Ontstopt

De ontstopperikelen zijn ontstopt. Een zuignap voor het ontstoppen gaf de verlossende doorbraak. De vacuümheffer zoog het water heen en weer, terwijl de soda en het kokende water hun werk deden. Leve de traditionele middelen de vacuümheffer en sodakorrels.

Hoe gelukzalig was het te merken dat het bad na vijf minuten helemaal leeg liep. Dat terwijl het eerst een uur duurde.

IJsstrand

Het leek ons wel leuk om lekker uit te waaien op het strand van Almere. De wind woei kou over en door ons heen. Een groepje voetballers beslechtte een potje beachvolleybal en een enkele schaatser waagde zich op het gladde ijs. Doris heeft ook even op het ijs gestaan. Dat is best een beetje glad, merkte ze en een wantje is niet voldoende haar staande te houden.
Sientje rende zich warm.

Schaatser zonder schaatsen

'Nee, Kim. Kom terug', schreeuwt een jongen aan de rand van de bevroren plas. 'Doe het niet Kim. Nee, kom terug.' Een meisje loopt over het ijs. 'Het kraakt toch niet. Er gebeurt niks.' De jongen krijst in onhoorbare taal in haar richting. Alsof elk moment haar laatste kan zijn.

Hij is de enige met ijzers onder zijn voeten. De twee meisjes die hem vergezellen, kwellen hem. Ze lopen waaghalzerig naar het midden van de kleine plas. De jongen schaatst niet meer, maar roept en roept. Terwijl de meisjes niet luisteren.

Een hoentje vlucht het riet in. Het diertje glibbert met hoge snelheid in de richting van de rust. De jongen staat nog altijd aan de kant en roept. Misschien heeft hij de ijzers van zijn oudere zusje om en is haar maat niet meer verkrijgbaar. Het andere meisje durft minder en staat op een meter van de kant. De echte schaatser van de drie heeft geen ijzers. De rest staat stil en roept.

Pinnen

Een mooi initiatief natuurlijk van burgemeester Jorritsma om de winkeliers te adviseren hun kopers met PIN te laten betalen. De actie Cashless was donderdag. Het PIN-pakket dat Jorritsma uitdeelde aan de winkeliers moet de middenstand voor overvallers minder interessant maken.

De trein adviseurs en buitenlui zag ik donderdagmiddag langskomen. Voorop tufte de locomotief Jorritsma met achter zich de wagons van film- en fotocamera's met wat blocnotes voor de belangrijkste notities. Het werd al donker en ik vroeg mij af wat dit te betekenen had. Het was de PIN-actie dus.

Een heel goede actie, pinnen zorgt voor minder contant geld wat zowel voor winkeliers als kopers veiliger is. De oude vrouwtjes lopen namelijk met een volle geldbuidel op zak ook een grote kans overvallen te worden.

Maar je moet dan wel kunnen pinnen. Afgelopen week kon ik twee keer niet pinnen in een winkel in het Stadshart vanwege storingen. Zo adviseer je mensen iets te doen dat helemaal niet kan. Ik liep met weinig contant geld in mijn zak, maar moest mijn zakken alsnog vullen bij een bankautomaat. Met alle risico's voor mij en de winkelier.

Dubbelgeparkeerd

Ik zwaaide nog naar de vriendelijk lachende juffrouw achter de balie en wenste haar een prettig weekend. De rijp kraakte onder mijn voeten. Het witte voetpad wilde zelfs op dit late uur niet versmelten.

Ik draaide de hoek om, uit het zicht van de receptioniste en zag een grote bestelwagen pal voor mijn auto staan. De andere kant van de weg was helemaal vrijgehouden, geen auto zou hij daar in de weg hebben gestaan. Nu vormde hij een obstakel voor mijn vehikel. Ik kon geen kant op. De auto's aan mijn zijden konden nog makkelijk wegkomen. Ik stond hier voor een dilemma.

Terug naar de receptioniste. 'O, dan moet hij van T-Mobile zijn', concludeerde ze. 'Wat is het voor een auto?' 'Een bestelwagen, een blauwe', antwoordde ik. 'Een blauwe', herhaalde ze terwijl ze een telefoonhoorn naar haar oor bracht. Ze mompelde wat door de hoorn en zei dat ze eraan kwamen.

