Betuttelen - #wow #wot #feedback

Zie het als een cadeautje, zeggen coaches en leidinggevenden vaak. Ik vind feedback zelf wel lastig. Zeker als het verpakt wordt als een cadeautje, maar het dan niet blijkt te zijn.

Feedback leeft op vertrouwen. Van degene die het ontvangt, maar ook van degene die het geeft. En dat roept de feedback niet altijd op.

Tesselschade en Vrouwkje

Afgelopen november vertelt dichter Vrouwkje Tuinman in de bibliotheek van Alkmaar over de dichter Maria Tesselschade Roemers Visscher (1594-1649). De dochter van de dichter en rijke handelaar Roemer Visscher (1547-1620). Hij noemt zijn dochter naar het grote verlies dat hij lijdt bij Texel. 

De boten wachten op de Rede van Texel in december 1593 tot de wind gunstig genoeg is om uit te varen. De wind is ongenadig. 44 schepen van Roemers investering gaan bepakt en bezakt verloren.

Trouwen en wonen in Alkmaar

Zijn dochter krijgt een 3 maanden later bij haar geboorte de naam Tesselschade. Thuis liefdevol Tessel genoemd. Ze trouwt en gaat wonen in Alkmaar. Daarom vertelt Vrouwkje Tuinman over deze bijzondere dichter. Het is namelijk precies 400 jaar geleden dat Tesselschade trouwt met Allart Jansz. Crombalch. Op 26 november 1623.

Vrouwkje vergelijkt in de Alkmaarse bibliotheek haar eigen gedichten met de poëzie van haar 17e-eeuwse collega Tessel. Het geeft een paar mooie inzichten. Ze delen de onderwerpen dood, rouw en tuinieren. Allebei hebben ze een gedicht over Maria Magdalena geschreven. En beide vertoeven graag in hun tuinhuis iets buiten de stad.

Betuttelaars

Vrouwkje vertelt over het dichtgroepje waar Tesselschade deel van uitmaakt. Voor ze trouwt, zijn in haar ouderlijk huis in Amsterdam, Vondel, Huygens en Hooft kind aan huis. Ze komen vaak langs om hun werk te bespreken. Soms legt ze haar gedichten aan hen voor. Dan bespreken ze deze en kan ze op ideeën komen om haar gedicht nog beter te maken. 

Betuttelen noemen ze dat. Aan haar betuttelaars schrijft ze regelmatig brieven. De weinige gedichten die er nog van haar zijn, zijn overgeleverd via die brieven. 

Baas over eigen tekst

Vrouwkje heeft ook haar betuttelaars. De belangrijkste opmerking die ze erbij maakt is dat je als schrijver de baas bent over je tekst. Dus je hoeft je ook niks van betuttelaars aan te trekken. Ze zitten er soms helemaal naast. Dan is het wel zo fijn dat je lekker je eigen zin kan doordrijven.

Feedback als betutteling is meer dan welkom. Ik vraag regelmatig aan iemand om een gedicht of verhaal van mij te lezen. Een eerste lezer kijkt toch anders naar de tekst dan de schrijver. Het geeft vaak nieuwe inzichten en helpt mee om op een nieuwe manier naar je eigen werk te kijken.

Gedichtencyclus

Afgelopen weken ben ik druk aan het schrijven van een gedichtencyclus. Ik vind het moeilijk om mij ervan los te maken. De eerste versie is al door iemand gelezen. Ze haalt er een paar heftige stekeligheden uit. Nu kan ik weer verder werken aan het herstel.

Dat geldt ook voor de blogjes. De reacties van lezers helpen je verder te denken over wat je geschreven hebt. Soms wijzen ze precies op dat stukje waar je zelf niet het antwoord voor wist. Of laten weten dat als je die 2 alinea's omdraait, je stuk aan kracht of betekenis wint. Advies dat heel waardevol is.

Meelezers gezocht

Ik heb trouwens een eigen meeleeslijst. Dan krijg je elke zondag een kort verhaal met een gedicht in je e-mail. En daar mag je altijd op reageren. Het levert soms hele mooie mailwisselingen op.

