We hebben vrijkaartjes gekregen voor Ouwehands dierenpark in Rhenen. Ik ken de dierentuin vooral uit mijn jeugd. Een paar jaar terug – in 2008 – waren we er voor het laatst, maar het is een dynamische dierentuin, dus er zal wel weer veel veranderd zijn.
We hebben de laatste weken niet zoveel tijd gehad om een dierentuinbezoekje te doen en ze zijn nog tot 31 december geldig, daarom moeten we nu op de voorlaatste dag van het jaar gaan.
Inge ziet onderweg op de routeplanner dat er precies bij de Grebbeweg waaraan Ouwehands dierenpark ligt een opstopping is. Dat het ook op de A1 erg druk is, lijkt de routeplanner niet te zien, maar inderdaad staat het in Rhenen helemaal vast voor de dierentuin.
Ik mag uiteindelijk de auto in het bos parkeren, maar daarvoor moeten we wel even in de rij staan. Het parkeerleed is snel vergeten als we eenmaal binnen staan. We gaan een andere route lopen dan de vorige keer. In plaats van te beginnen, eindigen we bij de giraffen.
Eerst de voliere in omdat daarachter ook de toiletten zijn. we lopen meteen door naar de reptielen en zoeken de groene leguaan. Hij zit op een tak ver weg, tegen de wand. Onderin het aquarium zwemmen haaien en grote vissen. In het water liggen de kaaimannen. Doodstil als houtstammen loeren ze over de oppervlakte van het water. Ze kijken streng alsof ze elk moment willen toeslaan. Gelukkig zit er glas voor.
De ara’s krijsen flink in de reuzenvoliere. Ze vliegen van tak naar tak en pakken de volle lengte van de kooi om hun vliegkunsten te tonen. Ze kiezen wel de hoogste meter, vlak onder de tralies van het draadjesplafond. Dat terwijl op de grond de flamingo’s doodstil staan bij het water. De koppen verstopt in het verenkleed verwensen ze de winter.
Lees morgen: Dagje Ouwehand (2) – Monorail
