Miskende kankeraar

Soms kom ik van die juweeltjes tegen op een boekenmarkt of in de kringloopwinkel. Zo trof ik vorige week op de laatste werkdag in Den Haag het prachtige boek Eendagsvliegen op de Haagse boekenmarkt aan. Eendagsvliegen van Willem Walraven is niet een titel die echt uitnodigt het boek te kopen, maar bij het lezen de afgelopen dagen heb ik er erg veel plezier aan beleefd. Want Willem Walraven is een heuse schrijver en een miskende kankeraar.

Onze tijd keert zich een beetje tegen de mopperaars en kankeraars.

Leve de Nederlandse blog

Best schrikken natuurlijk als je leest dat het bloggen in Nederland dood is volgens dé blogexperts Dutch Bloggies. De hoeveelheid liefde en energie die erin is gestoken, is genoeg geweest. Het heeft geen zin meer om blogprijzen uit te reiken. De blog heeft niet de positie die bijvoorbeeld de blogs in Amerika hebben gehad. Zo vinden de organisatoren van de prijs die in januari samen met het bestuur wordt opgedoekt.

Een blogger van het eerste uur typeerde de Nederlandse blogbezoeker als ondankbaar publiek. Ze laten je snel in de steek, vond hij. Als de Nederlandse blogbezoeker het zat is, vertrekt hij en komt hij niet meer terug. Ik deel die mening niet. De Nederlandse blogbezoeker is juist trouw. Je moet dan niet geloven in grote aantallen, maar in een klein publiek. Het kleine publiek geeft in de respons aan dat ze je trouw maar kritisch volgt.

Bloggen leeft meer dan ooit in Nederland.

Vochtig gootsteenkastje

Het begint ermee dat de vaatwasser steeds moeilijker sluit. In eerste instantie negeren we het probleem, maar dat helpt niet. Hij blijft haperen ergens op het einde, vlak voor we hem dicht kunnen drukken. Het probleem wordt niet minder erg, het verergert zelfs.

Daar sta je dan. Het moment is aangebroken dat je een onderzoek start. Eerst verwijder je de plint onder de vaatwasser en het naastliggende gootsteenkastje. Het levert weinig bevindingen op. Alleen dat het er best vochtig is, maar het lekt er niet.


Dan komt de tweede stap.

Over een nacht ijs

Het eerste ijs van dit seizoen

Het eerste ijs heeft zich in Almere gevormd op de plassen en sloten. Vooral de plekken waar de wind niet veel vat heeft, groeien langzaam dicht. De eenden lopen wat onwennig over het dunne en vooral gladde laagje ijs. Ze glibberen traag vooruit en weten nog hun evenwicht te bewaren. De zon weerkaatst vooral mooi in het water dat bedekt is met een dun laagje ijs.

David Sedaris en Sinterklaas

Zegt het verhaal 'Zes tot acht zwarte mannen' iets over Sinterklaas of meer over David Saderis. Ik denk het laatste. In de bundel Van je familie moet je het hebben, een tip van Paulien Cornelisse bij Zomergasten - inderdaad zo lang doe ik al over het boek - vertelt Saderis over de bijzondere kindervriend. De feiten kloppen niet, maar dat geeft niks voor een verhaal. Daar is het een verhaal voor, maar het tekent wel de verteller.

Hij behandelt het typisch Nederlandse gebruik echt als een Amerikaan die een bijzondere volksstam bestudeert. Het begint al met de openingsvraag die Sedaris stelt als hij in een vreemd land komt:

'Wanneer maken jullie de kerstcadeaus open?' is ook een goede gespreksopener, want volgens mij zegt dat veel over het nationale karakter. (256)

Ter Braak, Wilders en Biskop

Het verse CDA-kamerlid Jack Biskop haalt in een openingsspeech voor zijn fractie Menno ter Braak aan. De vergelijking met de PVV komt hier angstwekkend sterk naar voren. Jammergenoeg vermeldt Biskop niet waar het vandaan komt. Het verzameld werk van Ter Braak beslaat al ruim 4850 pagina's in 7 delen. Dan is er nog de 4-delige briefwisseling tussen Ter Braak en Du Perron en zijn er nog ontzettend veel artikelen in tijdschriften die niet in het Verzameld werk zijn opgenomen.