Ik zoek nog meelezers voor mijn nieuwe gedichtenproject. Wil je meelezen? Stuur gerust een berichtje. 

woorden buitelen

zonder een duidelijk doel

ongevraagd advies

Rampjaar 1672

Als Lodewijk XIV bij Lobith de Rijn oversteekt op 16 juni 1672 is het Rampjaar een feit (bron: Wikimedia Commons)

Het boek Rampjaar 1672 van Luc Panhuysen beschrijft een stuk geschiedenis waarover Guillame Groen van Prinsterer in zijn Handboek der geschiedenis van het vaderland schrijft: 'Het scheen, zeide men, dat de Regering radeloos, het volk redeloos, het Land reddeloos was.' (386) Het land is in oorlog met Engeland, Frankrijk en de bisschop van Münster.

Panhuysen heeft voor zijn boek gebruik gemaakt van egodocumenten, namelijk de briefwisseling tussen Margaretha Turnor, haar man Godard Adriaan van Reede en hun zoon Godard. De brieven heeft Panhuysen in het Utrechts archief gevonden. Het gaat om een kleine 29 archiefdozen met in elke doos zo'n 80 tot 100 brieven. Een ongelooflijk aantal documenten die een bijzondere inkijk bieden in het leven van 3 17e-eeuwers.

Hopelijk strandt Nationaal Historisch Museum op een parkeergarage

Het zou verwonderlijk zijn als de komst van het Nationaal Historisch Museum zou stranden op de bouw van een parkeergarage. Als je nadenkt is het echter een stuk minder verwonderlijk. De hele ontwikkeling van een museum dat het gat van de historische kennis moet vullen, staat in het teken van verwondering. Bovenal is het een project van politici en beleidsmakers. Tweede Kamerleden bogen zich voornamelijk over details, zoals de locatie van het museum in Arnhem. Vanuit de museumwereld is altijd met de nodige reserves naar de komst van een Nationaal Historisch Museum aangekeken.

Vrije internet draagt juist bij aan historisch besef

Het internet biedt juist de mogelijkheid voor een beter historisch besef. In de Twentsche Courant Tubantia stelt Krijn Lock dat Nederland lijdt onder een gebrek aan historisch besef. Dit komt door de verloedering van het geschiedenisonderwijs en het snelle aanbod van nieuws via internet, schrijft de student Bestuurskunde en lid van de Provinciale Staten in Overijssel voor de VVD op de opiniepagina van 22 mei 2010.

Historisch moment

Het verbaast mij hoe stellig sommigen beweren dat één moment alles verandert. Wat me dan het meest verbaast is dat ze dat op dat moment zelf al weten.
Zo zou na 11 september alles veranderd zijn en zal de beurscrisis ook alles anders maken. Alsof je dat op het moment zelf al weet.
De grote momenten uit de historie zijn bij nader inzien helemaal niet zo groot en vertellen meer over de tijd om het moment, dan over het moment zelf.
Bovendien herhaalt de geschiedenis zich eerder dan dat ze verandert. Dat leert de kredietcrisis ons wel. Hoe vaak niet naar hetzelfde euvel in 1929 wordt verwezen. Dat zou meer schaamte moeten opleveren dan trots. Een historisch moment bestaat niet, want ze zijn het tachtig jaar later alweer vergeten.

Moorddadig

De martelaren van Gorinchem, Bonifatius of de Gebroeders De Witt. Ze zijn allemaal het slachtoffer van het geweld van een mensenmenigte. Het is dan helemaal niet zo verwonderlijk dat dezelfde mensenmassa op de avonden van de moord op Pim Fortuyn en Theo van Gogh zo kon omslaan in een woede.
Ik ben erg blij met de moordserie van de vader en zoons Blokker. Vanavond zag ik het eerste programma van deze Teleac-serie en ik was erg onder de indruk. Ze halen de actualiteit in de historie en maken hiermee een treffend beeld van de vaderlandse geschiedenis.
Ik vind Nederland in 12 moorden een mooi initatief. Ik houd niet zozeer van de geschiedenis alswel van het verhaal achter de geschiedenis.