Ik liep weer terug, wachtte bij de auto. De deur van T-Mobile ging open, een forse man met blonde krullen kwam eruit. 'Nee, die is niet van ons.' Hij liep voor mij uit over het witte pad naar de receptioniste. Ik volgde hem. 'O, dan is hij van Assink.' En weer ging de hoorn naar het oor. 'Ze gaan kijken', zei ze. Ik draaide me om en wachtte weer.

Geluiden klonken bij de deur van het magazijn. Ik hoorde wat klinken bewegen, maar alles bleef dicht. Nog even wachten, het werd koud. De deuren kraakten weer en gingen open. Een man in overall kwam naar buiten. Hij draaide in zijn vrije hand een sjekkie. Hij lantefanterde met alle tijd van de wereld in zijn zakken traag naar zijn auto. Keek me even stuurs aan, maar sprak geen woord uit zijn mond. 'Is hij van u?' vroeg ik met een lichte ergernis. Hij stapte in en reed hem naar het vrije stukje weg aan de overkant. Had hem daar eerder gezet, dacht ik terwijl ik de sleutel omdraaide en de motor al hoorde draaien.

Zonsondergang bij IJmeer

Het IJmeer bepakt met ijs en dan gaat de zon ook nog onder. Hoe mooi is het niet als het vriest en de zon zegt de koude dag gedag.

Burgerinitiatief met vuurwerk de lucht in

Het burgerinitiatief is bedoeld om punten op de politieke agenda te zetten die burgers dwarszitten. Met 40.000 handtekeningen haalt een onderwerp de agenda van de Tweede Kamer. Het idee achter het burgerinitiatief is de kloof tussen burgers en politiek te verkleinen. De politiek bespreekt onderwerpen waar het zelf niet zo snel op komt, maar waar de man in de straat wel mee zit.

Een vuurwerkverbod is natuurlijk een voorbeeld van een burgerinitiatief dat het kabinet wel serieus moet nemen. Het aantal slachtoffers, het vandalisme en de grote onrust die het vuurwerk veroorzaakt, zijn genoeg redenen om in elk geval het gebruik en misbruik van consumentenvuurwerk goed onder de loep te houden.

Het kabinet ziet echter geen heil in het voorstel. Misschien gaat een verbod wat te ver, maar een initiatief van burgers op deze manier aan de kant schuiven, vindt ik onacceptabel. Het toont een arrogantie die de onvrede van burgers niet serieus neemt. Een logische stap van Den Haag is het burgerinitiatief gewoon in de prullenbak te smijten. Waarom zou je iets bewaren als je het toch nooit gebruikt.

Peuterargumentatie

Ze bibberde in de koude badkamer. Ze had tegen mijn advies in toch eerst haar trui uitgetrokken in plaats van de luier aangetrokken met de pyamabroek erbij. 'Dat heb ik net gezegd: trek eerst je luier aan en doe dan je trui uit.' Doris stond in haar blootje voor mij. 'Ik zeg: doe eerst de trui uit.'

Ga maar eens tegen deze peuterargumentatie in.

Slippartijen in Marseille

Peter Timofeeff liet zijn weerbericht vandaag verglijden in zijn accent. Hoe kouder het is, hoe sterker het accent los komt. Zo had hij het vandaag bij zijn weerbericht over slippartijen in Marseille. Het klonk als een heus gedicht.

Wie is daar aan komen rijden
in de straten van Marseille
Het is de bijrijder
van Marseille

He lo hop, he lo vo
draag de weg verder
op het witte geluk
dat onder het sleetje glijdt

Zolang de slippartijen
van het lichte Marseille
over de zachte dijen glijen
en de sneeuwpoppen kleien

Poep, plas, sex in de kringloop

Hoe persoonlijk kan een boek zijn en mag dat zomaar verkocht worden. Zo stuitte ik op Komrij's bloemlezing van Middelnederlandse gedichten. Op de omslag en de titelpagina stonden wel heel persoonlijke dingen. Zo persoonlijk dat ik even overwoog het boek dat ik al bezit te kopen voor de €2,50 die De Kringloper voor het boek vraagt. Het leest allemaal zo spannend dat ik me serieus afvraag wat Erik bedoelt met 'de manier waarop we tijdens de werkuren communiceren'? Of wat meent Mo, spuit12 met 'Poep, plas, sex. Moge al je dromen uitkomen...'?

Dingen die een ander geen donder uitgaan, maar open en bloot te koop liggen. Blijft een grote vraag over: waarom heeft Margriet dit boek weggedaan?