Slak knaagt aan een blaadje

De regen was gevallen in de tuin. Het vocht bracht gelijk de dieren weer tot leven. Zo trof ik een slak aan die heerlijk op een blaadje aan het knabbelen was. Nauwelijks te zien met het blote oog, maar ik kan daar echt van genieten. Je ziet hem er gewoon aan knagen. Langzaam beweegt het blad en wordt kleiner en kleiner.

Voor haar beurt

Bij de bakker in de rij voor 3 Zweeds wit en 1 grof volkoren. Het is aardig druk, benauwd en vooral heel erg warm. Een medewerkster veegt telkens een guts zweet van het voorhoofd met het rode shirtje dat ze aan heeft. Ik sluit keurig in de rij, onthoud wie er staan en ik houd ook in de gaten wie er binnenkomen. Een jonge meid van een jaar of 20 sluit aan. Ze heeft dopjes in haar oren waar muziek door galmt. Die gaat voordringen, denk ik.

Voetbal als je van werk naar huis gaat

Op het Plein in Den Haag voel en hoor ik de spanning. Elke bal die maar in de buurt komt van het goal van de tegenstander zorgt voor een collectieve roep. Het mag niet baten. Het staat al enige tijd op 1-0 voor Brazilië en dat verandert ook niet.

De opruiming: alles moet weg

De opruiming tiert weer welig in de stad. Elke winkel prijst zijn waar af. De etalages zijn afgeplakt met letters. De kleur rood domineert, net als het woord 'Sale', soms aangevuld met een 's'?

De meeuw en de schone bol

Op het herdenkingsteken dat stilstaat bij een vernieuwing van de straat langs de Hofvijver, zit een meeuw. Een medewerker van een schoonmaakbedrijf zag ik even ervoor vanaf een hoogwerker de bol schoonspuiten. Een deel van de weg is afgezet, het verkeer kan er niet aan voorbij. Terwijl de spuit krachtig op de tegeltjes met de ooievaar blaast, kijkt de meeuw rond op de schone bol. Tenminste, de bol is gedeeltelijk schoon. Alleen het gedeelte dat je van de straatzijde kunt zien, is ontdaan van de zwarte aanslag.

Hoe gevaarlijk is twitteren?

Ik ben gek op krantenberichten over de gevaren van twitteren. Zo schrijft de Pers vanmorgen over foute tweets die mensen vooral hun baan kosten. Het is voornamelijk paniekzaaierij. De voorbeelden worden vaak aangehaald en betreffen vaak bekende Nederlanders. Hun woorden liggen ook op een weegschaaltje als ze iets op televisie zeggen of in een interview in de krant. Over sommige dingen twitter je namelijk niet en zeker niet ongenuanceerd.

In afwachting van de informateur

Ze staan te wachten op de fractievoorzitters en de informateur. Binnenhof 22 staat al 3 weken volop in de belangstelling. Vanmiddag stonden de cameraploegen klaar van RTL4 en NOS. Ferry Mingelen kletste ontspannen met een voorlichter en het publiek hing over de dranghekken op zoek naar Wilders of Rutte.

Zijn mooie schoenen ook goeie schoenen?

Een uithangbord trok vanmiddag in de middagpauze mijn aandacht. 'Zelden waren mooie schoenen zo voordelig', staat op het bord. Deze woorden moeten de klant naar binnen lokken. De vraag is welk soort klanten de winkel wil verleiden.

Hopelijk strandt Nationaal Historisch Museum op een parkeergarage

Het zou verwonderlijk zijn als de komst van het Nationaal Historisch Museum zou stranden op de bouw van een parkeergarage. Als je nadenkt is het echter een stuk minder verwonderlijk. De hele ontwikkeling van een museum dat het gat van de historische kennis moet vullen, staat in het teken van verwondering. Bovenal is het een project van politici en beleidsmakers. Tweede Kamerleden bogen zich voornamelijk over details, zoals de locatie van het museum in Arnhem. Vanuit de museumwereld is altijd met de nodige reserves naar de komst van een Nationaal Historisch Museum aangekeken.

Hollandse meesters van zand op Buitenhof Den Haag