De zoekfunctie van de nieuwe website www.mennoterbraak.nl werkt nog niet zo goed om het fragment snel te vinden. Daarnaast gebruikt Biskop een uitgave met de huidige spelling. Helaas, want ik had graag gelezen wat er om het fragment zelf heen staat. Schrijft Ter Braak dit naar aanleiding van een boekrecensie of komt het uit zijn eigen gedachtenkoker. Zeker in formulering doet het zeer Ter Braaks aan, maar context en de bijbehorende duiding is bij dergelijke citaten onontbeerlijk.

Leve Komrij's Clubsandwich

De Clubsandwich bevat 20 delen van Komrij's Sandwich-reeks (2002-2009)

Vandaag bij het afscheid van de postbus-collega's 2 prachtige boeken met debutanten en vergeten dichters. Onderweg in de trein al heerlijk gebladerd in de boeken en thuis verder gelezen. Wat een heerlijke keuzes van Komrij. Hij geldt als een heuse ontdekker van nieuwe dichters en blaast het stof van de vergeten dichters. E

Van de vergeten dichters eindelijk weer de grote namen van ondermeer J.J.L. ten Kate - verguist in de onvergetelijke parodie Cornelis Paradijs (Frederik van Eeden) - en de Afrikaanse dichter Sheila Cussons. Vooral de laatste is een heuse parel in de bundel met De vergeten dichters. Van deze bundel is misschien het meest spectaculaire gedeelte achterin bij de bundeling Bombast en larie, De 25 afschuwelijkste gedichten uit de Nederlandse literatuur.

iPhone, Android of Blackberry?

Hoe ziet de gebruiker van een smartphone zichzelf en hoe zien anderen hem? (bron: csectioncomics.com)

Een interessant verhaal in Dagblad De Pers vanmorgen over de verschillende smartphones die in omloop zijn. De auteur Jorien Beukers deelt het grofweg in 3 categoriën gebruikers: iPhone, Android en Blackberry. Grofweg ingedeeld komt dit overeen met de 3 categoriën bekende computergebruikers, respectievelijk: apple, linux en microsoft.

Wat voor mij een heuse eyeopener is, is de illustratie die het artikel vergezelt. Deze is afkomstig van C-Section Comics en laat prachtig zien hoe de verschillende gebruikers van mobiel internet zichzelf zien en hoe ze worden gezien door de gebruikers van smartphones uit de andere categoriën. Het levert een leuk plaatje op dat meer zegt over de gebruikers dan over de verschillende systemen.

Kamerleden kijk eerst naar jezelf

Hebben Tweede Kamerleden voldoende kennis van het spoorwegnet om er een effectief oordeel over te kunnen vellen. Het is natuurlijk erg leuk om zoals Arie Slob commentaar te hebben op Prorail naar aanleiding van het incident van afgelopen vrijdag in Utrecht. Ik betwijfel de hoeveelheid verstand van rails, wissels, bovenleidingen, treinstellen en seinen onder kamerleden.

De benadering van veel kamerleden is namelijk erg vanuit de auto geredeneerd. Dat een trein bijvoorbeeld een veel langere remweg heeft - vaak van enkele kilometers lang - en niet kan uitwijken zoals een auto, lijken ze niet te realiseren.

Jammer van de vitamines

De rij bij de kassa was lang en er klonk een zacht plofje. Kort erop volgde een verlegen: 'o'. Ik keek op bij het stapeltje boeken waar ik stond. 'Nieuw binnengekomen' hing er op een geel kartonnetje boven. Het tweede deel van de Verzamelde werken van Erasmus hield ik in mijn hand. Ik zweefde bij het bladeren ergens tussen de Lof op de geneeskunst en de Lof de Zotheid. Op de grond lag de fruit smootie.