen over het heftige spul: Darwins dochter van Randal Keynes en In Amerika van Susan Sonntag.
Vooral het boek van Keynes is veelbelovend. Zo laat de schrijver van het boek zien wat de invloed van de dood van Darwins dochter op zijn leven en werk heeft gehad. Omdat ik erg geïnteresseerd ben in de negentiende eeuwse natuuronderzoekers, ben ik heel nieuwsgierig naar deze biografie.
Ik kwam thuis met de stapel boeken, verspreid in twee tassen. Het transport op de fiets was goed gegaan. 'Heb je nog niet genoeg boeken?' vroeg mijn schoonmoeder. Ik schudde mijn hoofd. 'Nee, elk boek is een ander boek. Daar heb je nooit genoeg van.'

Bert en...

Doris heeft een beetje last van haar oren. Daarom ging ik de stad in om paracetamol voor haar te halen. Onderweg passeerde ik de Blokker waar ik recht tegen de opruimingstafel liep. Gebroederlijk lagen daar de vrienden Bert en Ernie tegen elkaar.
Het prijskaartje dat aan de knuffels hing, liet weinig twijfel bestaan. Deze twee moesten mee. Het was de laatste Ernie en er lagen nog twee Bert-en. We willen sinds Doris' geboorte deze knuffels. Het was nu of nooit.
Ik liet de twee knuffels inpakken door de verkoopster. Bij het thuiskomen wees Doris al naar de plastic zak waar het cadeaupapier uitstak. 'Tatoos, tatoos', zei ze en ik gaf haar het eerste pakje. Ze pakte het uit. 'Bert', juichte ze en wees naar het andere pakje 'Ennie?' Ze griste het andere pakje uit de tas en scheurde het papier. 'Ennie', riep ze ter bevestiging. Heel even was ze haar zere oor vergeten.
Ze zijn echt onafscheidelijk die twee, zelfs een kind van tweeënhalf is zich daarvan bewust.