Het ontbreekt NS aan informatie en communicatie

Best wel een eer dat het SP-kamerlid Farshad Bashir letterlijk mijn blog citeert in de uitspraak dat NS het weer beter kan voorspellen dan het KNMI. Het toont dat mensen - zelfs woordvoerders - mijn signalen oppikken en mijn blog lezen. Het grote probleem rond NS en de communicatie naar medewerkers en reizigers is met Bashirs kamervraag niet opgelost.

Gisteravond zat de directeur van NS-reizigers Jacques Huberts bij Twan Huys in het programma Nieuwsuur. Huberts beantwoordde niet de vragen van Huys. Zo kon de directeur niks zeggen over het aantal klachten dat zijn bedrijf heeft gekregen rond dit winterweer. Ook ontweek hij vragen en opmerkingen door te zeggen dat NS het nog heel aardig doet met dit weer.

De strijdvaardige directeur die een jaar terug met succes de politiek verweet boter op het hoofd te hebben, was dit keer niet zo strijdvaardig.

De meest oneerlijke verkiezing van Nederland

Het gros van de Nederlanders vindt de reclame waarin een oude dame zich ontkleedt voor het oog van de camera, de beste reclame van 2008. De koppen over de voorkeur van de Nederlanders op basis van een verkiezing waarbij de opkomst in geen enkele verhouding staat met de voorkeur van Nederland.

Ik heb niks tegen verkiezingen die bedoeld zijn om de aandacht op iets anders te vestigen. De reclamebureau's die ons dagelijks lastigvallen met hun creativiteit, mogen ook best eens onder de aandacht worden gebracht. Aan zelfbevlekking doet het gros van het bedrijfsleven in Nederland, dat geeft ook helemaal niks.

Maar pretendeer een oproep van de SP vooral voor deze commercial te stemmen, niet als de keuze van de Nederlanders. Het staat namelijk in geen enkele verhouding tot het eerder dit jaar opgemerkte afgrijzen van 'de Nederlander' voor dezelfde reclamespot. Ik heb ook oproepjes gekregen voor reclame's te kiezen die absoluut niet mijn voorkeur zijn. Dat je dan vervolgens nog gaat stemmen en je avond vult met het kijken naar deze vorm van kiezersbedrog, stuit mij tegen de borst. Elke democratie die op deze manier met haar kiezers omgaat, zou op de brandstapel belanden. De Gouden Loekie krijgt er anderhalf uur zendtijd voor.

De Gouden Loekie-verkiezingen toont weer eens dat democratie en een oproep om iedereen voor iets te laten stemmen, niks met elkaar van doen hebben. Nergens lees ik hoeveel stemmen er nu daadwerkelijk zijn uitgebracht. Zelfs de SP houdt van zelfbevlekking.

Mulisch aan politieke wieg Marijnissen

Een bevlieging is het schrijven voor Mulisch. Dat haalt Mathijs van Nieuwkerk uit de documentaire die vanavond wordt uitgezonden. O ja, by the way, Mulisch is sinds 2002 gestopt met schrijven. Net zoals hij stopte met roken tussen twee trekken van zijn pijp, zo heeft hij de schrijverspijp aan Maarten gegeven. Ik vermoed dat hij met beide dingen tegelijk is gestopt.
Marijnissen heeft iets anders uit Mulisch gehaald, hij onthulde dat zijn politieke interesse is aangewakkerd door een boek van Mulisch over Cuba.

Even voel ik de schaamte door Mulisch lichaam trekken en het besef: Ik sta aan de basis van een raddraaier, die nog gelooft in de dingen waar ik nooit in geloofd heb. Mijn vriend Komrij vertelde eens over de activist Mulisch, die met zijn sportwagen drie straten verderop de rellen van de revolutie ijlijngs passeerde in een vaartje van honderdzestig kilometer per uur.

Eerlijke journalistiek?

Een suggestieve uitzending van Een vandaag vanavond, zo eentje waarin de journalistiek die bedreven wordt, meer suggestie bevat dan nieuws. Het ging over de SP. De SP komt op voor de zwakkeren, maar is voor de eigen mensen keihard, was de teneur van het verhaal.
Een vandaag had eens onderzocht hoeveel SP'ers uit de partij waren gestapt de laatste anderhalf jaar. Het kwam op een aantal van 26 gemeenteraadsleden en 6 leden uit de provinciale staten. Het klinkt best hoog, maar het moet natuurlijk wel tegen andere partijen afgezet worden, dat gebeurde niet. Een zorgvuldige afweging of dit hoge aantallen zijn, is er dus niet gemaakt.
Vervolgens kregen de 'verstotenen' uitgebreid zendtijd van de publieke omroep. Mensen die na een meningsverschil de partij verlaten hebben, zullen altijd de zaken scherper aanzetten dan ze zijn. Dat vraagt om zorgvuldige journalistiek. Journalistiek die ik niet terugvond in de reportage van Een vandaag. Bovendien kreeg het journalistieke wederhoor in de vorm van een persoon niet de aandacht die het zou moeten krijgen. Hier werd enkel een formaliteit afgehandeld.
Weggelaten of het rommelt binnen de SP, mijn sympathie voor deze club wordt met de dag minder, dergelijke beschuldigingen vragen om zeer zorgvuldige journalistiek. Wat er bij Een vandaag gebeurde is allerminst zorgvuldig te noemen.