Leren van de Ikea-catalogus

Ik word elk jaar weer heel blij van de nieuwe Ikea-catalogus. Afgelopen maand viel hij bij mij op de deurmat. Het is een gebeurtenis waarop ik mij elk jaar verheug. De catalogus van het woonwarenhuis verschijnt wereldwijd in een oplage die groter is dan het aantal bijbels in deze wereld.

Smaland

De vorige keer dat we naar Ikea gingen was Doris nog te klein voor het speelparadijs Smaland. Toen we vanmiddag gingen, mocht ze er voor het eerst naar binnen. Er gaat een proces aan vooraf, bij de politie hoef je minder formulieren in te vullen om de bajes in te komen. De schoenen uit en met de jas in een plastic bakje. Een stempel met een nummer op het handje van het kind en de polsen van de ouders.

Het ophalen ging even moeizaam, een klein raampje was het enige om doorheen te kijken. De rest was alles afgesloten en kostte het mij veel moeite de aandacht van een leidster te krijgen.

Het deed met denken aan het broodje aap verhaal dat kinderen uit de ballenbak bij Ikea zouden worden ontvoerd. Een hardnekkig verhaal dat geregeld weer opduikt, twee jaar terug nog bij het Viva-forum. Het lijkt erop dat hoe meer Ikea de geruchten probeert te onderdrukken, hoe hardnekkiger ze worden.

Er zij licht

Een groot licht waar je ieder boek bij kunt vinden. Gisteravond heb ik de grote hanglamp opgehangen in de bibliotheek. De meeste rommel is weg, dus ik kon nu aardig bij de hoogste balk komen.
Bij het friemelen aan de elektriciteitsdraden, ontdekte ik een boek dat ik een tijdje kwijt was. Het stond pal naast de donkere tien delen van Vondel, helemaal bovenin.
Kijk dat krijg je als je licht hebt.

Best een indrukwekkend ding voor een Ikea-lamp. Ik kon het niet laten 's avonds met toestel de straat op te gaan om wat indrukken in beeld te pakken.

Opstapje

De bovenste regionen van de bibliotheek zijn moeilijk bereikbaar. Omdat ik er gisteren toch was, kocht ik gelijk de trap van Ikea, de Inreda-ladder.
Vandaag maar even uitgetest of ik bij de bovenste plankjes kan. En ja hoor, het lukte.
Wel moet ik op de sticker staan die op de derde trede van boven zit geplakt. Verboden de bovenste drie treden te betreden, staat er in dikke letters op.

Uit de kast

De garderobekast uit de Hemnes-serie van Ikea is deze week in de aanbieding. Daarom ben ik vanmiddag wat eerder van mijn werk vertrokken en naar Amsterdam gereden. Stapels dozen met de kast stonden opgesteld in het magazijn, op het plein zoals Ikea het zelf noemt.
Ik kon nauwelijks in de spiegels kijken, want ik heb gelijk een trap voor in de bieb gekocht. Die hing een beetje voor mijn rechterspiegel. De achterklep moest traditiegetrouw open blijven staan bij de rit naar huis.
Thuis kon ik het niet laten om na het eten de kast in elkaar te zetten. Natuurlijk duurde het evenement tot ver na peuterbedtijd, maar Doris kreeg de kans om in de kast te gaan staan, zitten en liggen. En natuurlijk: uit de kast te komen. Ze vindt hem zelf 'mooi wit' en 'veel te groot', terwijl 'Doris veel te klein' is.

De eerste 21 meter

De eerste 21 meter boekenplank staat er. Vanmiddag schroefde ik de laatste Flärke aan de eerste wand van onze zolderbibliotheek vast. Eenderde van mijn wens is in vervulling gegaan. Heeft de één de wens koekjes te bakken met zijn kind, mijn wens was ooit een bibliotheek in mijn huis te maken. De ruimte is er, nu nog het werk en de wens is in vervulling voordat je er erg in hebt.
Een chef uit het verleden pochte tijdens de lunch over zijn meters boekenkast in Billy's. 'Hoeveel meter heb jij?' vroeg hij mij toen ik vertelde dat ik een aardige verzameling boeken had. Ik woonde in Almelo en mijn boekenplanken maten een meter of veertig. In alle denkbare ruimten waren boekenplanken tegen de wanden bevestigd. 'Tweeënveertig meter ongeveer', antwoordde ik hem nadat ik nog een keer al mijn meters bij elkaar had opgeteld.
Het leek meer op een opschepbeurt onder mannen wie de langste heeft, dan op een intellectueel gesprek. 'O, dan heb ik meer.' Hij rekende hardop. 'Beneden heb ik 25 meter designkast en boven drie Billy's. Hoeveel meter is dat?' 'Een meter of vijf per Billy,' schattte ik snel. 'O, dan heb ik minder', besefte hij.

144 schroefjes

Zojuist vergezelden 144 schroefjes mij op weg naar huis. Ik reed terug van Ikea met een dozijn boekenkasten Flärke. Aangezien elke kast met drie keer vier schroefjes wordt vastgezet. Naast de twee grote en zes kleine planken zaten er ook twaalf metalen stukjes in de doos, die de andere drie plankjes omhoog houden.
De Flärkes heb ik bij thuiskomst naar zolder gedragen bij de zeven andere die ik al in het voorjaar had gekocht. De eerst vijf heb ik vandaag al in elkaar gezet. De rest volgt spoedig. Zou het uniek zijn in Ikea-land, een bibliotheek van alleen Flärkes?

Groot bed

Drie loodzware pakketten. Dat was het bed Hemnes van Doris. Felgele stickers waarschuwden dat het bed uit drie delen bestond. Eén doos kon ik niet alleen optillen. 'Moet ik even helpen?' Een vriendelijke vrouw bood me aan om de vierkante doos op mijn kar te schuiven.
Een heel karwei om het spul thuis te krijgen achterin ons kleine autootje. Toen ik thuis de dozen uitpakte om ze boven op Doris' kamer te stallen, besloot ik direct het ding in elkaar te schroeven. De drie pakketten bestond uit heel veel onderdelen, met schroefjes erbij zeker enige honderden. Gelukkig hielp de gebruiksaanwijzing mij goed bij het in elkaar zetten.
Een kleine middag werk, heeft het mij gekost en het bed ziet er schattig uit. Best confronterend dat het meisje haar ledikant is ontgroeid. De verhaaltjes kunnen nu lekker op bed worden voorgelezen. Voor de zekerheid ligt het oude matras uit haar ledikant naast het bed. Als ze eruit valt dan landt ze zacht.